And Venus was her nameDominique

And Venus was her name: Dominique

Paul Onkenhout en John Schoorl schrijven elke week over een liedje waarvan de titel bestaat uit alleen een voornaam. In Dominique van Sœur Sourire gaat het over een zuster die haar glimlach verloor.

null Beeld

Dominique, nique, nique

S’en allait tout simplement

Sœur Sourire (1963)

In de donkere periode na de moord op John F. Kennedy vond het Amerikaanse publiek troost bij een zingende non uit België. Onder de artiestennaam Soeur Sourire (‘Zuster Glimlach’) verscheen zij in december 1963, als in een religieus wonder, aan de top van de Billboard Hot 100 met Dominique, een kwiek nummer over Dominicus Guzmán (1170-1221), de stichter van de orde der Dominicanen.

Dat moet wel een culturele naschok van jewelste zijn geweest. Verplaats je eens in een jonge Amerikaan in 1963. Had net de rock-’n-roll de boel opgeschud en was de overtocht van The Beatles aanstaande, kwam er opeens een Frans, religieus liedje uit de radio, net na het afschieten van je president.

De non die de VS (en de rest van de wereld) verbaasde heette Jeanine Deckers, een 30-jarige Waalse banketbakkersdochter. Ze mocht graag zelf gecomponeerde liedjes zingen achter de muren van het klooster. Dominique was een cadeautje voor bezoekers. Platenmaatschappij Philips zag de potentie van een klooster overschrijdend fenomeen en een wereldhit was het gevolg.

De zingende non Jeanine Deckers, beter bekend als Sœur Sourire. Beeld Mirrorpix via Getty Images
De zingende non Jeanine Deckers, beter bekend als Sœur Sourire.Beeld Mirrorpix via Getty Images

Televisiepresentator Ed Sullivan reisde begin 1964 naar Wallonië. Hij wilde het Amerikaanse publiek tonen welk mysterie er schuilging achter het succesnummer. Daar was ze dan, de zingende bebrilde non met gitaar, bijgestaan door andere zusters. Een lieflijk, zedig tafereel. Om de kloosteroverste zover te krijgen, had Sullivan een legertruck voor de missie in Afrika geschonken.

Je zou zeggen dat vanaf dat moment het kostje van Sœur Sourire gekocht was. Er rolde een Grammy Award haar kant op en haar leven werd verfilmd in The Singing Nun. Zelf leek Deckers er echter weinig plezier aan te beleven. De leiding van de orde hield haar kort, een zuster met een eigen wil werd niet getolereerd.

In 1965 had ze er tabak van. Ze wilde laten zien dat ze meer was dan een eendagsvlieg en ging op zoek naar nieuwe hits. Aangeraakt door het levensgevoel van de jaren zestig nam ze een nummer op over de zegeningen van de anticonceptiepil. Inmiddels woonde ze samen met haar jeugdvriendin Annie Pécher, met wie ze een centrum voor autistische kinderen begon.

Als duivel uit een doosje was er in 1974 de Belgische Belastingdienst, die alles voor haar zou verstoren. Het klooster en de platenmaatschappij hadden de revenuen opgestreken van de wereldhit, maar zij werd geacht daar belasting over te betalen. Om nog één keer centjes op te halen, maakte ze een discoversie van Dominique, maar ook deze comeback mislukte. Het centrum voor autistische kinderen werd gesloten. Met de geldzorgen en de depressies namen ook het alcohol- en pillengebruik van de non toe.

In 1985 pleegde ze zelfmoord, samen met haar vriendin. Op hun gezamenlijke graf staat, in het Frans, ‘Ik zag haar ziel door de wolken vliegen’. Ze stapte het wereldtoneel op als Zuster Glimlach, maar vertrok met een gepijnigd gezicht.

Het graf van Sœur Sourire. Beeld
Het graf van Sœur Sourire.

John & Paul

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden