FilmrecensieAntebellum

Antebellum ontbeert de finesse waar een film over racisme en ongelijkheid om vraagt ★★☆☆☆

Janelle Monáe als slavin in Antebellum.

Antebellum begint idyllisch: een meisje in een geel jurkje huppelt met een bosje bloemen in de hand op een landgoed tussen grazende paarden, terwijl de ondergaande zon alles in een gelige gloed zet. Dan, in dezelfde camerabeweging, blijkt al die onschuld slechts schijn: verderop marcheren de soldaten, wordt de vlag gehesen van de Geconfedereerde Staten van Amerika en staan angstige zwarte mensen op een rij – vermoedelijk net van hun vrijheid beroofd en tot slaaf gemaakt.

Uiteindelijk culmineert de openingssequentie in pure horror: een zwarte vrouw slaat op de vlucht, de blinde paniek op haar gezicht wordt in close-up en slowmotion breed uitgemeten, tot ze een lasso om haar nek krijgt geworpen en vertraagd ter aarde stort.

Ook in de rest van het eerste half uur van Antebellum – als je nog denkt naar een regulier historisch slavernijdrama te kijken – zie je het regie- en scenarioduo Gerard Bush en Christopher Renz bovenal hun best doen om de horror van de Amerikaanse geschiedenis in indrukwekkende beelden te gieten.

Het tweetal maakte voor dit speelfilmdebuut furore als makers van documentaires, videoclips en commercials voor champagne en sportauto’s. Vooral dat laatste genre is hier terug te zien: groots menselijk leed wordt in Antebellum chic en gloedvol gefilmd, bij voorkeur tegen fraai avondrood. Pogingen om met audiovisuele bombast een nieuwe beeldtaal te creëren gaan bij Bush en Renz boven aandacht voor drama en personages, waardoor de revolte onder leiding van hoofdpersonage Eden (multitalent Janelle Monáe) haast oogt als iets secundairs.

Wanneer Bush en Renz alles op z’n kop zetten met een plotwending die direct afkomstig is uit The Village, een minder geslaagde film van verhaaltwistexpert M. Night Shyamalan, wordt de opzichtige manipulatieve structuur van Antebellum nog duidelijker. Niet onaardig uit het oogpunt van entertainment, maar zonde gezien het potentieel, want dit had de film kunnen zijn die na Get Out (2017) en Us (2019) racisme en ongelijkheid in Amerika aansnijdt in de vorm van een origineel griezelverhaal.

Bush en Renz hebben ondanks alles voldoende te zeggen en met een film die benadrukt hoe sterk het Amerikaanse verleden doorwerkt in het heden hadden ze de tijdgeest onmogelijk beter kunnen verbeelden. Maar hun aanpak ontbeert de finesse waar dit onderwerp om vraagt.

Antebellum

Thriller

★★☆☆☆

Regie Gerard Bush en Christopher Renz

Met Janelle Monáe, Jena Malone, Eric Lange, Kiersey Clemons, Tongayi Chirisa.

106 min., in 106 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden