Anderson laat zien dat binnen elke relatie een oorlog woedt, compleet met aanvalstactieken

Film (drama) - Phantom Thread

Phantom Thread is een bedwelmend, boosaardig en erg grappig sprookje over twee koppige geliefden. Niets in Andersons eerdere films bereidt de kijker voor op deze weelderige elegantie.

Dit is voor Alma (Vicky Krieps) het meest waarschijnlijke lot: nijdige blikken bij het ontbijt, pijnlijke stiltes en uiteindelijk het ingrijpen van Cyril (Lesley Manville), die haar zal sommeren te vertrekken.

Zo verloopt het immers elke keer als Reynolds Woodcock (Daniel Day-Lewis) een vrouw mee naar huis heeft genomen. De starre Reynolds is een verstokt vrijgezel die het nooit lang uithoudt met zijn veroveringen. Zijn werk gaat boven alles. Samen met zijn zus Cyril runt hij het modehuis House of Woodcock; hij is couturier, zij het zakelijk brein.

Alma ontmoet Reynolds in een hotel aan zee, waar ze als serveerster werkt. Haar interesse wordt gewekt door zijn eetlust, hij ziet in haar een muze met de ideale maten. Alma weet zeker dat Reynolds niet de sterke man is die hij pretendeert te zijn. Ze moet alleen zijn zwakke plekken zien te vinden.

Phantom Thread
Drama
Regie Paul Thomas Anderson
Met Daniel Day-Lewis, Vicky Krieps, Lesley Manville
130 min., in 48 zalen

Alle invloeden

Een fantastisch, ontregelend kat-en-muisspel ontvouwt zich in Phantom Thread, met liefde en overgave als inzet. Ook jaloezie, moederbinding, bijgeloof en perfectionisme spelen een rol. Dat alles is een lust voor het oog. Laat het maar aan Paul Thomas Anderson over om zijn verhaal, gesitueerd in de hogere kringen van Londen in de jaren vijftig, tot in de puntjes verzorgd vorm te geven. Ook de prachtige filmmuziek van Jonny Greenwood maakt Phantom Thread tot een delicatesse.

Anderson is een filmmaker die zijn klassiekers kent. Van alle invloeden die hij in zijn nieuwste film met speels gemak samenbrengt, vallen de Kubrick-achtige precisie, de Hitchcockiaanse spanning en een aan het Britse duo Powell and Pressburger ontleende verfijndheid het meest op.

Zo blijft hij zich telkens weer vernieuwen; weinig in Boogie Nights, Magnolia, There Will Be Blood of The Master bereidt de kijker voor op de weelderige, venijnige elegantie van Phantom Thread. Als Andersons oeuvre een rode draad kent, is het dat elke film een belevenis is.

Binnenskamers

Dat lijkt bij Phantom Thread misschien minder het geval, want het drama is bescheiden van opzet. Het speelt zich voornamelijk binnenskamers af en er staat ogenschijnlijk weinig op het spel. Toch weet Anderson het groots te brengen, deze op de spits gedreven machtsstrijd tussen twee koppige geliefden. Hij laat zien dat binnen elke relatie een oorlog woedt, compleet met aanvalstactieken en verschuivende linies.

Alma en Reynolds zijn geweldig aan elkaar gewaagd. Dat geldt ook voor de acteurs. Van Day-Lewis (die heeft aangekondigd met pensioen te gaan) is bekend dat hij in zijn rollen kan verdwijnen, maar de Luxemburgse Krieps is met haar komische talent en natuurlijke overwicht een ware ontdekking. Ook Manville is fenomenaal als de zus die niet met zich laat spotten. Phantom Thread is een bedwelmend, boosaardig en erg grappig sprookje vol verrassingen - een rijke filmische traktatie die je rustig vaker kunt gaan zien, om er elke keer meer door ingepakt te worden.


In gesprek met regisseur Paul Thomas Anderson

De allerlaatste film van Daniel Day-Lewis: 'Ik geloof het elke dag een beetje meer'
Bij het maken van zijn nieuwste film Phantom Thread (6 nominaties) heeft Paul Thomas Anderson goed gekeken naar het werk van Alfred Hitchcock, de grote meester. De Volkskrant sprak de Amerikaanse regisseur in Londen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.