Alst gatom (II)

Hedenlands deed Kamervoorzitter Frans Weisglas een suggestie. 'Om uw Leden mooier te leren spreken is misschien wat hoog gegrepen', schreven wij, 'maar kan het niet gewoon wat minder?...

Aanleiding (let op hoe Hedenlands geheel conform de trend geen lidwoord gebruikt ) - aanleiding dus, was het Kamerdebat over de zaak Margarita, dat een kleine twaalf uur duurde en behalve een enkel kort hoogtepuntje veel langdurige dieptepunten kende. Kamerleden oreerden plechtstatig in elkaars echoput en premier Balkenende reeg een kralensnoer van anakoloeten, kromspraak en clichés.

Hedenlands opperde ook nog de mogelijkheid van een geleidelijk afnemende spreektijd: de eerste spreker krijgt het volle pond en alle volgende steeds wat minder, zodat zij gedwongen worden voorrang te geven aan nieuwe gezichtspunten. De volgorde van sprekers wordt bij loting of via een ander rechtvaardig verdelingssysteem bepaald, zodat iedereen evenveel tijd krijgt.

In vlagen van grootheidswaan heeft Hedenlands zich vaker rechtstreeks tot de autoriteiten gericht en warempel, deze keer lijkt het nog effect te hebben ook! Kamervoorzitter Weisglas stuurde een brief. 'Zelf was ik vorige week ook ontevreden over de lengte van het debat', schreef hij met haast onpolitieke ruiterlijkheid. 'Ik kan inderdaad wat vaker ingrijpen bij herhaling van zetten.'

Daarom heeft Weisglas een kopie van deze Hedenlands-aflevering aan alle Kamerleden gestuurd, met het verzoek de inhoud ter harte te nemen en na te denken over de aanbevelingen. 'Je concrete suggesties zal ik graag bespreken in het kader van onze plannen voor aanpassing van de werkwijze van de Kamer.'

Kijk, dat zijn de momenten die een columnist dankbaar stemmen.

Was het bij het Margarita-debat vooral de geestdodende debatstijl die bijdroeg aan de spreekwoordelijke 'kloof' tussen burger en parlement, laten wij onszelf niet wijsmaken dat dit het enige probleem is. Zeker zo belangrijk is de inhoud van wat de Kamer bespreekt . Ruim 80 procent van de Nederlandse Kamerleden heeft een ambtelijke achtergrond, het technisch-bestuurlijk denken en spreken zit ze in het bloed, zodat zij zich te weinig met de hoofdlijn van het beleid bezighouden en te veel met de details.

Iemand die dit goed begreep was Pim Fortuyn. Juist om die reden had Hedenlands hem graag in de Tweede Kamer gezien en is het veelzeggend dat dit werd verijdeld door een man die met zijn eindeloze juridische haarkloverijen in feite ook meer ambtenaar dan activist was (en dus perfect in de Nederlandse politieke cultuur past).

Maar ook hier gloort hoop. Uit de vorige week verschenen bundel interviews die Gerard van Westerloo met nieuwe Kamerleden maakte, blijkt dat de jongste Binnenhof-generatie een scherp oog heeft voor dit probleem. Niet spreken met de bestuurder heet het boek, en dat lijkt ons voor de Nederlandse volksvertegenwoordiger inderdaad een goed motto.

Kortom: met deze voorzitter en deze jeunesse dorée is er reden voor optimisme.

Om dit momentum vast te houden wil Hedenlands de discussie over het debat in de Tweede Kamer graag voortzetten. Zijn er nog andere observaties en suggesties waarmee voorzitter Weisglas en zijn 149 Leden hun voordeel kunnen doen? De bereidheid tot luisteren en de ambitie om tot verbetering te komen zijn aanwezig, dus laten we ervan profiteren. Reageer!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden