Boeken

Anna Hope laat drie jonge vrouwen ontdekken dat niet altijd alles gaat zoals gepland ★★★★☆

Anna Hope zet de vriendschap tussen drie Londense vrouwen overtuigend neer in deze roman over torenhoge verwachtingen en onvervulde dromen.

Anna Hope Beeld Laura Hynd
Anna HopeBeeld Laura Hynd

De gelukkigste fase in je leven is die waarin je weliswaar volwassen en zelfstandig bent, maar waarin tegelijkertijd nog bijna alles mogelijk is. Waarin je, om met Anna Hope (47) te spreken, nog tijd hebt om te worden wie je later wilt zijn.

Die periode beschrijft Hope in het eerste hoofdstuk van Verwachting (Expectation). Het is 2004 en de drie hoofdpersonen van haar roman wonen in ‘het mooiste huis aan het mooiste park in het mooiste deel van de mooiste stad ter wereld’ (lees: London Fields te Londen). Drie jonge vrouwen (29), goed opgeleid, toegerust met een goede smaak en met het hart op de juiste plaats. Ze picknicken in het park, bezoeken galeries, zijn geïnteresseerd in de geschiedenis van East End, maken zich zorgen over de gentrificatie van dat stadsdeel (en hun eigen rol daarin), en natuurlijk over de klimaatverandering.

Tijdsprongen

In de hoofdstukken die volgen, krijgen de drie vrouwen steeds meer gestalte. De roman springt daarbij voortdurend soepel heen en weer in de tijd, met 1987 en 2018 als uitersten. We leren de hoofdpersonen kennen als verwachtingsvolle en ambitieuze scholieren, maar ook als door het leven gebutste vrouwen van middelbare leeftijd, en alle fasen daartussenin.

Hope heeft gekozen voor drie personages – Hannah, Cate en Lissa – met uiteenlopende achtergronden. Hannah is afkomstig uit de lagere middenklasse. Haar ouders stemmen Conservative, lezen Reader’s Digest en koken met slaolie. Bij Cate staan ze wat hoger op de maatschappelijke ladder: daar is het Labour, Zola, Updike en olijfolie wat de klok slaat. Lissa groeide op als dochter van een activistische babyboommoeder, die deelnam aan het vrouwenkamp bij Greenham Common (kruisraketten!) en ook als kunstenares haar proteststem liet horen.

Al bij het eerste tijdsprongetje, waarmee we na het korte openingshoofdstuk in 2010 belanden, wordt duidelijk dat Verwachting – zoals de titel natuurlijk impliciet suggereert – vooral gaat over niet uitgekomen dromen en onverwachte wendingen in het leven. Hannah heeft het maatschappelijk niet slecht voor elkaar: ze heeft een leidinggevende functie bij een charitatieve instelling, is getrouwd met een academicus en woont in een mooi huis in Londen. Maar ze gaat ook gebukt onder haar kinderloosheid en zit midden in haar zoveelste ivf-traject.

Cate heeft wél een kind – na een traumatische bevalling – en gaat gebukt onder slaaptekort (huilbaby) en de eisen van het moederschap. De katoenen luiers en zelfgemaakte, gezonde babyvoeding hebben het allang afgelegd tegen wegwerpluiers en foliepakjes babyvoer. Zij en haar man slapen niet meer samen en ze zijn verdorie ook nog naar Canterbury verhuisd.

Met de acteercarrière van Lissa gaat het, na een hoopvol begin, niet goed: ‘Ze is via drie agenten, allemaal lager in de pikorde dan de vorige, omlaag gestuiterd. Van ‘nooit commercials’ naar ‘uitsluitend commercials’.’

De drie vriendinnen blijven elkaar regelmatig zien, ondersteunen elkaar, houden van elkaar. Maar onvermijdelijk maken naast liefde ook wedijver en jaloezie deel uit van hun vriendschap. Van wie haalt de hoogste cijfers tot wie krijgt de leukste man, de beste baan, het meeste succes, de lekkerste seks.

Overtuigend

Hope zet niet alleen de vriendschap van haar drie hoofdpersonen overtuigend neer, maar ook hun relaties met andere personages. De nadruk ligt daarbij op relaties tussen vrouwen onderling, zoals tussen Lissa en haar eigenzinnige, nog immer activistische moeder, en tussen Cate en de aangenaam nuchtere Dea, een vrouw die ze ontmoet bij de Moederclub.

Mannen spelen een tamelijk marginale rol in deze roman, die daarmee prima voldoet aan de feministische bechdeltest die al vroeg in het boek ter sprake komt: ‘Zitten er [minimaal] twee vrouwen in? Hebben ze allebei een naam? Praten ze samen over iets anders dan over een man?’ Driewerf ja, dus.

null Beeld Ambo Anthos
Beeld Ambo Anthos

Anna Hope: Verwachting. Uit het Engels vertaald door Gerda Baardman. Atlas Contact; 332 pagina’s; € 22,99.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden