PicsFloortje Smit

Als je het tóch nooit goed doet, waarom zou je dan nog proberen rekening te houden met diversiteit?

Boys in the Band, met als tweede van links Robin de Jesús.Beeld Filmstill

Als er één film is die momenteel alle diversiteitshokjes aankruist, dan moet dat wel de op Netflix-productie The Boys in the Band zijn, gebaseerd op een script voor een gelijknamig toneelstuk. Een film over een groep homoseksuele mannen die in 1968 een verjaardagsfeestje viert dat uit de hand loopt. Gespeeld door acteurs die homoseksueel zijn. Regisseur Ryan Murphy castte een acteur van Puerto Ricaanse afkomst, Robin de Jesús, als Emory – een personage dat in eerdere versies altijd door een witte acteur werd gespeeld.

Goed toch? Nou nee, vond recensent Alonso Duralde van de bekende entertainmentsite The Wrap. Want die Emory maakt racistische opmerkingen en die verliezen hun gewicht als ze uit de mond komen van iemand die van kleur is. ‘Het is valsspelerij om zo achteraf aan het racistische gedrag van een wit personage uit die tijd voorbij te gaan.’ 

Ook de Israëlische actrice Gal Gadot kreeg met een diversiteitsrelletje te maken deze week, toen bleek dat ze Cleopatra zou gaan spelen in een film die geregisseerd zal worden door Patty Jenkins. Whitewashing van de Afrikaanse koningin, klonk de kritiek. Als je historisch correct wil zijn moet ze ‘bruiner zijn dan een papieren zak’, aldus schrijfster Morgan Jerkins. Eh, nee, Cleopatra was waarschijnlijk half-Grieks, sputterden amateur-oudheidkundigen op sociale media. De hele rel is puur antisemitisme, vond een derde groep weer: Gadot is immers afkomstig uit het Midden-Oosten, dus waar hebben we het over? Naar de echte historici dan maar voor hulp: volgens de Britse Mary Beard op de site van de BBC is er zoveel mythevorming rondom Cleopatra dat ze eigenlijk ‘de koningin zonder gezicht’ zou moeten zijn.

Dat kan natuurlijk niet, in een film.

Het begon een paar jaar geleden nog zo eenvoudig. Zou er niet meer kleur op het bioscoopscherm te zien moeten zijn? Moest er niet een einde komen aan witte acteurs die personages van kleur spelen? Ja, natuurlijk, goed idee. Inmiddels lopen castingnieuwtjes uit op steeds gecompliceerder gehakketak over diversiteit. Als huidskleur op enige manier een rol speelt wordt een keuze voor een acteur ofwel weggezet als politiek correct, of latent racistisch. Hun precieze tint en wortels liggen onder een vergrootglas. Historische, politieke en maatschappelijke factoren die dan ook gaan meespelen worden fanatieker besproken dan acteertalent. 

Natuurlijk: het ís ook niet makkelijk. En daarom is het fijn wanneer Hollywood echt pogingen doet om rekening te houden met diversiteit bij de casting. Nu is het zaak dat niet zo ingewikkeld te maken dat het een algehele verlamming bij castingagenten veroorzaakt. Als je het tóch nooit goed doet, waarom zou je het dan nog proberen?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden