Documentaire

Alles van Waarde

Huiselijke filmer voelt zich minder thuis

'Ik voel me steeds minder thuis in deze tijd'. Documentairemaker Frans Bromet (1944) windt zich op. Over de graaicultuur, over de onmenselijke regelzucht van instanties en bedrijven, over het gebrek aan saamhorigheid in een ik-maatschappij. En boven alles over managers.

Managers, legt Bromet uit in zijn lange documentaire Alles van Waarde, hebben geen enkel oog voor de kwaliteit van hun producten. Ze denken alleen aan efficiëntie en winst. De zorg, het onderwijs, het televisieaanbod - om maar een paar dingen te noemen - worden uitgehold en kapotgemaakt. Managers houden alleen hun aandeelhouders tevreden, niet hun klanten.

Zelfportret
Alles van waarde is Bromets pamflet tegen die managerscultuur, maar de film is ook een zelfportret: in alle eerlijkheid neemt de regisseur zichzelf de maat. Is het echt zo erg gesteld met de wereld, of is hij misschien een al te pessimistische mopperkont?

Het is zijn oudste dochter Laura die hem in de film een spiegel voorhoudt. Zij, pragmatisch en positief ingesteld, werkt als beleidsmedewerker bij de Tweede Kamerfractie van GroenLinks en is fractievoorzitter van die partij in de gemeenteraad van Waterland. Ze vindt dat het met de problemen die Bromet schetst best meevalt. En als iets haar echt niet zint, probeert ze er gewoon iets aan te doen. Dat is trouwens nog niet zo makkelijk: Bromet laat zien hoe zijn dochter jarenlang moet lobbyen voor de aanleg van een fietspad.

Bromet, maker van televisieprogramma's als Buren, De verbouwing en De nalatenschap, hanteert al jaren een vertrouwde stijl. Ook Alles van waarde is simpel gemaakt: geen studio, geen speciale belichting, geen script, geen nagespeelde scènes. 'Er is geen verschil tussen het leven en de film', zegt de regisseur aan het begin, waarmee hij zijn recept helder uiteenzet.

Herkenbare stijl
Met die kale, herkenbare stijl - ogenschijnlijk meer geschikt voor televisie dan voor de bioscoop - heeft Bromet een ontroerend, persoonlijk en tot nadenken stemmend document weten te maken, dat geen moment verveelt. Fragmenten uit Bromets oudere werk passen wonderwel bij zijn hedendaagse boosheid; in wezen heeft hij altijd dezelfde zorgen gehad.

Bezoekjes aan een onderwijsmanager, een zorgmedewerkster en een schrijver laten goed zien waar volgens Bromet de pijn zit. Maar de luchtige twistgesprekken tussen vader en dochter vormen het hart van Alles van waarde. Ze zijn niet alleen vermakelijk, maar laten tussen de regels ook zien waar het in het leven werkelijk om draait.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden