Altijd valt alles tegen

Deze week werd bekend dat Tien wordt overgenomen door RTL. Na twee jaar is het doek gevallen voor de zender van John de Mol....

Woensdag 27 juni 2007. Er staat een kruis door mijn hoofd. Op de voorpagina van De Telegraaf staat een foto van mijn hoofd, met een rood kruis erdoor. Dood. Drie kogels in de borst, daders gevlucht op brommer. Naast mij foto’s van John de Mol, Jack Spijkerman, Frits Barend, Bridget Maasland, Wilfred Genee, Humberto Tan, Caroline Tensen en Linda de Mol. Iedereen heeft een kruis door z’n hoofd, behalve Linda en John, maar dat is in zo’n reeks met kruizen meestal geen reden om rustig adem te halen.

‘Pappa, waarom staat er een kruis door je hoofd?’

‘Dat vinden de meneren van de krant grappig.’

‘Waarom is dat dan grappig?’

‘Dat weet ik ook niet. Mag ik de cornflakes?’

1 april 2005. ’s Ochtends bij RTL-directeur Fons van Westerloo opgezegd. Hij brengt me nog aan het twijfelen, biedt me een jaar carte blanche. Of een jaar betaald nietsdoen. Maar ik mag ook weg. ‘Het is geen slavernij!’, zegt hij. Hij geeft me bloemen. Programmadirecteur Leo van der Goot is er ook. Het is of ik iets in de steek laat. ’s Middags zet ik met John de Mol handtekeningen onder een wit velletje, want het contract is nog niet af. Er worden foto’s gemaakt. John is nukkig, het duurt hem allemaal te lang en hij houdt niet van camera’s. Ik vat het persoonlijk op en probeer hem op z’n gemak te stellen met slechte grappen. Lukt niet. Even later vergadering over nieuwsprogramma NSE. De Mol steekt een sigaret op en begint te glimmen. Hij glundert omdat hij het zo leuk vindt wat er gaat gebeuren, met Talpa, met NSE, met deze bespreking. Hier draait het allemaal om, dit is waarvoor hij leeft, televisiemaken. De rest is bijzaak. Daar gaan we! We gaan televisiemaken! Kom op! We gaan iets nieuws beginnen! De stemming is glorieus. ’s Avonds mijn laatste RTL Boulevard. Ik zeg dat ik mijn kinderen naar bed wil brengen. Ik laat een fotootje zien van de echo van zoon 4. Ramses Shaffy zingt. Ik huil.

27 april 2005. In RTL Boulevard wordt bevestigd dat Jack Spijkerman met Kopspijkers naar Talpa wil. De hel rond Jack barst los. 23 jaar lang heeft hij voor de Vara gewerkt en nu wil hij iets nieuws en hij wordt erom geslacht. Verder komen Linda de Mol, Caroline Tensen, André van Duin, Jan Joost van Gangelen, Barend en Van Dorp, Ivo Niehe, Rolf Wouters, Humberto Tan en nog een hele reeks sterren naar Talpa. Onderhandelingen met Raoul Heertje, Jack van Gelder en Matthijs van Nieuwkerk ketsen op het allerlaatste moment af. Man, wat heb ik er een zin in. Wat heerlijk om aan zo’n avontuur te beginnen. Wat een eer om er bij te mogen zijn. Dit wordt fantastisch.

6 mei 2005. Beste Remko (van Westerloo). Dit is wat ik vind dat NSE moet zijn: 1. Groot nieuws naar de gewone man vertalen. Uitleggen hoe het zit en hoe het hem raakt. 2. Empathische, scherpe, assertieve verslaggeving van het nationale en in twee plaats internationale sport-, entertainment- en algemene nieuws, op basis van de hoogste journalistieke waarden. 3. Agressieve nieuwsgaring en daarnaast adopteren nationale gebeurtenissen. 4. Leidend en origineel, slechts volgend indien volledigheid in gedrang komt. 5. Het hele NSE-team moet met on-Nederlandse trots en on-Nederlands vuur werken en een nieuwe standaard zetten op tv-gebied. Wat denk je: past dat allemaal op één vaandel?

27 juni 2005. Presentatie van de plannen van Talpa in Studio 21 in Hilversum. Talpa ‘kiest voor de breedte van RTL4 en de kwaliteit van Net5’ en wil 10 procent marktaandeel in de doelgroep 20-49. Barend en Van Dorp doen het ‘Ja/Nee’-spelletje met mij, omdat Jan Mulder niet komt opdagen. Ik zeg dat NSE het Journaal gaat upshaken. Ai.

13 augustus 2005. Openingsavond Talpa. We staan met z’n allen voor het Talpagebouw in Hilversum en poseren voor een foto die morgen in de Telegraaf komt. Een zooitje ongeregeld, met John in het midden. De stemming is euforisch. We drinken en lachen en zijn zenuwachtig. Daarna kijken we het openingsprogramma en weer later scholen we in groepjes samen, fantaserend over mooie programma’s en het succes aan de horizon.

14 augustus 2005. De kijkcijfers van de openingsavond zijn goed. Gemiddeld bijna een miljoen. Goddank!

Dinsdag 16 augustus 2005. Kijkcijfers eerste werkdag Talpa vallen beetje tegen. Thuis 252 duizend, NSE 336 duizend.

Donderdag 18 augustus 2005. Kijkcijfers derde dag vallen zwaar tegen. Thuis 140 duizend, NSE 168 duizend.

Vrijdag 19 augustus. Vandaag maken we de vijfde aflevering van NSE. Ik zou zo graag willen laten zien hoe heet het er hier aan toe gaat. Ik zou zo graag ook het hoofd van een aantal critici op stokken in mijn kantoor willen spiezen. Sommigen zijn trouwens opmerkelijk positief, hoor, behalve natuurlijk opperheks Emma Brunt van NRC en nog een paar van die halfdode, alcoholische zuurpruimen. Alles wat afwijkt van het oude is voor hen onmiddellijk verdacht. Ik juich dat toe. Kom maar! Als zij met hun voorspelbare, tweedehands meninkjes dit nieuwe, enthousiaste initiatief zouden ondersteunen, zouden wij ons bij Talpa ernstig zorgen moeten maken.

Zaterdag 20 augustus 2005. Beste heren van NSE, hier Beau op zaterdagochtend, na een tamelijk dramatische eerste week. Ik schrijf geen agressief mailtje, want ik ben eigenlijk best ontspannen, omdat we nu begonnen zijn en omdat het nu de dood of de gladiolen is. De kijkcijfers van NSE waren ruk, en eigenlijk onterecht, want de inhoud was zeker de laatste dagen oké. Maar we meten er harder aan trekken. Wij moeten dubbel zo goed presteren. En niet alleen maar kletsen. We runnen hier een organisatie terwijl we een programma moeten maken! (*) Hou je taai en tot maandag.

1 september 2005. Geachte heer Eijpe, hierbij de eerste rekening voor mijn werkzaamheden voor Talpa. Het is een feest om ’m te schrijven! Ik hoop dat Talpa een enorm succes wordt, met in de slipstream mijzelve en dat ik U nog vele rekeningen mag sturen!

2 oktober 2005. Eerste uitzending van Linda & Beau op Zondag. Iedereen lacht om Ken & Barbie, maar helaas niet allemaal om de goede redenen* cijfers zijn mwah.

Oktober 2005. Talkshow Thuis stopt. Het programma Gordon en Joling slaat aan.

17 oktober 2005. Geachte heer Eijpe, hierbij mijn derde rekening, voor de maand oktober. Het jongensboekverhaal van het harde werk en de tegenslag etc. klopt. Nu alleen het succes nog. Maar het succes komt altijd aan het eind.

November 2005. Gooische Vrouwen begint. Het is meteen een groot succes. Linda en ik zeggen tegen elkaar: ‘Nu gaat het beginnen!’

20 november 2005. Geachte heer Eijpe, hierbij mijn rekening voor de maand november. We leven nog steeds met NSE en langzaam lijkt de zender in rustiger vaarwater te komen. Nog steeds is voor mij de grote vraag waarom reclamebureau FHVBB/DOXKPFTHU niet ontslagen is als marketingmachine, want deze mensen moeten echt gevangen genomen worden vanwege hun NIET TE MISSEN-campagne. Ik zie mijzelf op elke snelweg in Nederland op reclameborden van 20 bij 10 meter met daaronder de tekst NIET TE MISSEN. Nou, als er iets te missen is in deze wereld, dan is dat Talpa wel. Dan lijkt het me logisch dat je niet van de daken gaat roepen dat je ‘niet te missen’ bent. Verder vermaak ik mij prima, al moet ik zeggen dat ik nog nooit in mijn leven zoveel heb geschreeuwd als nu. Ik ben de hele dag complimentjes aan het uitdelen om het weer goed te maken. Maar aan het eind, daar kan ik echt van dromen, gloort het succes. Après nous le deluge!

24 december 2005. Nieuws is entertainment. Je hebt er niets aan, behalve als het op je hoofd valt. Er komt een vloedgolf op je eiland af, bijvoorbeeld, en: ‘Kijk uit, de Duitsers vallen binnen!’ Of: ‘Bij de Aldi is halfvolle melk deze week 5 cent goedkoper!’

3 januari 2006. Kijkcijfers NSE: 98 duizend.

6 januari 2006. Geachte heer Eijpe, bij deze de verlate rekening over december 2005. Helaas kan ik niet zeggen dat we al een succes zijn, als zender niet en als NSE al helemaal niet. Maar ik heb er vertrouwen in dat het gaan komen. Ik heb gelukkig een slecht geheugen, dat helpt mij over de ellendigste stukken heen, want jezus christus, wat zijn er een fouten gemaakt. Goed, ik schud de winterdepressie van mij af en eerlijk gezegd helpt het schrijven van zo’n rekening daar aardig bij...

28 februari 2006. Hé Beau, hier je broer Pieter. Heb je nieuwe NSE gezien. Het is wat bescheidener, low key, en dat lijkt me wel goed. Let op: Steven werd bij jullie eerdere uitzendingen depressief. Dat had ik ook vaak. Maar dat mag natuurlijk nooit gebeuren, zelfs al vermoordt iemand met een roestige schep zijn vrouw, acht kinderen en de huiskat. Daar moet je niet over gaan jammeren, maar het gewoon vertellen à la Freriks en details geven.

28 maart 2006. De kijkcijfers van onze eerste half acht-uitzending vallen tegen: 84 duizend kijkers. Nooit valt iets mee. Altijd valt alles tegen.

1 april 2006. Geachte heer Eijpe, helaas kan ik nog steeds niet zeggen dat ik de zender er bovenop heb gekregen, of mijzelve, for that matter, maar ik heb goede hoop voor de zomer mijn eerste succes te kunnen boeken. Dat mag ook wel, want ik ben al een tijdje flink aan het werk.

April 2006. Talkshow Barend & Van Dorp stopt. Twee televisiegrootheden nemen afscheid op het dieptepunt van hun roem.

6 april 2006. Vandaag de laatste uitzending van NSE. We worden van de zender gehaald. Het is afgelopen. Het leven is maakbaar, maar nu even niet. Het programma was een groot succes, alleen het succes ontbrak. Een jongensboek zonder passend slot. Het is een intens treurige zaak, dat we een programma maakten, met zoveel plezier, zoveel inzet en zoveel hemelbestormende ideeën en dat we het niet hebben gehaald.

27 juli 2006. Ik heb uit alle macht geprobeerd om Deal or no Deal te weigeren, maar het is groter dan ik, blijkbaar. Het heeft zo moeten zijn. Ik vind het nog leuk om te doen ook, kun je nagaan. Fuck Beau de journalist. Benieuwd hoe het mijn kruis na deze spagaat vergaat. Kom ik hiermee weg? Wordt het mijn Waterloo?

14 september 2006. ‘De vooravond van Talpa blijft dramatisch weinig kijkers trekken. Entertainment Live was deze maandag en dinsdag goed voor respectievelijk 24 duizend en 23 duizend kijkers.

December 2006. Talkshow Het Land van Maas en Geel stopt na een maand.

25 januari 2007. Geachte heer Eijpe, hierbij de rekening voor februari 2007. Jij vraagt je natuurlijk af hoe ik mij nu weer voel. Niet omdat je ooit antwoord hebt gegeven, dat hoeft ook helemaal niet, je hoeft het niet eens te lezen, want je betaalt het al, dat vind ik al heerlijk, maar omdat ik een relatie heb opgebouwd met mijn eigen facturen. Ik praat al jaren tegen ze. Ik voel me goed. Ik ben gelukkig. Deal or no Deal trok 558 duizend kijkers gisteren, 8,8 marktaandeel. Kijkcijfers, it’s like a drug. Er gebeurt wat, denk ik, hoop ik, het zal toch?

8 maart 2007. Geachte heer Eijpe, hierbij de rekening voor maart 2007. Ik moet u zeggen: ik voel mij goed. Eergisteren hadden we een nieuw record met Deal or No Deal: 667 duizend kijkers. Bij RTL4 word je daarvoor ontslagen, bij ons betekent het het begin van de overwinning. Ook De Gouden Kooi doet het heel goed, met vaak meer dan 500 duizend kijkers.

4 april 2007. Hierbij de rekening voor april 2007. Het zingen in Just The Two of Us is leuk. Deal or no Deal is heel leuk. Maar zonder cijfers wordt dit een gebed zonder eind, vrees ik. Dus moet er wat gebeuren. Mijn voorkeur gaat nog steeds uit naar een autonome, brutale mannen/sport/humor-zender met kwaliteitstelevisie waar een vrouw ook voor blijft zitten. Een scherp profiel met een duidelijke mediacampagne waarbij de plaats van de zender vooraan staat. (Ik blijf het onvoorstelbaar vinden dat er nog nooit zo’n campagne is begonnen. De helft van de Nederlanders heeft ons nog niet eens op televisie gevonden. Hoe wil je dan in vredesnaam blijven hangen? Dat honderden dit al hebben gezegd, vanaf de start van de zender, maakt het niet minder waar.) Intussen ben ik een gelukkig mens, met vier schatten van kinderen en een schat van een vrouw. Maar als presentator beleef ik geen gouden tijden, helaas. Ik hoop dat we er met z’n allen uit gaan komen en dat we er later melancholisch op terug zullen kijken, zo van: wat was dat toch een mooie vechttijd, toen het nog niet zo goed ging als nu... Het ergste vind ik al die mensen die het zich permitteren om smalend te doen over Talpa. Oeh, dat doet vaak pijn. Als iets scoort, durft niemand iets te zeggen, maar als het slecht gaat, dan staan ze vooraan om te klagen. Wat zien ze toch graag dingen ten onder gaan, die Hollanders. Ik merk dat ik met steeds minder energie tegenspraak bied. Ik hoop dat mijn volgende verslag aan jou vrolijker is en dat we dan weten waar we aan toe zijn!

1 juni 2007. Geachte heer Eijpe, hierbij de rekening voor juni 2007. En wederom iedereen nog steeds in gespannen afwachting over onze toekomst! Ironisch genoeg scoort Deal or No Deal beter dan ooit, een paar dagen geleden hadden we 11,3 procent marktaandeel, 609 duizend kijkers. En Tien in zijn geheel heeft 36 procent meer kijkers dan vorig jaar mei, maar er is geen krant die dat persbericht wil overnemen.

Woensdag 27 juni 2007. Er staat op de voorpagina van de Telegraaf een kruis door mijn hoofd. Voor de zoveelste keer word ik publiekelijk opgegeven. Om negen uur belt Fons van Westerloo, directeur RTL, vanuit Sardinië. Of ik bij RTL wil komen. ‘Het is geen slavernij, dat weet je!’ Ja, ik kom.

Vrijdag 29 juni 2007. Geachte heer Eijpe, hierbij geen rekening, want we zijn over naar RTL. Ik zal u nooit meer een rekening sturen. Dat vind ik jammer. Ik kon goed mijn hart bij u luchten. Ik heb u nooit ontmoet of gesproken, maar ik heb ik altijd het idee gehad dat u mij begreep. Dat kan ook komen doordat U iedere keer na zo’n brief geld op mijn rekening stortte. Dat werkt een vriendschap zeker in de hand. Afgelopen dinsdagmiddag, om vier uur, werd het dan eindelijk bekend. Met onder meer Gordon, Frits, Gullit, Winston en Jack kregen we tijdens een vergadering het nieuws van John zelf te horen. We gaan samen met RTL, maar het lijkt eigenlijk meer op een overname dan op een fusie. John krijgt 26,3 procent van RTL, dus dat is een mooie deal. Ik krijg 0 procent. Dat is weer een wat minder mooie deal. Ik vond het een prachtig avontuur.

Waar is het fout gegaan? We hebben er alles aan gedaan. Een 100 procent Nederlandse zender met veel mooi drama en mooie sport en veel mooie initiatieven en een hopeloos imago, wat wij in de hand hebben gewerkt met een desastreuze marketingcampagne. Ze moesten ons niet. De cartoon van Kamagurka op de voorpagina van NRC van afgelopen woensdag zei alles: een man aan de bar en de tekst ‘Talpa. Nooit naar gekeken maar toch blij dat het weg is!’

Lieve heer Eijpe, na de vergadering reed ik over de A1 naar huis, naar Amsterdam. Ik reed heel zachtjes, in de rechterbaan. Ik deed mijn telefoon uit en de radio uit en ik keek over de vangrail naar de uitgestrekte weilanden en daarachter het water van het IJ-meer en ik moest heel hard huilen. Zo hard, dat ik bij het tankstation moest stoppen. Daar was een leuk meisje en dat kwam naar me toe en zei: ‘Mijn oma kijkt iedere dag naar je.’ Toen moest ik weer lachen. Het ga u goed.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden