InterviewRapper Josylvio

‘Als jij denkt aan de straat, denk je aan iets negatiefs, maar ik heb er mijn karakter ontwikkeld’

Beeld Frank Ruiter

Vorige week won hij zijn eerste Edison, deze week maakt de 27-jarige rapper zijn debuut op het witte doek: negen dilemma’s voor Josylvio.

Driftkikker of charmeur?

‘Toen ik opgroeide, keek ik naar Scarface, Casino, Training Day. Donkere films over snelle jongens. Dus toen ik werd gevraagd om auditie te doen voor de film Suriname en het script las, dacht ik: dit is dope. Ik mag een psychopaat spelen, een echte driftkikker. Iedereen vraagt of dat leuk is, maar ik ben een charmeur; zo’n rol neerzetten is vooral heel moeilijk. Je bent constant aan het schakelen tussen emoties: het ene moment sta ik uitbundig te lachen, twee tellen later sla ik iemand met mijn vuisten dood.’

Joost of Yussef?

‘Mijn vader Abdelgalil noemt me Yussef en mijn moeder Lia noemt me Joost. Het maakt mij niet uit hoe je me aanspreekt, ik ben Egyptenaar en Nederlander tegelijkertijd. Mensen die willen dat je kiest, snappen het niet. Ik zal nooit alleen een Egyptenaar zijn en ik zal ook nooit alleen een Nederlander zijn. Mijn zoontje Omar is nu een paar maanden oud. Wat hij later ook gaat doen, in de ogen van anderen zal hij altijd een buitenlander blijven. Dat heb ik niet verzonnen, dat is hoe de wereld werkt.’

Vergeven of vergeten?

‘Tussen mijn 11de en 23ste was mijn vader in Egypte; mijn moeder stond er alleen voor. Ik miste hem. In die fase ben je op zoek naar je identiteit, niemand kan dan de plek van een vader innemen. Wanneer ik mijn pa wel zag, kreeg ik altijd geld, maar ik hoefde dat niet. Ik had veel liever dat hij bij ons was. 

‘Sommige kinderen willen hun vader na zo’n lange afwezigheid nooit meer spreken. Maar als je het een plek wilt geven, moet je het op een dag onder ogen zien. Ik heb het mijn vader vergeven en we hebben nu een goede band.

‘Vanaf de dag dat ik wist dat ik een kleine zou krijgen, ben ik voorzichtiger gaan leven. De wereld was altijd al een gevaarlijke plek, maar dat zie je pas wanneer je een kind krijgt. Ik mag nu niet doodgaan, dat is plotseling héél belangrijk voor mij geworden: niet ziek worden, geen auto-ongeluk krijgen. Ik móét er voor mijn kind zijn. Dat moet. Ik wil dat er altijd een vader in huis is.’

Amsterdam of Antwerpen?

‘Amsterdam is mijn thuis, maar in Antwerpen ben je voor fans echt heel speciaal, omdat je als artiest uit het buitenland komt. Toch realiseren radiozenders en marketeers zich in België nóg minder dan in Nederland hoe invloedrijk hiphop is geworden. 

Vorig najaar nodigde Mediamarkt me uit om in Antwerpen een signeersessie te houden. We kwamen rond het middaguur aan en liepen via de achteringang de winkel in. Ik ging in een kantoortje zitten en schonk een kop thee in; we hadden net twee uur in de auto gezeten. Na een paar minuten hoorde ik geschreeuw en lawaai. Ik wierp een blik op de zaal en zag allerlei spullen door de lucht vliegen. Pennen, boeken, spellen, de hel brak los. Ik zei: ‘Wat gebeurt hier allemaal?’ Bleek dat er maar twee beveiligers stonden om achthonderd fans in bedwang te houden. Die stonden in een lange rij te wachten en begonnen te klieren.’

Straatrat of knuffelrapper?

‘Als jij denkt aan de straat, denk je aan iets negatiefs. Maar ik ben er trots op, ik vind dat ik daar een heel goed karakter heb ontwikkeld. Ik ben opgegroeid in de wijk Keverdijk in Naarden. Wij stonden in die tijd standaard met veertig jongens op de hoek. Een straatrat leert dan tien keer scherper te zijn dan iemand die niet op straat opgroeit, weet tien keer beter dat mensen je willen naaien in het leven, weet tien keer beter dat je op je eigen benen moet staan. Dat zou ik nooit willen loslaten.’

Liefde of dough? (1)

‘Op mijn album Gimma rap ik: ‘Waarom zoeken naar liefde, als ik kan zoeken naar dough?’ (geld, red.) Ik heb gezien hoe mijn ouders de huur niet konden betalen en geloof mij: ik ga nooit meer broke. Ik heb geen vrije dagen, ik moet doorgaan, hosselen. Er zijn avonden dat ik thuis op de bank zit. Maar dan denk ik toch stiekem: dit is ook een avond waarop ik in de studio had kunnen zitten om een hit te maken. En die hit gaat mijn gezin weer brood opleveren.

‘Mijn vrouw weet hoe ik ben, ze weet waarvoor ze heeft gekozen. En toch raken we vaak genoeg in discussie wanneer ik van huis ben. Dat begrijp ik, dat is emotie. Ik zeg dan tegen mijn vrouw: ‘Lieverd, ik ga naar de studio, hou je rustig hè.’ Ik ben de beste versie van mezelf als ik kan werken. Dan kom ik blij thuis, zit ik met een lach op de bank.’

Artiest of zakenman?

‘Ik wist als jongetje dat ik goed kon rappen, maar ik had nooit de intentie om bekend te worden. Wat moest ik doen? Mijn gezicht laten zien op YouTube en er niets mee verdienen? Rot op. Er was geen industrie, rappers traden op voor een cadeaubon. Nu ben je binnen een paar jaar miljonair.

‘Naast rappen heb ik nu ook mijn eigen platenlabel. Elk album dat ik de afgelopen twee jaar met Hella Cash heb uitgebracht, is goud geworden. Dat wil ik volhouden. Tegen jongens die ik onder mijn hoede neem, zeg ik: ‘Kijk goed naar mij, ik zal lang aan je moeten sleutelen.’ Want rappen is niet moeilijk, belangrijker is hoe je er staat, hoe je eruitziet, hoe je je profileert op Instagram. Je hebt een gunfactor van het publiek nodig, daar kan ik bij helpen.

‘Maar de allerbelangrijkste vraag blijft: hoe graag wil je dit? Pas als ik bij iemand de drang proef die ik bij mezelf heb geproefd, kan het wat gaan worden. Dat is hoe je het succes van andere grote artiesten als 
Snelle en Frenna kunt verklaren: ze wilden graag. Dat zijn jongens die zeggen: wat er ook gebeurt, ik ga het maken.’

Liefde of dough? (2)

‘Bij producer Esko heb ik van dichtbij kunnen zien hoeveel dit werk van je vraagt. Wij zijn jeugdvrienden, kennen elkaar al meer dan tien jaar en hij is heel waakzaam over mij. ‘Let alsjeblieft op jezelf’, zegt-ie. Maar ik geloof niet in sabbaticals, daar gaan de ontwikkelingen te snel voor, dan verlies je je grip.

‘Natuurlijk zit ik er weleens helemaal doorheen. Tegen mijn manager heb ik gezegd: of ik heb die burn-out gehad, of ik zit er nu in, of hij gaat nog komen. Maar als je het me nu vraagt, zeg ik: ik ben niet voor een burn-out gemaakt. Er zijn meer factoren die bij burn-outs meespelen dan alleen overwerkt zijn. Sommige artiesten zie ik tien horloges kopen en dan vraag ik me af: doe je dat voor jezelf of voor een ander? Ik heb het geluk dat ik vrienden van vroeger om me heen heb, aan wie ik niets hoef te bewijzen.

‘Artiesten zijn gewend om te delen. Wij maken onderdeel uit van andermans leven, wij zijn publiek bezit. Ik moet dat op de koop toe nemen, maar mijn familie doe ik dat niet aan. Ik ben heel blij dat mijn vrouw zegt: ik wil niet met je op de foto op Instagram. Wij hebben ook matchende jassen, tassen en schoenen van Dior; als je ons samen op straat ziet denk je ook: #couplegoals. Maar dat wil ik niet delen. Mijn gezin is mijn rust, mijn terugtrekmoment. Op die manier blijf ik in balans.’

Samen of alleen?

‘Geluk betekent voor mij je succes delen. Toen ik 19 was overleed mijn beste vriend Ayoub. We waren samen opgegroeid, hadden weinig en droomden veel. We waren beiden muziekliefhebbers en wilden succesvol worden. Ik moet nog elke dag aan hem denken.

Op de dag dat mijn zoontje werd geboren moest ik huilen, eerst omdat ik mijn kind in mijn armen kon houden, en toen omdat Ayoub hier niet bij kon zijn. En terwijl ik dit vertel, moet ik bijna weer huilen. Ik heb drie huizen, rijd een Range Rover en heb een carrière in de muziek. Maar met hem heb ik dit leven niet kunnen delen.’

De film Suriname draait nu in de bioscoop. Lees hier de recensie van Berend Jan Bockting.

CV Josylvio 

1992 Geboren in Naarden als Joost Theo Sylvio Yussef Abdelgalil Dowib

2015 Eerste single, Le7nesh met Sevn Alias

2016 Debuutalbum Ma3seb (goud)

2017 Eerste nummer-1-hit, Ride or Die

2017 Album Twee gezichten (goud)

2018 Oprichting platenlabel Hella Cash

2018 Album Hella Cash (platina)

2018 Deelnemer Expeditie Robinson

2018 Meest gestreamde Nederlandse artiest

2019 Album Gimma (platina)

2020 Winnaar Edison Pop in de categorie Hiphop

2020 Acteerdebuut in film Suriname

Josylvio woont met zijn gezin in Amsterdam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden