TV-recensie Julien Althuisius

Als presentator van De Zwakste Schakel mag Bridget Maasland nog wel wat verder buiten de lijntjes kleuren

Het waren een vrij onwerkelijke paar seconden, maandagavond tijdens de talkshow M. Aan tafel zat Bridget Maasland om over haar nieuwe programma De Zwakste Schakel te praten. Dat programma werd vijftien jaar geleden gepresenteerd door Chazia Mourali, de strenge roodharige presentatrice aan wiens herinnering menig deelnemer van De Zwakste Schakel nog badend in het zweet wakker wordt. Mourali had een videoboodschap opgenomen voor Bridget. ‘Bridget’ zei Mourali in de camera en ze knipperde een paar keer met haar ogen. ‘Dus jij presenteert vanaf vanavond De Zwakste Schakel’. Die laatste drie woorden sprak ze uit alsof er geen dag was verstreken sinds de laatste uitzending in 2004; verbeten, met harde s’en. ‘Veel’ ze knipperde weer met haar ogen en pauzeerde even, ‘succes.’ Als dit een hart onder de riem moest voorstellen, dan was het hart van ijs, gedoopt in lijm en glasscherven.

Aan tafel bij M. reageerde Bridget, die de naam heeft een ijskonijn te zijn, onbewogen. Ze zei dat ze geen contact had gezocht met Mourali ter voorbereiding en dat ze ‘heel erg’ haar eigen draai had gegeven aan de presentatieklus. Alsof het presenteren van een spelprogramma dat wereldwijd heeft bewezen een ijzersterk format te zijn hogere wiskunde is. Maar met ‘heel erg’ bedoelde Bridget dat ze geen ‘tot ziens’ zou zeggen (‘want ik zie die mensen waarschijnlijk nooit meer. Dus ik vond dat een hele rare zin.’) Dus werd het ‘dag’. Maar goed, ‘dag’ is eigenlijk ook een beetje niksig. Als je het dan toch opnieuw mag uitvinden, kan je ook uitpakken met iets als ‘U bent de zwakste schakel. En nou oprotten’.

Hoe dan ook, later op de avond was het daadwerkelijk zover: Bridget Maasland stond in de studio van De Zwakste Schakel. Het decor gelijk aan dat van aan het begin van het millennium: dezelfde lessenaars, hetzelfde lettertype, dezelfde schijnwerpers, dezelfde blauwe verlichting, dezelfde muziek. Maasland had haar armen over elkaar en keek hooghartig de camera in. ‘Welkom bij De Zwakste Schakel’.

Bridget Maasland in De Zwakste Schakel.

Het voelde als vanouds. Logisch, want het is exact dezelfde quiz, alleen in een ander tijdsgewricht. Een tijdsgewricht waarin het niet meer zo leuk gevonden wordt om gemeen te doen tegen onbekende mensen die aan een quizje of talentenjachten meedoen. Afgaande op de eerste twee afleveringen lijkt Bridget zich daar ook van bewust. Er waren heus wel wat vileine opmerkingen, maar Bridget leek haar strengheid wat te acteren. ‘Je lijkt op een beetje op Jomanda met die jurk’ zei Bridget tegen een jonge vrouw in een nogal ruim vallend blauw gewaad. ‘Jomanda was helderziend’ zei Bridget, ‘dat ben jij duidelijk niet, want anders had jij deze antwoorden geweten. Je bent De Zwakste Schakel, dag!’. Een ander meisje, een model dat wel eens aan miss-verkiezingen meedeed, noemde Bridget een ‘miss-lukking’. Het was allemaal nog iets te keurig binnen de lijntjes. Het huiswerk voor de komende weken: graag iets cynischer en meedogenlozer. En nou oprotten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden