Review

Als adem lucht wordt leest vlot, maar weet niet te boeien

Dat is me nogal wat, als The Washington Post spreekt van een 'ontroerend en doordacht' boek, en USA Today het aanprijst als 'verwoestend en spectaculair'. En dan is er collega-arts Abraham Verghese, die in het voorwoord de lezer voorbereidt op een meesterwerk: 'Er vloeide goud uit zijn pen. Ervaar hoe moed klinkt.'

Als adem lucht wordt - Paul Kalanithi

Paul Kalanithi was een neurochirurg die te horen kreeg dat hij kanker had. Als adem lucht wordt is een verslag van zijn laatste levensmaanden. Kalanithi ontdekt hoe het is om patiënt te zijn; hoe het voelt als artsen weigeren je vragen te beantwoorden; hoe een tijdelijk herstel tot nieuwe hoop kan leiden en terugval tot wanhoop.

non-fictie

Paul Kalanithi

Als adem lucht wordt

Hollands Diep; 220 pagina's; euro 19,99.

Maar goud? Het boek leest vlot, zeker. Maar weet niet te boeien. De eerste honderd pagina's gaan vrijwel uitsluitend over hoe vreselijk hard hij moest werken. Hij beulde zich af, zonder zich ook maar één moment af te vragen of de patiënten daarbij gebaat zijn. En na die kwade dag wil hij niets liever dan weer aan het werk gaan. Opnieuw moeten we lezen hoe hij krom van de pijn het scalpel hanteert.

Is dat moedig? Verghese noemt het boek diepzinnig. Blijkbaar las Kalanithi in zijn laatste maanden veel over leven en sterven. Namen vliegen voorbij. Maar het levert geen enkele rake overpeinzing op. Verder gebruikt hij veel medisch jargon en duiken aan het eind vier pagina's op met oppervlakkige overpeinzingen over wetenschap en geloof. Spectaculair? Nee.

Ontroerend? De laatste twintig pagina's zijn van zijn vrouw Lucy. Ze beschrijft Pauls laatste dagen. Uitjes met hun pasgeboren dochtertje. De paniek als Pauls toestand plotseling verslechtert. Het gevecht met de beademingsapparatuur. De zware keuze voor sedatie. Ze vertelt hoe de kleine Cady in zijn armen lag, en hoe ze voor beiden zachtjes een slaapliedje zong. Die Lucy Kalanithi - die kan schrijven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden