Altijd op weg naar het volgende, gewoon uit pure zin d'r in

Het valt voor een argeloze nieuwsconsument nauwelijks meer bij te benen: bijna dagelijks kantelen de inzichten in de zaak tegen Willem Holleeder....

Vastgoedhandelaar Willem Endstra stond al bekend als 'de bankier van de onderwereld', maar zou blijkens een portret in Elsevier zelf ook opdracht hebben gegeven tot liquidaties van drugshandelaren en bedreigingen. Endstra had zelfs een eigen 'moordbrigade', zo tekende Elsevier op. Uit anonieme bron, maar voor het weekblad staat het vast: Endstra was 'een rommelaar met vuile handen'.

Vrij Nederland richt de schijnwerper op multimiljonair Jan-Dirk Paarlberg. Het weekblad bezit recente politieverhoren over financiële transacties tussen Endstra en Holleeder, maar VN blijft voorzichtig: 'De schimmigheid van al deze deals doet vermoeden dat Jan-Dirk Paarlberg een belangrijke rol heeft gespeeld in de gewraakte transacties, te goeder of te kwader trouw.'

In Nieuwe Revu een week na de ophef het 'spraakmakende interview' met politica Lousewies van der Laan. Ook zonder het nieuws ('Ik snak ernaar om verlost te worden van christen-democratische dogma's') blijft genoeg over. Zo is er de mensch Lousewies, 'kwetsbaarder' en 'liever' geworden door het moederschap. Het cliché is waar: is haar zoon verdrietig, dan 'kunnen ze vanuit Den Haag bellen wat ze willen, maar die traantjes moeten worden gedroogd.' In relatiebreuken zorgt ze dat zij de verlatene is: 'Beter voor het ego van de man. Ik wil niet generaliseren, maar verlaten worden, daar kunnen jullie gewoon niet tegen.'

Ook liever geworden: cabaretier Youp van 't Hek. Althans: 'Er is een zekere mildheid ingetreden, in mijn shows', zegt hij in HP/De Tijd. Zijn nieuwe voorstelling, de laatste grote, wordt dan ook 'redelijk melancholisch en minder rampetamp.' Ditmaal trapt hij eens niet tegen rivaal Freek de Jonge, maar andere principes blijft hij trouw: hij zal nooit naar Talpa gaan, en zich nooit door De Telegraaf laten interviewen. Na het Buckler-debacle had bierbrouwer Heineken bedacht dat Youp de man was om in een reclamespot een vernieuwde versie aan te prijzen. No way, ook al bood de firma 'een bedrag waarvoor ik toen al nooit meer had hoeven werken.'

Schrijver/columnist Remco Campert nam de zak met geld gretig aan, toen de Postbank zich aandiende voor een tv-spotje met Jan Mulder. De kritiek heeft hij 'glimlachend aanvaard', zegt hij in HP/De Tijd. 'Door dat spotje heb ik mij niet bevuild gevoeld. Om de critici nog meer te ergeren: I was laughing all the way to the bank'.

Campert schreef een roman, reden waarom ook De Groene Amsterdammer hem interviewt. Het leven is dan misschien niet meer vurrukkulluk, hij blijft een gelukkige tobber die ondanks zijn CaMu-exercities steeds minder geboeid is door het nieuws en zijn grootste vreugde haalt uit het schrijven. 'Ik ben altijd op weg naar het volgende. Niet uit dwang, maar gewoon, uit pure zin d'r in.'

Jean-Pierre Geelen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden