'Als niemand ziet dat je staat te spelen, waarom zou je het dan doen?'

Dacht ze serieus te zijn, geldt ze opeens als comédienne van het zuiverste water. Druktemaker Keja Klaasje Kwestro gaat hard. Woensdagavond is ze te zien op De Parade.

Beeld Renate Beense

Een comédienne? Nou, Keja Klaasje Kwestro (29) dácht dus altijd dat ze een heel serieuze actrice was. Ze deed de toneelschool in Arnhem, en speelde sinds haar afstuderen in 2010 mooie rollen uit het toneelrepertoire (Nora in Ibsens Een Poppenhuis, Freule Julie van Strindberg) in het kleine zalencircuit: Frascati, de Toneelschuur, Bellevue. Goed, vorig seizoen werd ze wel gecast als prinses Wendy in de komische quasimusical De Gelaarsde Poes van het Ro Theater. Maar daar stond ze naast 'echte' komieken als Arjen Ederveen en Alex Klaasen. 'Dat zijn natuurlijk de écht grappige mensen. Alex is de koning van de typetjes. Dus ik zei tegen mijn vrienden: heel leuk hoor, allemaal, maar ik heb het serieuze lijntje in die voorstelling. Uit de reacties en recensies bleek toen dat dat door anderen heel anders werd gezien.' Haar prinses 'Verwendy' werd in diverse recensies 'hilarisch' genoemd.

Kwestro bleek razend knap te kunnen pruilen en stampvoeten, de vuisten boos gebald, en liet zich volledig gaan in een minutenlange hysterische huilbui, compleet met krijsen en op de grond rollen. 'Die meltdown van Wendy stond niet in het script, die heb ik er zelf bij bedacht. En gaandeweg kreeg ik er echt lol in. Die scène ging ook steeds langer duren: ik begon met 46 seconden, uiteindelijk was-ie 1 minuut 6. Alex zegt altijd dat hij tijdens mijn scène eerst een haastverkleding had, maar uiteindelijk heerlijk rustig aan kon doen.' De rol leverde haar een nominatie op voor een musicalaward - uitzonderlijk voor een actrice in het gesubsidieerde circuit.

Sindsdien geldt ze vaker als comédienne, met de verwende prinses als haar specialiteit. Voor haar recente rol als mokkende trophy wife Hermione in Troje Trilogie (Toneelschuur Producties) is ze genomineerd voor een Colombina, een van de belangrijkste Nederlandse toneelprijzen, die 17 september worden uitgereikt. Overigens speelt ze daar een dubbelrol en ze verdiende de nominatie net zo goed voor haar eveneens zeer geestige vertolking van Cassandra als zwartgallige gothic puber. Ze is de hoognodige komische noot in een topzwaar toneelstuk, terwijl ze haar personages toch gelaagd maakt en zelfs een zweem tragiek meegeeft. De toneeljury noemt haar spel 'grappig, eigenzinnig, brutaal en af en toe over the top'. Ze houdt van transformeren, zegt Kwestro, van verschillende personages opbouwen. In de voorstelling Anatol, deze zomer te zien op De Parade, speelt ze zelfs vijf vrouwen, van de verlegen Cora tot de seksende Emilie, van de hautaine Annie tot circusartiest Bianca, en dat allemaal binnen een half uur. 'Topsport is het, ik moet me vijf keer razendsnel verkleden in een oude Opel in ons decor. Na afloop ben ik altijd helemaal bezweet.'

'Ik moet me vijf keer razendsnel verkleden in een oude Opel in ons decor. Na afloop ben ik altijd helemaal bezweet.' Beeld Renate Beense

Kwestro praat veel en geanimeerd, tijdens het gesprek in een hotellobby, waar ze een zelf meegebracht rietje in haar appelselderijsap steekt. Twee woorden komen altijd terug in recensies over haar, zegt ze: mimiek en energie. En ja, ze hééft ook dat uitgesproken en beweeglijke gezicht, met alle (fraaie) trekken nét iets uitvergroot: enorme blauwe ogen met expressieve donkere wenkbrauwen erboven, grappige, iets uitstaande oren, en een grote mond vol witte tanden waar ze vaak en breed mee grijnst, als een tekenfilmfiguurtje. 'Tja, dat heb je zelf natuurlijk niet altijd door. Ik zet het ook niet bewust in, dat gaat vanzelf. Als ik mezelf soms terugzie op film denk ik wel eens: jeuzus, wat véél. Misschien dat ik daarom vaak voor komische rollen wordt gecast.' Ze denkt even na, en vult dan aan: 'Maar daar maak ik dan zelf vervolgens ook wel echte druktemakers van.'

Als kind was ze al druk, zegt ze. Bazig ook. 'En ik beet, als ik mijn zin niet kreeg.' Kwam haar vader haar halen op het kinderdagverblijf, zat er weer een kind met een tandafdruk van Keja in zijn wang. 'Ik was ongeduldig en nogal, eh, temperamentvol.' Allemaal energie die ze niet goed kwijt kon, beredeneert ze achteraf.

Doseren

Spelen bood uitkomst, al moest ze daarin ook leren doseren. 'De kritiek op de toneelschool was vaak dat ik te veel tegelijk deed. Ik herinner me een les van Peter Bolhuis, die zei: doe dat nu nog eens, maar dan terwijl je stilstaat. Dan dacht ik: wat? Niet bewegen? Hoe dan? Een andere docent vatte het ooit goed samen. Zij zei: zonder kopje is thee ook maar een plens. Het spatte bij mij gewoon alle kanten op. Ik had een kader nodig, een fundament.'

Haar spel heeft nu meer focus. Wat ze laat zien, gebeurt bewust. Of, zoals de toneeljury constateert: 'Kwestro lijkt onberekenbaar maar alles is heel precies uitgevoerd.' De energie is gebleven; haar speelstijl is altijd iets uitvergroot en aangezet. Ze krijgt er steeds meer erkenning voor: komend seizoen speelt ze in twee voorstellingen bij het Nationale Theater en er is zelfs sprake van een musicalhoofdrol bij een vrije producent in het seizoen '18-'19. 'Door in de musical! Dat had ik nooit gedacht. Ik ben blij met al die kansen en aandacht opeens. Als ik én musical kan doen én serieus toneel én locatietheater én festivals, ben ik enorm gelukkig.'

CV Keja Klaasje Kwestro

1988 Geboren in Leiderdorp
2010 Afgestudeerd aan de toneelopleiding van Artez in Arnhem en ontvangt de Kemn-A-Ward voor veelbelovend acteertalent.
2016 Te zien in De Gelaarsde Poes van het Ro Theater; nominatie Musical Award voor beste vrouwelijke hoofdrol in een grote musical.
2017 Voor haar rol in Troje Trilogie (Paul Knieriem, Toneelschuur Producties) maakt ze kans op een Colombina voor beste vrouwelijke bijrol bij de toneelprijzenuitreiking op 17/9.

Op tv In series als Jeuk, De mannen van dokter Anne, Petticoat en A'dam - E.V.A. Momenteel speelt ze in Anatol, op De Parade.

Er zijn ook mensen die niet van haar speelstijl houden, erkent ze. 'Het is misschien niet zo subtiel. Maar als collega-acteurs heel klein en naturel staan te spelen, vind ik dat vaak vlak en saai. Op die manier is er toch niks aan? Toneel gaat over grote thema's: je moeder of je kind is dood of je hebt ruzie met de goden. Ik vind het vreemd als iemand dat niet met zijn hele hebben en houwen uitbeeldt. Als niemand ziet dat je staat te spelen, waarom zou je het dan doen?'

Anatol is vanaf woensdagavond, 26/7, te zien op De Parade in Utrecht. Troje Trilogie wordt hernomen in het Theaterfestival, op 15 en 16/9. De toneelprijzen worden uitgereikt op 17/9.

Beeld Renate Beense
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden