Recensie Film

Ambitieus Spaans debuut mixt surrealisme met akelig grof geweld (**)

Antonio Durán 'Morris' in de film Dhogs. Beeld RV

Om de zoveel tijd is in de Spaanse thriller Dhogs een zaal vol mensen te zien. Ze staren in het donker strak voor zich uit, recht in de camera, als een spiegel voor dat andere publiek: de filmkijker. Regisseur Andrès Goteira heeft er natuurlijk een bedoeling mee. Wie Dhogs ziet, moet zich geregeld afvragen waarvan hij getuige  is en welke rol hij speelt in het verhaal. Zijn toeschouwers altijd onschuldig? Kan een film de regels van het spel veranderen en verantwoordelijkheid leggen bij de kijker?

Het zijn interessante vragen, waar Goteira zich niet als eerste filmmaker mee bezighoudt. Invloeden van Michael Haneke en Sam Peckinpah (die met het controversiële geweld in films als Straw Dogs en The Wild Bunch de passieve rol van de toeschouwer aan de kaak stelde) zijn duidelijk zichtbaar in Dhogs. Goteira vertelt een naargeestig verhaal over de duistere, gewelddadige kant van de mens.

Het begint nog onschuldig, wanneer een zakenman in een hotelbar wordt verleid door een vrouw. Zij is in voor een avontuurtje, hij ook. Een ongevaarlijke begin, ware het niet dat er een vreemde spanning in de lucht hangt, alsof zich een groter bedrog verschuilt achter het overspel van de getrouwde man.

Theatrale spelletjes 

Wanneer de vrouw vertrekt, gaat het mis. Ze wordt op gruwelijke wijze gestraft voor haar losbandigheid. Met een uitgebreide, akelig in beeld gebrachte verkrachtingsscène legt Goteira ook zijn publiek een straf op. Absurdistische intermezzo’s – een taxichauffeur zet een pruik op en trekt een jurk aan, bij een tankstation kleineert een excentrieke moeder haar zoon – brengen enigszins verlichting, maar de ondertoon blijft bloedserieus.

Met Dhogs – de titel verwijst naar honden (dogs) en zwijnen (hogs) – bewijst Goteira zijn visuele talent. Het onafhankelijk geproduceerde, deels via crowdfunding gefinancierde speelfilmdebuut ziet er prachtig uit. Inhoudelijk wringt het; met al zijn theatrale spelletjes belooft de regisseur meer dan hij kan waarmaken. Het blijft onduidelijk wat hij precies wil zeggen over mannen en vrouwen, over de beestachtigheid van de mens, of zelfs over de rol van de toeschouwer.

Goteira neemt in zijn debuut te veel hooi op zijn vork: de mix van surrealisme, grof geweld en de nodige pretenties levert vooral irritatie op. De vraag die overblijft, is waarom iemand naar Dhogs zou willen kijken. 

Thriller, drama

Dhogs

Regie Andrès Goteira.

Met Melania Cruz, María Costas, Carlos Blanco, Alejandro Carro.

85 min., in 4 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.