Agualusa droomt voor Angola

José Eduardo Agualusa, Het genootschap van onvrijwillige dromers (****), fictie. Uit het Portugees vertaald door Harrie Lemmens. Koppernik; 288 pagina’s; €19,50.

De Angolese journalist Daniel Benchimol is in de nieuwe roman van José Eduardo Agualusa geobsedeerd door dromen. Hij droomt zo levensecht en onthoudt de dromen zo goed dat hij kan beweren: ‘Jonas Savimbi heb ik bijvoorbeeld vier geïnterviewd, twee keer wakker en twee keer in mijn dromen. Moammar Kadhafi alleen in mijn dromen.’ (Savimbi was de Angolese rebellenleider; Kadhafi dictator van Libië, beiden gewelddadig aan hun eind gekomen.) Hij vindt een geestverwant en weldra minnares in de Mozambikaanse kunstenares Moira, die in Kaapstad woont.

In de wakkere wereld loopt de politieke crisis op. Daniels vrouw scheidt van hem: zij komt uit een gegoede familie gelieerd aan het regime, hij is als journalist kritisch op de voormalige socialistische bevrijders, die een onderdrukkend systeem van zelfverrijking hebben geperfectioneerd.

Al is Daniel eigenlijk niet dapper genoeg voor echt verzet, hun dochter is dat wel; zij is een van de studentenactivisten die in de cel worden gegooid en in hongerstaking gaan.

Agualusa vlecht de op het oog zo verschillende verhalen en stijlen (is dit nu een sprookje of een harde politieke roman?) op een zeer persoonlijke manier door elkaar. Het is zijn direct herkenbare stijl geworden, zoals ook in zijn vorige werk Een algemene theorie van het vergeten. De Angolese schrijver van Portugese komaf begon zijn carrière als journalist en hij put veel uit die ervaring. Hij ging fictie schrijven om dichter in de buurt van het ware leven te komen, zoals hij eens zei, en om de tekst in alle vrijheid naar eigen hand te kunnen zetten.

Terwijl Daniel zijn dagen doorbrengt bij kleurrijke personages zoals de uitbater van een terrein met vakantiehuisjes, een ex-rebel en dromer wordt de roman gaandeweg gekaapt door dochter Karinguiri en haar heldhaftige verzet. Moet vader Daniel haar niet tegenhouden? Straks hongert ze zich nog dood. De ex-vrouw en moeder eist dat hij optreedt, maar dat doet hij niet. Gelukkig loopt het goed af, tot ieders verbazing treedt de tiran af.

In het echte Angola, zeg maar dat van de journalistiek, trad president Dos Santos een paar maanden na de verschijning van Agualusa’s roman af, na 38jaar aan de macht te zijn geweest. Goed gedroomd, Agualusa.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden