Review

Alleen maar nette mensen: Raak, van kelderboxbezoek tot treurigste filmorgie ooit

Regisseur Crijns legt het tempo hoog, waardoor hij inlevert aan emotie, maar in volle vaart is veel raak, oordeelt Volkskrant-recensent Bor Beekman over de nieuwe film Alleen maar nette mensen, naar de beststeller van Robert Vuijsje.

Hoofdrolspelers Imanuelle Grives en Geza Weisz. Beeld anp

Filmposter, videoclip en trailer verraden al veel over de verfilming van Robert Vuijsjes bestseller Alleen Maar Nette Mensen. Dat de grapdichtheid is opgevoerd, allereerst. En dat de marketinglui er zeker van willen zijn dat vooral jongeren goed weten welke Nederlandse film ze deze maand toch echt moeten zien.

Verstandig
Vermoedelijk een verstandige keuze: lezers van de roman weten wel wat ze te wachten staat; hopelijk laten die zich niet weerhouden door lawaaierige muziek, drukke kleuren en een goedfoute filmposter.

Alleen Maar Nette Mensen mag wat rommelig beginnen, met een voice-over die niet helemaal strak lijkt te lopen, maar dat gaat snel voorbij. Of het went gewoon: hoofdrolspeler Géza Weisz, als de hevig tot zwarte vrouwen aangetrokken David Samuels, draagt de voice-over (véél voice-over) soms een beetje stuntelig voor, als de verteller die het ook niet weet, die het allemaal maar overkomt. Dat werkt.

Venijn
Tegelijkertijd kan Weisz grijnzend uithalen, met een zweempje venijn. Tegen de moeder van zijn zwarte vriendin Rowanda, in een wedstrijdje leed vergelijken: 'Wat is erger, een deel van een volk verhandelen of een heel volk uitmoorden?'

David, het hoofdpersonage uit Alleen Maar Nette Mensen, is net van school af. Uitgekeken op zijn Joodse vriendinnetje, zijn Joodse vrienden en Joodse ouders uit Amsterdam Zuid - de nette mensen - zoekt hij een nieuwe sociale omgeving in de Bijlmer. Zijn ideaalbeeld: een kolossale zwarte vrouw, rauw en niet verpest door contact met een bakra - de blanke. En dat is Rowanda, een permanent boze negerin, een glorieuze en dappere rol van Imanuelle Grives. Krabbé en Malherbe zijn karikaturaal als ouders van David, en ook zeer geestig.

PC Hooft
David mag Joods zijn, hij ziet eruit als een Marokkaan - en dat merk je bij het winkelen in de PC Hooftstraat. De kracht van Vuijsjes roman was niet enkel dat hij goed ingevoerd was in de subculturen die hij beschreef en daar veel grappen bij verzon, maar ook dat hij een intrigerend thema aansneed: wat betekent het als je niet lijkt op de mensen bij wie je hoort?

Regisseur en scenarist Lodewijk Crijns (Jezus is een Palestijn) legt het tempo hoog, waardoor hij hier en daar wat inlevert aan emotie, maar in volle vaart is veel raak. Veel is ook flauw, maar dan nog raak.
Crijns dient de nare momenten uit de film zonder suikerrand op - van kelderboxbezoek tot treurigste filmorgie ooit gefilmd - maar laat die toch niet breken met de lollige teneur. Dat is razend knap. En het maakt Alleen Maar Nette Mensen een zeldzaam soort komedie. Heel leuk, maar eigenlijk soms niet leuk.

Alleen maar nette mensen, Regie Lodewijk Crijns. Met Géza Weisz, Imanuelle Grives, Jeroen Krabbé, Annet Malherbe In 75 zalen

  • Oordeel van onze recensent
Schrijver Robert Vuijsje (L) en acteur Jeroen Krabbe voor hun vertrek per limo naar de premiere van de film. Beeld anp
(VLNR) Schrijver Robert Vuijsje en zijn vriendin en acteurs Imanuelle Grives, Jeroen Krabbe, Geza Weisz, Belinda van der Stoep, Siomara en regisseur Lodewijk Crijns. Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden