Recensie All Over - Acts of Love

Alleen lichamen, stemmen, adem en beweging: All Over - Acts of Love is een voorstelling met weinig opsmuk ★★★☆☆

Wel blijven de ideeën in deze nogal droge voorstelling lang papieren tekst.

All Over - Acts of Love door Toneelgroep Oostpool en ICK Amsterdam Beeld Alwin Poiana

Een kaal toneel, een donkere achterwand en onbarmhartig fel licht. In die kille omgeving staan twee acteurs en zeven dansers. Ze kijken de zaal in. Behalve een reeks kostuumwisselingen kiest regisseur Marcus Azzini nauwelijks voor opsmuk tijdens de anderhalf uur durende dans- en theatervoorstelling All Over – Acts of Love van Toneelgroep Oostpool en ICK Amsterdam. Geen muziek. Geen rekwisieten. Alleen lichamen, stemmen, adem en beweging.

De koffiebar, waar twee mannen elkaar toevallig ontmoeten en aftastend beginnen aan het ongewisse spel van verliefdheid, denken we erbij. Net als het Rijksmuseum waar Kay (Kendrick Etmon) en EL (Ludwig Bindervoet) hun volgende afspraak maken, zonder elkaars naam te willen weten. En het bankje aan de gracht waarop ze uittesten of hun lijven net zo slim zijn als de tentakels van een octopus (lees: dat hun fysiek spontane beslissingen neemt zonder tussenkomst van een denkend hoofd). Zo komen ze uiteindelijk via een nachtelijke tocht over een begraafplaats tot de eerste overgave: de aantrekkelijke vreemde een naam geven.

Beeld Alwin Poiana

Schrijver Hannah van Wieringen neemt in deze nieuwe toneeltekst de tijd: in vijf bedrijven vallen twee personages weifelend voor elkaar, met avances én terugtrekkende bewegingen. Dat gebeurt vooral in een rollenspel met meanderende dialogen. Vooraf gaf Van Wieringen in de Volkskrant aan niet uit te zijn op ‘allesbepalende conflicten’ en personages vooral te zien als ‘vehikels van ideeën’, maar ook als levensechte mensen. Die dubbelhartigheid wreekt zich hier behoorlijk. Je voelt maar mondjesmaat mee met de mannen.

De denkwijzen die Kay uiteenzet over hoe je schuldig te voelen over klimaatverandering, blijven lang papieren tekst. Zijn zorgen voel je pas wanneer hij in het vierde bedrijf paniekerig reageert op een toenadering van EL, die zich ‘klimaatontsnapper’ noemt. Liefde in tijden van klimaatverandering, kan dat? Hebben we nieuwe manieren van liefhebben nodig? Heeft verliefdheid nog zin als het over en uit is met de aarde? Etmon speelt vanuit zijn hoofd, terwijl zijn prachtige fysiek een magnetische werking heeft op het grillige personage van Bindervoet. Die jongleert meer met zijn tekst. Hij jengelt en hengelt, huppelt en ironiseert. Wanneer hij in deel 4 een grafrede houdt, in een aan draadjes afglijdende lichtbundel, voel je het pijnlijke conflict tussen liefde en dood. Op die momenten golft er broodnodig gevoel door de nogal droge, dorstige voorstelling.

De zeven ICK-dansers glippen tussen de pratende mannen door. Ze zwiepen energie over het toneel met langgerekte armen en benen, bevriezen in posen, draperen haren over borsten of trippelen in string op spitzen. In motoriek en kostumering citeren ze uit het oeuvre van het choreografenduo Emio Greco en Pieter C. Scholten. Maar de dans volgt nog te veel het stapsgewijze ritme van de ontmoetingen. Niet alleen de personages, iedereen aarzelt nog in deze voorstelling.

Theater/Dans

All Over - Acts of Love

★★★☆☆

Door ICK Amsterdam & Toneelgroep Oostpool. Tekst Hannah van Wieringen. Regie Marcus Azzini. Choreografie Emio Greco en Pieter C. Scholten. 

25/10, Meervaart, Amsterdam.  Tournee t/m 13/12.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden