Recensie Christo: Walking on Water

Andrey Paounov schetst in Christo: Walking on Water een geestig portret van de Bulgaarse kunstenaar ★★★☆☆

Hij toont fijntjes de internationale kunstkringen, met veel soireetjes en ‘weet je nog wie ik ben’-begroetingen.

Film still uit Christo: Walking on Water

Er zijn veel praktische zaken die aan Christo moeten worden uitgelegd in de documentaire Christo: Walking on Water, maar wat niemand de wereldberoemde kunstenaar hoeft te vertellen is hoe je een megalomaan kunstproject verkoopt. ‘Het zal zijn alsof je over water loopt!’, vertelt de tachtiger begeesterd aan iedereen die het maar horen wil over zijn The Floating Piers (2016).

Prompt zou je vergeten dat wat hij wil – een goudkleurig drijvend voetpad in het Italiaanse Iseomeer – weer eens nooit eerder vertoond gekkenwerk is. Toch was The Floating Piers voor Christo om een andere reden bijzonder: het was de eerste kunstinstallatie die hij uitvoerde na de dood van zijn partner Jean-Claude, met wie hij onder meer de Rijksdag in Berlijn inpakte.

Regisseur Andrey Paounov kreeg achteraf van de kunststudio zevenhonderd uur aan ruw materiaal rond het project tot zijn beschikking. Hij monteerde dit tot een vlieg-op-de-muurdocumentaire, waarin hij de kunstenaar volgt tijdens de voorbereidingen, de uitvoering en de week dat het project liep.

Deze ontstaansgeschiedenis verklaart meteen wat Christo: Walking on Water allemaal niet is. Het is geen psychologisch, biografisch portret van de Bulgaarse kunstenaar. Het biedt geen overzicht van zijn werk en zoekt evenmin naar drijfveren of betekenis (‘Jean-Claude en ik maken gewoon wat we zelf willen zien’). Het toont niet hoe dit project mogelijk onderdeel is van een rouwproces.

Toch is dat niet frustrerend. Paounov maakt namelijk optimaal gebruik van zijn grootste voordeel: hij kijkt naar al het materiaal met de verwondering van de buitenstaander, zonder dat zijn aanwezigheid als pottenkijker tijdens de opnamen invloed had.

Zo kan hij een geestig portret schetsen van Christo, een eigenwijze man die discussies afkapt door gewoon hard ‘Nee, nee, nee!’ te roepen. Zijn aanwezigheid alleen al lijkt microfoons en computers op tilt te laten slaan. Met zijn vaste medewerker Vladimir Yavachev vormt Christo een liefdevol, komisch duo. Paounov toont fijntjes de internationale kunstkringen, een wereld van soireetjes, ‘weet je nog wie ik ben’-begroetingen en kussen in de lucht.

Ondertussen is het project een trein die steeds sneller en sneller gaat rijden. Er komen gevaarlijk veel mensen naar het kleine Italiaanse dorpje, de prijzen van Christo’s schilderijen stijgen met het uur en de kunstenaar doet steeds meer aan Frankenstein denken: hoeveel controle heeft deze koppige visionair met kokervisie nog over de monsters die hij heeft gecreëerd?

Christo: Walking on Water

Drie sterren

Documentaire

Regie Andrey Paounov

105 min., in 29 zalen 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden