Beschouwing

And Venus was her name: Linda

Paul Onkenhout en John Schoorl schrijven elke week over een popliedje waarvan de titel bestaat uit alleen een voornaam. Frank Boeijen was liever met een andere naam doorgebroken dan Linda.

Linda, albumcover Beeld Frank Boeijen, Linda
Linda, albumcoverBeeld Frank Boeijen, Linda

‘Ik wil alles voor je doen
Linda, ik wil alles voor je doen’
Frank Boeijen Groep, 1983.

Het concert van Frank Boeijen in de schouwburg in Deventer is op 19 januari 2001 in volle gang als vanuit de zaal een bekende naam wordt geschreeuwd: Linda. Boeijen wijst het verzoek gedecideerd van de hand: ‘Linda is dood en in een laag beton begraven.’

Linda, het liedje, heeft nooit het hart kunnen veroveren van de tekstschrijver en zanger uit Nijmegen. De ironie is onmiskenbaar. Hij dankte zijn doorbraak aan Linda. In 1983 stond het niemendalletje, vooruit, het aanstékelijke niemendalletje, zeven weken in de Top 40. In de loop der jaren groeide het uit tot een nederpopklassieker.

De Frank Boeijen Groep stond in 1983 onder grote druk. Platenmaatschappij Telstar stelde de succesvolle bands Doe Maar en Toontje Lager ten voorbeeld en eiste een hit. Opgejaagd schreef Boeijen (1955) een liefdesliedje waarin iemand een vrouw met betraande ogen probeert te troosten en alles voor haar wil doeoeoeoen.

Zo werd Boeijen een tieneridool - óók al iets waar hij niet vrolijk van werd. Een terugblik in 2007 in De Morgen was veelzeggend: ‘Telkens als ik naar de bakker ging, kreeg ik meteen een hele sliert schoolmeisjes achter me aan die Linda begonnen te zingen. Ik schaamde me heel erg voor dat nummer en het is een afgrijselijk gevoel om bekend te worden met iets waar je zelf niet achter staat. De tekst was waardeloos en ik wist het.’

De revanche volgde snel. Nog geen jaar later bevrijdde Boeijen zichzelf met Zwart wit, een nummer over de racistische moord op de 15-jarige Kerwin Duinmeijer in Amsterdam. Na Kronenburg Park (1985) was zijn naam als tekstschrijver definitief gevestigd.

Kronenburg Park (1985) Beeld
Kronenburg Park (1985)

En Linda? Jarenlang werd aangenomen dat de naam toevallig was ontstaan en de verdrietige vrouw een verzonnen personage was. Vijfendertig jaar na Linda kwam er een nieuwe waarheid aan het licht. In Het Parool zei Boeijen dat Linda een fan was, een ‘heel lief, Indisch meisje van 15 of 16’. Ze sprak hem aan na een concert en was verdrietig omdat haar moeder net was overleden.

‘Toen heb ik een liedje voor haar gemaakt. Ik wilde iets anders dan het refrein - nu Linda, Linda, Linda - maar ik kon niets anders bedenken’. Later zou Linda nog eens contact met zijn management hebben opgenomen, ‘maar ik weet niet hoe dat is afgelopen’.

Boeijen wil er niks meer over kwijt. Een verzoek om opheldering levert slechts de bevestiging van zijn management op dat Linda niet is verzonnen. ‘Frank wil het daarbij graag laten.’

Eén keer sloot Boeijen haar op het podium weer in zijn armen, in 2014 in het Amsterdamse Concertgebouw. Hij had zich laten overhalen door Stephan Geusebroek van het New Amsterdam Orchestra. Geusebroek had van het popliedje een ballad gemaakt. Linda was, niet onverwacht, bijna onherkenbaar.

Frank Boeijen Groep



 Beeld Hollandse Hoogte / Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid
Frank Boeijen GroepBeeld Hollandse Hoogte / Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden