Albumrecensie Baptiste W. Hamon

Als er zoiets als Franse americana bestaat, dan maakt Baptiste Hamon die ★★★★☆

In februari en maart trok een Franse begindertiger met een gitaar langs Nederlandse zaaltjes, cafés en kerkjes. Hij kwam zich voorstellen, feitelijk: Baptiste W. Hamon, aangenaam.

Zijn tweede album Soleil, soleil bleu is nu uit, een poosje na zijn Nederlandse trektocht. Als er zoiets als Franse americana bestaat, dan maakt Hamon die: hij is hoorbaar liefhebber van betreurde Noord-Amerikanen als Townes Van Zandt en Leonard Cohen, maar tegelijkertijd trouw aan chansontraditie.

De titelsong is een bijzonder fraai voorbeeld van die combinatie, net als J’aimerais tant que tu reviennes, terwijl Hamon zich in liedjes als Je brûle laat begeleiden door een drumcomputer, zoals Leonard Cohen dat jarenlang deed. Mon capitaine is een vertaald lied van Will Oldham (beter bekend als Bonnie ‘Prince’ Billy), die zelf spookachtig mooi meezingt in het tweetalige duet.

Zo verstrijkt Soleil, soleil bleu: negen verstilde Franse americanachansons van intrigerende schoonheid. Jammer dat die Nederlandse bonnefooitournee al geweest is. Hopelijk komt hij snel terug.

Baptiste W. Hamon 

Soleil, soleil bleu 

★★★★☆

 BMG Rights

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden