Podcastrecensie Wolverine: The Long Night

Al luisterend naar Wolverine: The Long Night waan je je aan de woeste kust van Alaska (vier sterren)

Een klein vissersdorpje in Alaska. Een vissersboot vol lichamen, aan stukken gescheurd door iets met vlijmscherpe klauwen. Aan land: twee jonge vrouwen, vermoord, op dezelfde manier. Twee FBI-agenten, Sally Pierce en Tad Marshal, mogen het allemaal oplossen.

Wolverine podcast

Dat is niet het uitgangspunt van weer een nieuwe true-crime podcast, maar van Wolverine: The Long Night, een fictiepodcast geproduceerd door Marvel en podcastproducent Stitcher. Het borduurt voort op de series films en stripboeken over Wolverine, half wolf, half mens, onverwoestbaar en gezegend (of, zoals hij het ziet, vervloekt) met messcherpe klauwen die uit zijn knokkels schieten. De serie verscheen dit voorjaar exclusief op Stitcher, waar je een abonnement nodig hebt om bepaalde podcasts te kunnen beluisteren. Maar sinds enkele weken is Wolverine: The Long Night ook gratis te beluisteren via bijvoorbeeld iTunes of Spotify.

Nadat de luisteraar gewaarschuwd is dat er hier en daar een woordje wordt gescholden en de podcast voor een volwassen publiek is bestemd, vertelt een visser hoe hij die vroege morgen in de dikke mist zijn krabbenkooien wilde  gaan legen. ‘En toen kwam er iets uit de mist drijven’. Een vissersboot van de Langrocks, een machtige familie uit de buurt. Nadat hij vergeefs contact heeft proberen te leggen, gaat de krabbenvisser de boot op. We horen de wind suizen, het water tegen de boeg slaan en de zware stalen luiken van de kajuit piepen als ze worden geopend. ‘Er hangt een smerige geur. En ik weet dat het geen vis is.’

De eerste verdachte is Logan (zo heet Wolverine als hij niet Wolverine is) die een tijdje voor de slachtpartij opeens in het dorpje is opgedoken en bij het vissersbedrijf is gaan werken. Logan laat zich niet graag zien en is sowieso niet zo happig op samenwerking met de FBI. Maar al snel blijkt dat er meer speelt in het afgelegen dorpje waar mensen naartoe komen om zichzelf - of anderen - te ontvluchten.

Het is, voor wie gewend is alleen maar naar non-fictie of documentaire-podcasts te luisteren, even wennen. Maar dat wennen duurt hooguit een kwartiertje, net voor het eerste reclameblokje. Er is geen centrale verteller; via de personages horen we wat er gebeurt. Wolverine: The Long Night houdt dus het midden tussen een luisterboek en hoorspel. Dat er geen beeld bij is, betekent dat de personages af en toe zaken moeten omschrijven of uitleggen, maar dat stoort nauwelijks. De fantastische auditieve vormgeving van de podcast zorgt ervoor dat je als luisteraar alles om je heen vergeet en je aan de woeste kust van Alaska waant - wat Wolverine: The Long Night misschien niet de beste podcast maakt voor in de auto of op de fiets.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.