Film

Apples is een fascinerende beschouwing over de werking van het geheugen ★★★★☆

Net als hoofdpersoon Aris blijft de film lange tijd een enigma. Is het een komedie? Een thriller? Een romantisch drama?

Pauline Kleijer
null Beeld

Het slaat toe zonder aankondiging. Wie ermee besmet raakt, verliest in een klap zijn geheugen. Toch heerst er bijzonder weinig paniek in de Griekse film Apples, die toont hoe een epidemische ziekte mensen van hun herinneringen berooft. De patiënten lijken te berusten in hun lot en de samenleving is er al op ingericht: slachtoffers worden kalmpjes afgevoerd naar een kliniek, waar geprobeerd wordt hun identiteit te achterhalen.

Aris, een man van middelbare leeftijd, is een van de ongelukkige patiënten die zonder identiteitsbewijs worden binnengebracht. Ook komt niemand hem zoeken. Misschien heeft hij geen familie, misschien zijn zij ook getroffen door de mysterieuze epidemie – wie zal het zeggen? Voor Aris betekent het dat er geen weg terug is: als niemand meer weet wie hij was, kan hij alleen nog iemand anders worden.

Om opnieuw te beginnen, volgt hij een speciaal programma dat voorziet in huisvesting en een stapsgewijze kennismaking met het openbare leven. ‘Ga naar een club om te dansen’, krijgt Aris bijvoorbeeld te horen. Of: ‘Vang een baars’. Ook ontvangt hij een polaroidcamera en een plakboek, om zijn nieuw gevormde herinneringen vast te leggen.

Het speelfilmdebuut van regisseur en scenarioschrijver Christos Nikou is ongewoon, en niet alleen vanwege het verrassende onderwerp. Net als hoofdpersoon Aris blijft de film lange tijd een enigma. Is het een komedie? Een thriller? Een romantisch drama? Misschien wordt de deemoedige Aris wel misbruikt door zijn behandelaars, die immers de macht hebben zijn persoonlijkheid te kneden. Het kan ook zijn dat hij de liefde van zijn leven tegen het lijf loopt. De epidemie zorgt niet alleen voor treurigheid. Een schone lei kan een zegen zijn.

Met zijn droogkomische humor en absurdistische situaties sluit Apples aan bij de Griekse ‘weird wave’ die door regisseur Yorgos Lanthimos (The Lobster, The Favourite) werd geperfectioneerd. Maar Nikou, die zijn carrière begon als assistent van Lanthimos, is geen imitator. Zijn film heeft een eigen toon: luchtiger, minder losgezongen van de realiteit, warmbloedig.

Zolang het nog alle kanten op kan met het verhaal is de dromerige film op zijn best, maar Nikou heeft ook een prachtig slotakkoord achter de hand, waarbij hij knap in het midden laat of Aris een nachtmerrie beleeft of een vluchtroute vond. Het secuur gemaakte Apples is een fascinerende beschouwing over de werking van het geheugen: wat onthouden we en waarom, wat willen we liever kwijt? Hoe zou het zijn om weer bij nul te beginnen?

Apples

Drama

★★★★☆

Regie Christos Nikou.

Met Aris Servetalis, Sofia Georgovasili, Anna Kalaitzidou.

91 min., in 33 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden