column Floortje Smit

Als Aziatische scriptschrijver ben je eerder de sojasaus dan het hoofdingrediënt van de film

Scenarioschrijver Adele Lim. Beeld Getty Images for Film Independen

Sojasaus. Zo worden scriptschrijfsters van kleur vaak gezien, stelde Crazy Rich Asians-scenarist Adele Lim in The Hollywood Reporter. Ze zijn nooit het hoofdingrediënt, maar worden vooral ingezet om het geheel een Aziatisch smaakje geven.

Ze zei dit in een artikel over pijnlijk mislukte salarisonderhandelingen. Lim zou voor het schrijven van het vervolg op de krankzinnig succesvolle komedie Crazy Rich Asians namelijk aanzienlijk minder betaald krijgen dan haar mannelijke, witte collega-scenarist Peter Chiarelli: het openingsbod voor hem lag rond de miljoen dollar; dat voor haar op 110.000. Nee, dank u, zei Lim.

De hele discussie werd in de pers, hopla, onder het kopje ‘gender pay gap’ geschoven. Een hot topic in Hollywood, met dank aan een aantal zotte anekdotes. Dat Michelle Williams minder dan duizend dollar kreeg voor de reshoots rondom All the Money in the World bijvoorbeeld, en haar tegenspeler Mark Wahlberg 1,5 miljoen. Dat Claire Foy, nota bene de Britse koningin zelf in de Netflix-serie The Crown, minder betaald kreeg dan Matt Smith, die haar pruilerige echtgenoot speelde. Bespottelijk.

Maar met schrijvers ligt dit alles een stuk minder zwart-wit dan bij acteurs. Hoeveel ze precies bijdragen is moeilijk te beoordelen. Bij de eerste film was Lim inderdaad aangenomen als exotische smaakmaker – Chiarelli had al een script geschreven, op basis van het boek van Kevin Kwan, zij werd vervolgens gevraagd vanwege haar vrouwelijke, Aziatische perspectief. In interviews daarna mocht ze trots vertellen over hoe zij met haar Chinees-Maleisische blik veel heeft kunnen doen voor de authenticiteit van de film, die precies daarom geroemd werd.

Geen wonder dus, dat de producenten na Lims ‘nee’ op zoek gingen naar een andere Aziatische co-schrijfster voor het vervolg. En niet gek dat ze weer bij haar terugkwamen toen dat op niets uitliep. Met een beter bod. Chiarelli wilde zelfs een deel van zijn salaris afstaan – zoals Jack Nicholson ooit deed aan Diane Keaton toen hij erachter kwam dat zij een slechtere deal had gesloten dan hij bij Something’s Gotta Give. Fideel, maar Lim stelde – terecht – dat ze niet afhankelijk zou moeten zijn van de generositeit van een collega. En zei opnieuw ‘nee’.

Regisseur Jon M. Chu noemde de onderhandelingen eergisteren ‘rommelig’. Waar het vooral om ging, blijkt uit zijn uiterst diplomatieke reactie, was ervaring en de waardering daarvan. Lims vijftien jaar in de televisiewereld is in Hollywood blijkbaar minder waard dan de vier filmscripts die Chiarelli schreef. Zijn werkervaring overtoept haar culturele inbreng.

Sojasaus dus, inderdaad. Lim mag door haar achtergrond iets waardevols hebben bijgedragen aan Crazy Rich Asians, maar daardoor wordt ze nog niet gezien als gelijkwaardig schrijver of krijgt ze in ieder geval de kans niet om zich als zodanig te bewijzen. Misschien moet dat eens anders.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden