Amsterdam Art Fair is direct een succes

Te midden van 's lands beroemdste kunstmusea opende die dekselse Wim van Krimpen zijn nieuwste speeltje: de Amsterdam Art Fair. Een instantsucces.

Beeld Sanne De Wilde

'En is de beurs geopend!' Het waren zo'n beetje de enige woorden die woensdagavond op de Amsterdam Art Fair (AAF) verstaanbaar waren. Spreekstalmeester (en nog eventjes Rijksmuseum-directeur) Wim Pijbes, gestoken in een rodekoolkleurig pak, was op een tafel geklommen en moest zich behelpen met een geluidsinstallatie die geleend leek van het buurthuis. Niemand zag of verstond iets, maar dat drukte de pret in zijn geheel niet. Iedereen was het erover eens: het was hier geweldig.

Na bijna veertig jaar in de kunstwereld (zie inzet) is beursdirecteur Wim van Krimpen waar hij altijd al wilde zijn: op het Museumplein in Amsterdam. Met een kleine, frisse kunstbeurs in een tijdelijk gebouw, een echo van de Frieze Art Fair in het Londense Regent's Park. 'Alle commissies' waren tegen zo'n wit tentenkampje op het zwaarbevochten stukje gras midden in Amsterdam, maar een bevriende wethouder schoof de bezwaren aan de kant - Van Krimpen vertelt het graag.

Tekst gaat verder onder het beeld.

Kunst kijken met virtuele bril.Beeld Sanne De Wilde

Tussen het Van Gogh, het Stedelijk en het Rijksmuseum, op een plaats die iedere toerist kan aanwijzen: het centrum van het centrum. Ook de galeristen liggen drie woorden voor in de mond: locatie, locatie, en locatie.

Met 56 galeries (waarvan 13 buitenlandse) is de AAF een intiem, geconcentreerd beursje - het woord kneuterig valt. In twee uur ben je rond, maar dan heb je wel Nederlands toonaangevendste galeries gezien. 'Echt gaaf', zegt Nieck de Bruijn (galerie Upstream, Amsterdam). 'Niet te groot, de sfeer die Van Krimpen met zijn team neerzet is goed.' Hij richtte zijn stand in met 'post-digitale kunst'- niet makkelijk verkoopbaar, wel de toekomst. Galerist Maurits van de Laar (Den Haag) roemt het daglicht dat door het witte tentdak binnenvalt, 'heel anders dan zo'n congreshal' - zoals de KunstRAI, die volgende week begint.

Er zijn behoorlijk wat solotentoonstellingen, altijd een risico voor beurshouders, en de presentaties ogen gewaagder dan op de begin dit jaar gehouden Art Rotterdam, waar de vertrutting (te kleine en te volle stands) had toegeslagen. De Zwitserse galerie TART liet hun twee exposerende (Nederlandse) kunstenaars samen een getekend behang ontwerpen dat nu de vochtige tentomgeving trotseert; galerie Mieke van Schaijk (Den Bosch) pakt het museaal aan, met een overzicht van een in 2013 overleden kunstenaar; en het Haagse LhGWR gunt bijna de hele stand aan een debutant.

Uitverkoren beelden

Beeld 2 is het vervolg van Beeld, vorig jaar in de Citroëngarage. Beeld 2 toont dertig werken, gekozen uit inzendingen van galeries die deelnemen aan de Amsterdam Art Fair. De selectie is gemaakt door Karel Schampers (voormalig directeur Frans Hals Museum) en Joost Declerq (Directeur Museum Dhondt Dhaenens, België). Het overzicht van hedendaagse internationale sculptuur is te zien in de villa waar Amsterdam Art Rooms is gevestigd (Johannes Vermeerstraat 29).

Beeld Thom Puckey

Dat laatste was een verzoek van de beurs: neem een debutant op in je presentatie - twintig deelnemers deden het. De AAF laat zo zien net iets meer te doen dan stands verhuren. Zo is ook de centrale hal gewijd aan iets anders: een hypnotiserende, vrolijke installatie van Heinekenprijs-winnaar Yvonne Dröge-Wendel, met rondrijdende en tekenende robotjes: rustpunt en vermaak.

Ook is er weer een overzicht van hedendaagse sculptuur (Beeld 2) in het nabijgelegen Amsterdam Art Rooms. De beelden werden geselecteerd door twee museumdirecteuren, maar zijn helaas lukraak, als in een depot, bij elkaar gezet. Het is wel een prettig uitstapje, even uit die tenten, die bij terugkeer bol lijken te staan van gegons en opwinding - zoveel rode stickers al! - en de oprechte bewondering voor Van Krimpen, die het hem toch maar flikte.

Amsterdam Art Fair, Museumplein Amsterdam, t/m 29/5.

Beeld Sanne De Wilde

Van Krimpen blijft zijn stempel drukken op de Nederlandse kunstwereld.

Met bescheidenheid kom je niet ver - zo zou je ruim veertig jaar Wim van Krimpen in de Nederlandse kunstwereld kunnen samenvatten. Enkele van zijn standpunten: over museale aankopen beslist alleen de directeur; een facsimile is net zo goed te genieten als een echte tekening; wat de kunstwereld van hem vindt zal hem worst wezen.

Wim van Krimpen (Groningen, 1941) heeft altijd voor reuring gezorgd. In Rotterdam als oprichter en directeur van de Kunsthal (1988-2000), als directeur van het Fries Museum (1998-2000) of het Gemeentemuseum in Den Haag (2000-2009). En hij formuleert graag duidelijk. 'Word toch crimefighter', beet hij de NRC toe in 2007, toen de krant hem confronteerde met het onjuist informeren van het publiek in het Eschermuseum, gesjacher met de Mondriaans uit de Gemeentemuseumcollectie, nepotisme, belangenverstrengeling en bestuurlijke onduidelijkheid. Van Krimpen vindt kritiek 'áltijd onterecht', ook al is-ie terecht.

Maar zijn daadkracht is indrukwekkend. Waar hij komt, trekken bezoekcijfers aan. Zijn medewerkers (zoals Wim Pijbes en Benno Tempel) groeien door en niets tempert zijn enthousiasme. Pensioengerechtigd en weer galerist in Amsterdam, verveelde Van Krimpen zich en richtte (34 jaar nadat hij de KunstRAI in 1981 had geïniteerd) aan de rand van de stad vorig jaar de Amsterdam Art Fair op in de lege Citroëngarage. Belangrijke galeristen meldden zich.

De volgende expositie op die locatie ging niet door wegens protest van de Escher Stichting tegen het teveel aan reproducties. Maar Van Krimpen vlucht altijd naar vóren: dit jaar, in zijn tweede levensjaar, staat zijn nieuwe beurs in het culturele hart van de hoofdstad. Van Krimpen staat zelf versteld van Van Krimpen. 'Je gelooft je ogen niet, een prachtig paviljoen', schreef hij op Facebook, toen begin deze week de partytent op het Museumplein verrees.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden