Tv-recensie Haro Kraak

Alsof iemand een sitcom uit de jaren negentig had ingevroren en lauwwarm opdiende

De nostalgische zaterdagavond van RTL 4 was een behapbare sandwich: flauw, scherp, flauw.

Het was alsof iemand een sitcom uit de jaren negentig had ingevroren, een kwart eeuw in de vriezer had bewaard en afgelopen zaterdag lauwwarm opdiende. Het populairste programma was die avond, op het journaal na, Kees & Co. Geen herhaling, maar een verse bereiding volgens het oude recept.

Ruim anderhalf miljoen mensen keken hoe Simone Kleinsma en Chantal Janzen op RTL 4 door een statisch decor liepen. Telkens klonk, soms totaal onverwacht, een lachband, het gelukkig uitgerangeerde mechaniek dat kijkers vertelt wanneer er een grap is gemaakt.

Nu! Het kind zegt iets verwends. De moeder komt onverwachts thuis. De volwassen zoon komt niet uit zijn woorden. Lachen!

Een tijdje geleden, toen ik met een collega een topman van Videoland interviewde, hoorde ik dat oude afleveringen van Kees & Co op grote schaal bekeken werden door gebruikers van het streamingplatform. Daarom werd er een nieuw seizoen gemaakt, 22 jaar na de eerste en 13 na de laatste aflevering. Voor de mensen, dankzij de data.

Tja, dacht ik toen nog, dat zal wel een fanatieke nichedoelgroep zijn. Bovendien zijn de streamcijfers niet te controleren voor buitenstaanders. Maar het algoritme had gelijk, natuurlijk. Mensen willen niets liever dan nostalgische reboots van middelmatige kwaliteit.

De vernieuwde zaterdagavond van RTL 4 riep op meer manieren het verleden in herinnering. Paul de Leeuw stuiterde door een studio met publiek, beledigde al zijn gasten op charmant-gevatte wijze, zong zijn klassiekers Regenboog en Ik heb je lief en liet wensen uitkomen van (soort van) nietsvermoedende mensen in de studio.

Beeld van tv-programma Paul Pakt Uit. Beeld RTL 4

Exemplarisch een-tweetje: ‘U kijkt heel boos naar mij.’

‘Zo kijk ik altijd.’

‘Dan zou ik een facelift nemen.’

Paul Pakt Uit had net zo goed Mooi! Weer De Leeuw! kunnen zijn, maar wat deert het, als De Leeuw zóveel energie, enthousiasme en ontregelende hilariteit te berde brengt. Sentimentaliteit werd opgewekt, bijvoorbeeld door een videoboodschap van oma uit Suriname, en daarna meteen bespot: ‘Ja! Huilen! Huilen! Ga door!’

De cadeaus, onthuld door een openschuivende ‘cadeur’, hadden een hoge mate van ironische kneuterigheid: een breiclubje kreeg gratis schapenwol en een huisvrouw die gek wordt van de sokken die verdwijnen in de was, kreeg mandenvol sokken die het publiek, opgejut door De Leeuw, ter plekke had uitgetrokken.

De Leeuw was in vorm. Met een rood, bezweet hoofd en op blote voeten leidde hij de kijker, opgewarmd en ingelachen, de aftrap van het tiende seizoen van De TV Kantine in, dat net als de twee voorgaande programma’s meer dan een miljoen kijkers trok.

Nu verwees RTL niet naar het verleden, maar vooral naar zichzelf: het raamwerk van de aflevering was een parodie op RTL Boulevard. Zoals altijd waren de imitaties – onder meer Nikki Plessen, Maarten van Rossem en Frans Bauer – sterker dan de teksten. Wat het avondje RTL tot een behapbare sandwich maakte: flauw, scherp, flauw.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden