ReportageMaastricht

Als de nood hoog is, halen ze in Maastricht de noodkist tevoorschijn

Nu iedereen moet binnenblijven, komt de noodkist van Sint Servaas naar buiten. Dat klinkt als een container met astronautenvoer of een reddingsvliegtuig, maar dat is het niet. 

De eikenhouten kist gevuld met restanten van drie bisschoppen. Beeld Hollandse Hoogte / Novum RegioFoto

Wat in de volksmond ‘een kist’ heet, is de reliekschrijn waarin de stoffelijke resten van de bisschoppen Servatius, Monulfus, Gondulfus en Martinus liggen. 

Niet zomaar een krat met knoken dus, maar een 12de-eeuwse eikenhouten kist bekleed met verguld koperen reliëfs die het Laatste Oordeel voorstellen. De kist met inhoud staat al in de schatkamer van de Servaaskerk sinds het eind van de 12de eeuw, een tijd van grote chaos, waarin werd gevreesd voor de apocalyps. Sindsdien werd het Servatiusschrijn in tijden van rampspoed aanbeden en rondgedragen door de stad. Ook tijdens de zevenjaarlijkse Heiligdomsvaarten gaat de kist traditiegetrouw mee in de processie. Laatst nog in 2018.

De vorige keer dat de kist vanwege een noodsituatie naar buiten kwam was aan het begin van de Golfoorlog. Nu het coronavirus rondwaart, is de kist weer tevoorschijn gehaald. Zondagmiddag werd er door deken-pastoor John Dautzenberg van de Servaasbasiliek en bisschop Harrie Smeets al kort gebeden bij de kist, wat werd gefilmd

Woensdagmiddag werd de reliekschrijn uit de schatkamer gehaald en de kerk in gedragen. Een processie door de stad zit er nu vanwege de gewenste sociale distantie niet in. In plaats daarvan is het schrijn geplaatst op het hoofdaltaar van de kerk. Om gelovigen toch in staat te stellen te bidden bij de kist is er een mailadres geopend: biddenbijdenoodkist@gmail.com. Gebeden en intenties worden door de medewerkers van de gesloten kerk uitgeprint en in een mandje bij de kist gelegd.  

Donderdagmorgen om 11 uur werd er een mis opgedragen naast het schrijn in een vrijwel lege kerk, rechtstreeks te volgen via RTV Maastricht. Behalve Dautzenberg, oud-bisschop Wiertz, een acoliet, drie muzikanten, vier gekostumeerde dragers van de Broederschap van Sint Servaas en camera- en geluidsmensen was er niemand, wat zorgde voor een ongekende galm. 

Aangezien het hoogfeest van Sint Jozef op de kalender stond, ging het in de preek over Jozef, die zijn zwangere verloofde Maria niet in stilte verliet, wat hij aanvankelijk van plan was, maar haar en haar ongeboren kind beloofde te beschermen. Dautzenberg legde de link tussen dat verhaal en de coronacrisis, die hij surreëel en ‘een slechte film’ noemde. ‘Maar juist nu wordt ons gevraagd dat we als beschermers van wat ons heilig is even trouw worden bevonden als Jozef. Laat elkaar dus niet in de steek’, preekte Dautzenberg, ‘zie om naar de eenzamen, zorg voor elkaar, bid en blijf hopen.’ 

‘Gaat allen heen in vrede,’ sloot hij af. Maar alle 145 kijkers die het tellertje linksboven in het scherm verraadde, zaten natuurlijk al lang en breed thuis.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden