TV-recensie America to Me

America To Me is het soort serie dat alle kijkers verdient die zij krijgen kan. Een uitzonderlijke prestatie

Er is iets bijzonders aan de gang op de late avond. Zo tegen elven, als op het buurnet Eva Jinek haar Na De Reclame-introotje doet, begint op NPO2 bij de VPRO een aflevering van America To Me. Een tiendelige documentaireserie over Oak Park & River Forest High School, in Illinois. Een modelschool waar alle kleuren en gezindten vreedzaam en succesvol door elkaar krioelen. Althans, dat was de bedoeling, ooit. De werkelijkheid is dat witte kinderen op Oak Park veel sneller vooruitgang boeken dan zwarte, en in de kantine zitten slechts aan een enkele tafel wit en zwart samen te lunchen.

Regisseur Steve James (bekend van Hoop Dreams) en zijn team volgen talloze, veelal gekleurde hoofdrolspelers. Docenten, schoolleiders en vooral leerlingen. De kijker leert ze kennen, hun klachten, hun thuissituatie (niet zelden ingewikkeld), hun kracht, hun angsten, hun dromen. Zoals Grant, die zichzelf ‘heel erg verlegen’ vindt. Of Terrence, bij wie alles in slow motion lijkt te gebeuren, Ke’Shawn (‘Wat ik leuk vind aan school? Lunch, maar da’s geen vak’), de praatjesmaker die met zijn bravoure de wereld op afstand houdt, Kendale, die worstelt en in de drumband speelt, de intelligente, fanatieke Charles, de idealistische Ms. Stovall en de onhandige Mr. Podolner; allemaal ondervinden ze elke dag weer hoe gelijkheid zelfs op een modelschool een ingewikkeld begrip is, op een plek ‘that was made for white kids, in this country that was meant for white kids.’

Overal is de camera bij: directievergaderingen, eerste schooldagen, trainingen van de sportteams, de gesprekken met ambitieuze ouders, het gala. Grant danst voor het eerst met een meisje, Terrence smeedt een armband voor zijn moeder en Jada vertelt een docent hoe vervelend ze het vindt dat hij zo amicaal doet. Je ziet kinderen zichzelf overwinnen en docenten vastlopen in het systeem – de serie is geen reclame voor het docentschap, maar wel voor de mensen die docent zijn.

Alles wat er op een school zoal gebeurt, gebeurt, en de kijker zit eerste rang.

America To Me is een uitzonderlijke prestatie. De muziek is schitterend en de personages – want dat worden de hoofdrolspelers vanzelf – geweldig gecast. De thema’s van de serie –zoals dat goede bedoelingen niet altijd voldoende zijn om ingesleten patronen te doorbreken – is subtiel en krachtig tegelijk. Bovenal is het een mozaïek van intieme portretten van uiteenlopende jongeren en gedreven personeel in een wereld waarin gelijke behandeling beter klinkt dan het is. Want het is zoals een van de sterren van de serie, Ms. Stovall, het aan haar leerlingen uitlegt: de dokter geeft ook niet elke patiënt een aspirientje.

Dit is het soort serie dat alle kijkers verdient die zij krijgen kan. Begin bij aflevering één en haal je achterstand in. Binge verstandig, kijk America To Me.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden