Ambitieuze poging stad, inwoners en geschiedenis te verbinden

Hoe eigentijds ook, in het kille Brusselse van Leon de Winter worden de lessen uit de geschiedenis niet getrokken. De dramaserie Brussel is een ambitieuze poging om de stad, de inwoners en de Europese geschiedenis samen te brengen.

Regisseur Arno Dierickx stuurt zijn acteurs aan.Beeld Sanne de Wilde

De nieuwe tiendelige dramaserie Brussel van Leon de Winter (scenario) en Arno Dierickx (regie) heeft wel iets van weg van series als het Franse Marseille en het Deense Borgen, met een vleugje De Europeaan (de docu over Frans Timmermans) maar doet toch vooral een gooi naar de positie van Europese House of Cards. Het is een ambitieus portret van Brussel als het moderne Babel, zijn (tijdelijke) bewoners en de verborgen gangen van de macht.

Zitten we hier naar de kostbaarste Nederlandse serie uit de Nederlandse televisiegeschiedenis te kijken? Brussel (de serie) ziet er in de regie van Arno Dierickx uit om door een ringetje te halen.

Brussel

Drama
Regie: Arno Dierickx
Met: Johanna ter Steege, Daniël Bossevain, Alexander Lazarev

De Winter heeft gekozen voor een mozaïekvertelling, waarbij in de eerste vier afleveringen die ik zag een aantal hoofdlijnen worden uitgerold. Johanna ter Steege is een voormalige politicus die tegenwoordig een keiharde lobbyiste is voor een oliemaatschappij. Daarbij vermorzelt ze niets en niemand ontziend reputaties. En aangezien iedereen in het universum van Leon de Winter geheimen met zich meedraagt, ligt chantage om de hoek. Haar ex-minnaar is een Russische oliemiljardair, die ook de vader van haar dochter is. De dochter heeft leukemie en is verloofd met een Russische journalist die in Nederland is opgegroeid. Hij is op zijn beurt van plan het deksel van de Europese beerput te tillen. Daaronder treft hij zijn aanstaande schoonmoeder aan. En dat is maar een van de volgeladen verhaallijntjes, waarbij de Nederlandse politicus (Johanna ter Steege), als chantabele Eurocommissaris, voorlopig de boeiendste is.

En hoe interessant en eigentijds de thema's ook zijn (radicalisering, natuurlijk, wat dacht u?) de personages komen maar langzaam tot leven in het kille Brusselse. Er had wel iets meer humor in gemogen, desnoods van de perverse soort (zie House of Cards), maar dat is De Winter niet gegeven. In zijn Brussel worden de lessen uit de geschiedenis niet getrokken en denderen we met zijn allen op de afgrond af.

'Mijn Europa-opvattingen laat ik los, de kijkers hopelijk ook'

Dat over Europa's kolkende knooppunt Brussel nog geen boek of film is verschenen, verbaasde schrijver Leon de Winter. Dus deed hij het zelf maar, met regisseur Arno Dierickx. De Volkskrant was bij de opnamen en sprak met de schrijver. Lees het hier. (+)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden