Recensie Aquaman

Aquaman balanceert op de grens tussen wanstaltige kitsch en decadent topentertainment (drie sterren)

Aquaman

Ergens in Aquaman schuilt een heerlijk buitenissige, peperdure cultfilm. Het zeemeermanpersonage uit de stal van DC Comics, het stripconglomeraat dat op Wonder Woman na tot nu toe bepaald niet de meest geslaagde superheldenfilms serveert, krijgt in deze verfilming onder meer gezelschap van Dolph Lundgren als roodbebaarde onderwaterviking, Willem Dafoe varend op een hamerhaai en Julie Andrews als de stem van een strijdlustige monsterkrab.

Ook aanwezig in Aquaman: een octopus op oorlogsdrums, die het ritme aangeeft van een spectaculair gevecht in een onderwaterarena tussen Aquaman en zijn kwaadaardige halfbroer, op pilaren van lava. Een Indiana Jones-achtige sequentie in de woestijn, schaamteloos ingeleid door een cover van Toto’s Africa, is enkel vanwege het uitgangspunt al geslaagd: kijk eens hoeveel zand er is in onze onderwaterfilm!

De film heeft ook een verhaallijn, een origin story: een vuurtorenwachter vindt de gewonde koningin van de onderwaterwereld Atlantis (Nicole Kidman) op zijn strand, wordt verliefd op haar en ze krijgen een kind, Aquaman, dat eens de gescheiden werelden van mens en onderwaterwezen zal verenigen. Hoofdrolspeler Jason Momoa (Khal Drogo in Game of Thrones) bezit het charisma dat bij andere recente DC-superhelden ontbreekt (Ben Affleck als Batman, weet u nog?) en is gezegend met een gevoel voor spot. Ook een snufje maatschappijkritiek (de mens is aanstichter van de oorlog door de zeeën te vervuilen) ontbreekt niet.

Horror- en actiespecialist James Wan (Saw, The Conjuring, Fast & Furious 7) doet zijn best om alles wat volgt bij elkaar te houden en valt op met een aantal sterk gechoreografeerde en dynamische actiescènes, die soms de suggestie wekken in één vloeiende take te zijn opgenomen. Maar hij wordt geplaagd door een scenario dat qua toon talloze kanten opschiet, van bloedserieuze en daarmee direct belachelijke onderwatervergaderingen (ieders stem is door de bubbelgeluidenfilter gehaald) tot zo’n typische scène waarin een oude dame toevallig getuige is van een gevecht tussen krankjorum uitgedoste figuren (ergens op Sicilië, daar belandt de film ook nog) en daarbij natuurlijk allesbehalve onder de indruk is.

Aquaman laat zich kijken als een niet aflatende stroom onzin, tamelijk spectaculair balancerend op de grens tussen wanstaltige kitsch en decadent topentertainment.

Aquaman. Genre: actie. Regie: James Wan. Met: Jason Momoa, Nicole Kidman, Amber Heard, Willem Dafoe, Patrick Wilson. 144 min., in 147 zalen. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden