Column

Als je in één adem met Linda wordt genoemd, heb je het ver geschopt

Femke Halsema schreef, al weer een tijdje geleden, verbolgen over de 'stiekeme elite': 'Geld, podium en invloed zijn er in overvloed, maar het bestaan ervan wordt weggestopt ten gunste van een zorgvuldig gekweekt, publiek imago van 'gewoon zijn'. Denk aan Linda de Mol en Sylvia Witteman.' Ik keek, vanaf het balkon van mijn bovenhuis, naar mijn roestige fiets op straat en klopte me, dwars door mijn HEMA-vestje eens flink op de borst: als je in één adem met Linda wordt genoemd, dan heb je het ver geschopt.

Linda de Mol.Beeld anp

Voor mij ligt het 150ste nummer van LINDA. Ik kan me nog goed herinneren hoe bespottelijk ik het indertijd vond, dertien jaar geleden: een celebrity die haar eigen tijdschrift begint, met haar eigen hoofd op de cover. Dat is meer iets voor, pak 'm beet (nee, laat maar) Donald Trump. Maar al gauw moest ik toegeven dat het een leuk blad was, fris en smaakvol opgemaakt, dapper in onderwerpen en foto's, behoorlijk Goois, dát wel, maar in ieder geval niet tuttig/dommig/zweverig, zoals veel andere damesbladen, of zuur/verongelijkt/saai, zoals de Opzij.

Ja, het is vaak 'aapjes kijken', want daar is ook de elite stiekem dol op. Deze maand bijvoorbeeld, een fotoreportage over 'mermaiding'; vrouwen die zich, verkleed als zeemeermin, te water begeven en zwemmen met behulp van de 'dolphin kick'. Ik citeer: 'Ik spaarde me suf voor een professionele staart. Het werd er een van 3000 euro, in de kleuren van een vechtersvis, met toegevoegd goud. Hij weegt 15 kilo, die trek je dus niet zomaar effe aan, nee. Sterker nog, ik gebruik er glijmiddel voor.'

Nou, als ik zoiets lees, kun je me opdweilen. A propos glijmiddel: in hetzelfde nummer, onder het kopje 'vergelijkend warenonderzoek' krijgen we een reeks 'intieme portretten' onder ogen: kutten, van héél dichtbij, over telkens een hele pagina. Dat is nu echt wel eens leuk om te zien, zo verschillend als die dingen zijn! Er is er één bij die op een bruine vlinder lijkt, een andere doet nogal aan een Mariabeeldje denken. Een Lourdesgrot, zo u wilt.

Voorts: vrouwen die een pruik dragen en voor LINDA. bereid zijn die even af te zetten. Ook gij, Liesbeth List en Marijke Helwegen? Ja, er staan doorgaans nogal wat BN'ers in. Respect trouwens, voor een blad dat het toch weinig snuggere hoofd van Ronald de Boer met zowaar een zweem van eruditie weet te vereeuwigen (daar moest wel een hevige hoornen bril aan te pas komen) en bij vleermuisclowntje Connie Palmen het beste uit haar twinkeloogjes naar voren weet te schuiven.

Ook vind ik het waardevolle informatie dat zo'n roze-geel snoepschuimblok vier keer zo weinig suiker bevat als een glaasje vruchtensap, en dat er 'desserts for birds' te koop zijn ('ook vogels hebben recht op een toetje') voor krap 15 euro. De rubriek 'verlaten vrouw' ten slotte combineert op gelukzalige wijze onze diepste, atavistische damesangsten met een nette portie empathie.

Vrouwen verkleed als dolfijnenBeeld reuters

Wat doet Linda eigenlijk zélf in haar blad, behalve al dertien jaar even jong op de cover staan? Er gaan hardnekkige geruchten dat ze haar maandelijkse editorial echt helemaal zelf schrijft. In dat geval kan ze, behalve acteren, programma's presenteren en bladen maken óók nog eens heel behoorlijk schrijven. Maar of het waar is, weet ik niet. Ik heb haar nooit ontmoet.

Zo dik is de stiekeme elite nu ook weer niet met elkaar.

s.witteman@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden