Album Bent Van Looy opbeurend én droevig

De Vlaamse zanger Bent Van Looy kenden we in Nederland vooral van Das Pop, de eclectische popgroep die nooit is opgeheven maar waarvan de status nu onduidelijk is.

Albumhoes Bent Van Looy

Niet dat we Das Pop missen want ook deze tweede soloplaat van Van Looy beklijft beter dan het werk met zijn band.

Bent Van Looy zingt het soort pianoliedjes dat je veel te weinig hoort. Luchtig en melancholiek tegelijk, opbeurend en toch ook een beetje droevig. De geest van Harry Nilsson en de obscuurdere Emitt Rhodes waart door zijn muziek. Een zonnig, Amerikaans Westcoastgeluid, waarvoor Van Looy opnieuw hulp kreeg van de Amerikaanse producer-liedjesschrijver Jason Falkner.

Eerder tilde deze het werk van Anne Soldaat al naar een hoger plan, en ook met Van Looy vormt hij een prachtkoppel. Hoe droevig de teksten ook, van een liedje als 30 Days Without Sun krijg je meteen een zonnig humeur.

Pop. Bent van Looy. Pyjama Days. Excelsior/V2

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden