Alles wat pappie zegt is goed

Ruim drie jaar geleden werd Naomi Wolf veertig, en ze was niet gelukkig. De Amerikaanse, wereldberoemd dankzij The Beauty Myth, het boek uit 1991 waarin ze de door de media en de cosmetica-industrie opgelegde vrouwelijke schoonheidsidealen aanviel, had weliswaar een zeer succesvolle carrière als auteur, docent, spreekster en imago-adviseur (voor...

Om weer tot zichzelf te komen, kocht Wolf een oud huis buiten de stad, en knapte het op met hulp van haar 80-jarige vader Leonard Wolf, hoogleraar poëzie en ‘een oude, wilde visionaire dichter’, die ‘gelooft dat de wijsheid van het hart bovenal een belangrijke, creatieve boodschap bevat’ en die ‘in ieder mens een kunstenaar ziet’. ‘Wanneer mensen mijn vader een poosje kennen, zeggen ze altijd hun degelijke baan op om onderwijzer, actievoerder of luitspeler te worden.’

Wolfs nieuwe boek, De twaalf wetten van mijn vader (in het Engels: The Treehouse: Eccentric Wisdom From my Father on how to Live, Love, and See), is het verslag van die verbouwing en vooral de bouw van een boomhut voor haar 8-jarige dochter, vermengd met de biografie en de levensfilosofie van Leonard Wolf.

Als twintiger, schrijft Naomi Wolf, ‘was mij geleerd kwaad te zijn op het patriarchaat’ en had ze zich van haar vader afgekeerd, maar nu realiseerde ze zich dat ‘zijn wijsheid me erdoor had kunnen slepen’. En dus vroeg ze na een paar keer samen timmeren of hij haar ‘officieel les wilde geven’. En zo werd Wolf, ‘na vijftien jaar de kost te hebben verdiend met het verkondigen van mijn eigen mening’, weer ‘een onervaren leerling’.

En wat voor een. Er zijn weinig vrouwen die geen zwak hebben voor hun vader, maar bij Naomi Wolf gaat de aanbidding wel erg ver. Alles wat pappie doet en zegt wordt even verrukt ontvangen. De malle drankjes die hij drinkt, zijn aanstellerige outfits, de gedichten die hij declameert, en niet te vergeten: zijn twaalf ‘wetten’, tegeltjeswijsheden van de meest gratuite soort. ‘Wees stil en luister’, ‘Doe niets zonder passie’, ‘Je enige beloning is vreugde’, ‘Fouten horen bij het concept’, ‘Let op de details’.

Ronduit stuitend is Naomi Wolf wanneer het buitenechtelijk kind van haar vader ter sprake komt. Het bestaan van dat kind, verwekt vóór het huwelijk met haar moeder, heeft hij altijd verzwegen, tot die zoon na een jaar of veertig zelf contact opneemt.

Nadat Wolfs moeder haar aanvankelijke verbijstering te boven is gekomen, neemt ze hem meteen op in het gezin. ‘Ik plaag mijn moeder wel eens met haar geishamanieren’, schrijft het uithangbord van de derde feministische golf, ‘maar door mijn moeders geishamanieren ben ik nu des te geschokter wanneer ik een vrouw haar man zie kleineren. Niet doen, denk ik dan instinctief. Hij zal er zijn ridderuitrusting door kwijtraken.’

Wolf is nu bezig met een boek over haar moeder. Dat belooft wat.

Milou van Rossum

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden