Als een portie bami rames

Een 'liefkozende' naam bedenken voor minister Rita Verdonk. Dat gaat volgens de columnist zo: 'Het koosnaampje kwam zijns ondanks spontaan bij hem op toen hij Rita Verdonk, met dat door chronische xenofobie godslasterlijk uitgezakte lijf de trap op naar het vliegtuig zag schommelen....

De auteur van dit schrijven heet Frans Lopulalan en hij weet met zijnschrijfstijl nog wel meer mensen tegen zich in het harnas te jagen. Vreemdgenoeg verkeert hij in het keurige gezelschap van medecolumnisten RudyKousbroek en Hans Vervoort. De eerste laat op zijn bekende tegendraadse,onverstoorbare wijze weten dat de Japanners niet moeten denken datHiroshima een soort Auschwitz is geworden en dat ze er volstrekt tenonrechte een soort slachtofferdenken op nahouden. De tweede is dromer HansVervoort die mijmert over de oplossing hoe te vliegen zonder vliegangst.De drie zijn werkelijk bien étonnés de se trouver ensemble.

Het is een wat vreemd allegaartje, het blad voor Indische Nederlandersgetiteld Archipel. Alsof de naam van het blad, dat als het ware verwijstnaar een zwerm willekeurige eilandjes, ook inhoudelijk een zwermwillekeurige artikelen bevat. Ze hebben een gemeenschappelijk kenmerk: zegaan over onderwerpen die Indonesië betreffen. Of liever gezegdNederlands-Indië. Net alsof je een portie bami rames op je bord krijgt.Het ene gerecht is lekkerder dan het andere, maar wat je beslist niet moetdoen, is prakken. Zo moet je ook Archipel lezen. Eruit plukken wat jeaanstaat.

Kookrubrieken, reisverslagen, muziekrecensies, de Pasar Malam Besar,tentoonstellingsaankondigingen, een stripverhaal, boekbesprekingen envooral veel literatuur, want Nederlands-Indië was een land van lezen enschrijven.

Indische literatuur wordt er nauwelijks nog geschreven, tenzij hetreisverslagen of jeugdherinneringen betreft (Hans Vervoort), maar desondanks is literatuur nog steeds de voornaamste manier om kennis eninzicht over te brengen. Veel haast maken de makers van Archipel niet. VanRob Nieuwenhuys en P.A. Daum wisten we al heel lang dat die over Indiëschreven. Van E. du Perron ook. Maar om de door Kees Snoek over hemgeschreven biografie in de rubriek 'Net uit' te recenseren, is toch wat alte sloom.

Voor de Indischmensen die nog eens willen terugkeren en die schrikkenvan de vele straathandelaren die hun een nep-Rolex of een andere imitatievan een chique pen, kledingmerk, parfum of sportschoen wilen aansmeren,geen nood. Wij in het Westen vinden dat wel crimineel, maar in het Oostendenkt men daar heel anders over. De levensduur van de meeste producten iskort, maar het ermee koketteren is zijn prijs dubbel en dwars waard.Sterker, het is gewoon reclame maken voor de echte merken.Gijs Zandbergen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden