AlbumrecensieParadise Lost

Anna Prohaska is eerder een chique zangeres dan een warme chanteuse ★★★☆☆

De Oostenrijkse sopraan Anna Prohaska blinkt uit in verhalende liedprogramma’s. Eerder bezong ze de tragische liefdes van antieke vorstinnen als Dido en Cleopatra, of de ellende in de loopgraven van de Eerste Wereldoorlog. Haar nieuwe album heet Paradise Lost, verloren paradijs, naar het epische gedicht van de 17de-eeuwer John Milton.

Met Prohaska als gids beleven we het ontwaken van Eva, de zondeval en de verbanning uit het Paradijs. De liederen komen uit alle hoeken en gaten van het repertoire. Hier een barokke Purcell, daar een moderne Reimann, en ook Ravel, Eisler en Bernstein komen voorbij. Een ingetogen Prohaska blijkt de mooiste Prohaska, zoals in Paradis van Gabriel Fauré. Met pianist Julius Drake kan de begeleiding niet beter.

Twee reserves bij een dapper project: Prohaska is eerder een chique zangeres dan een warme chanteuse. En de vele kop-staartbotsingen van stijlen en teksten maken het lastig de cd in één sessie te beluisteren.

Anna Prohaska

Paradise Lost

★★★☆☆

Klassiek

Alpha

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden