Albrecht is een tikkeltje leep, met uitbundige mimiek

Het duizelt van de namen, wat met een statische mise-en-scène resulteert in een nogal saai deel voor de pauze. Daarna wordt het allemaal een stuk spannender met een paar schitterende scènes.

Scene uit Richard III van Shakespeare Theater Diever.

Het eerste dat we van Richard III te zien krijgen, is zijn blote kont. Nadat hij door zijn hulpje is komen oprijden in een rolstoel, sjort ze hem omhoog, doet zijn broek naar beneden, haalt de steek weg en veegt zijn billen schoon.

Lachen. Die rolstoel is overigens een goede vondst. Het illustreert het gemankeerde lichaam van Richard en de acteur in kwestie hoeft zich niet in allerlei bochten te wringen om er mank en gebocheld bij te lopen. Bij Shakespeare Theater Diever wordt de titelrol gespeeld door Floris Albrecht, die in voorgaande jaren vooral schitterende in het lichtere genre.

Richard III

Van William Shakespeare door Shakespeare Theater Diever. 12/8; aldaar daar t/m 17/9.

Geweldadig monster Richard III

Albrecht is een raskomediant: tikkeltje leep, met een merkwaardig slepende, lenige stem en uitbundige mimiek. Als het gewelddadige monster Richard III heeft hij het niettemin moeilijk. Als hij zich een keer verslikt in zijn waterval aan tekst, lost hij dat gewiekst op en krijgt een lachsalvo en open doekje van het publiek. Dat was zijn hoogtepunt en tragiek tegelijk. Regisseur Jack Nieborg heeft geprobeerd de intense zwartgalligheid van het stuk lucht te geven door Richard als een licht gestoorde malloot te laten spelen, met een Monty Python-achtige meligheid.

Richards ultieme doel is koning van Engeland worden, maar daartoe moet eerst een kerkhof aan slachtoffers worden gemaakt. In het begin geloven we deze afzichtelijke mankepoot en begrijpen we waarom hij de liefde inwisselt voor haat en vredelievendheid voor geweld. Maar omdat deze rolopvatting later geen verdieping krijgt, neem je Richards hel en verdoemenis nauwelijks nog serieus.

Productie piekfijn

Naast de leuke Albrecht spelen alle andere acteurs ernstig en soms bijna devoot - in een bewerking van Nieborg zelf, die mooi van taal is, maar net te kort door de bocht. Het duizelt je van de namen, familieleden en corrupte edellieden. Gecombineerd met een statische mise-en-scène resulteert dat in een nogal saai deel voor de pauze. Daarna wordt het allemaal een stuk spannender. Het enorme speelvlak van het openluchttheater wordt dan optimaal gebruikt en Nieborg tovert een paar schitterende scènes tevoorschijn. Hoogtepunt is de massabijeenkomst waarin Richard door het volk wordt opgehitst koning te worden, een perfect opgebouwde scène die angstwekkende proporties krijgt.

Richard III wordt gespeeld door maar liefst 33 acteurs en een stel figuranten. Routinier Dick van Veen (Lord Buckingham) is opnieuw een klasse apart - wat een tekstbeheersing en finesse! Productioneel is ook dit jaar in Diever alles piekfijn in orde. Met muziek waarin hofdans en roofdiergeluiden samenvallen en oogverblindende kostuums - vooral de zwarte, strenge robes van de dames maken indruk. De fraai gechoreografeerde veldslag aan het slot maakt op de valreep duidelijk wat Richard bedoelde met: 'Het geweten bederft altijd de pret. Het is een soort sabotage in je binnenste.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden