Recensie Serie

Alle aandacht voor Bundy ontneemt ons het zicht op zijn slachtoffers (drie sterren)

Ted Bundy.

Uit het officiële rapport over de massamoord in Las Vegas in 2017 (58 doden, 800 gewonden) bleek dat er geen motief was gevonden voor de moordpartij van Stephen Paddock. Was het op een of andere manier beter geweest als er wel een motief was geweest – of een epistel, zoals in het geval van Anders Breivik in Noorwegen (77 slachtoffers)?

In Conversations With a Killer: The Ted Bundy Tapes, de morbide, maar ook fascinerende reconstructie van de levensloop van Ted Bundy, beruchte Amerikaanse seriemoordenaar uit de jaren zeventig (hij vermoordde dertig jonge vrouwen, en minstens een kind), blijft de kwestie van het motief ook maar de hele tijd opduiken. Het is tegelijkertijd het zwarte gat, waarin al het licht verdwijnt. Misschien heeft dat ook met het uiterlijk van Bundy te maken (een presentabele figuur die ook weerman of senator zou kunnen zijn) waarmee het feit dat hij een monster was leek te worden verhuld, zelfs voor de mensen die de feiten kenden en zelfs voor de rechter die hem uiteindelijk veroordeelde met iets van spijt in zijn stem. En nog even: hij verkrachtte en vermoordde vrouwen, niet noodzakelijk in deze volgorde. Nam niet weg dat de politie hem een paar keer liet ontsnappen, waardoor hij nog meer slachtoffers kon maken.

Conversations With a Killer: The Ted Bundy TapesTrue crime (4 delen). Van Joe Berlinger. Te zien op Netflix.

Documentairemaker Joe Berlinger is een veteraan van het true crime genre, die eerder de Paradise Lost-serie maakte over een stel ten onrechte veroordeelde tieners – hij is tegelijk met een speelfilm over Ted Bundy bezig waarin voormalig jeugdidool Zac Efron Bundy gaat spelen. De Bundy Tapes zijn afkomstig van een journalist die uren met de moordenaar sprak, terwijl hij in zijn (spoiler) dodencel op de uitvoering van het vonnis zat te wachten. Het woord ‘conversations’ zet de kijker op het verkeerde spoor; het is eerder een lange, rammelende monoloog – en al helemaal geen bekentenis.

Verbijsterend is het allemaal wel. Het ongelofelijk krakkemikkige opsporingsapparaat in de jaren zeventig. Al na enkele verdwenen vrouwen was duidelijk dat de dader ‘Ted’ heette en in een Volkswagen Kever rondreed; maar dat leidde tot niets. De ontsnappingen, omdat Bundy op zijn blauwe ogen werd geloofd, en de bizarre scènes uit de rechtszaal, waar hij de kans kreeg zijn eigen advocaat te zijn en een agent gedetailleerd ondervroeg over hoe een bepaald slachtoffer er bij lag.

En alle aandacht voor Bundy, ook weer door deze doumentairemaker, ontneemt ons het zicht op zijn slachtoffers, een groep jonge vrouwen, die nu worden behandeld als voetnoten in de biografie van hun moordenaar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden