Interview Pieter Klok

Adjunct-hoofdredacteur Pieter Klok: ‘Als er weinig nieuws is, is de krant leuker’

Afgelopen weekend vond u V Zomer bij uw krant, in plaats van Volkskrant Magazine en Sir Edmund. Ook de krant zelf telt minder pagina’s in de vakantieperiode, al hebben abonnees dan juist meer tijd om te lezen. Adjunct-hoofdredacteur Pieter Klok: ‘Ik hou van de komkommertijd. Daarin kun je de gekste dingen verzinnen.’

Pieter Klok leest de krant. Foto Pauline Niks

Het zogenaamde zomerschema is begonnen. Wat merkt de lezer ervan?
‘V en de zaterdagkrant zijn dunner en de nieuwskrant is iets dunner. De belangrijkste reden is dat er minder nieuws is. Den Haag ligt plat, dat is een belangrijke leverancier van het nieuws, en er zijn minder rechterlijke uitspraken.

‘Je kunt je werk deze periode ook minder goed doen. Organisaties zijn minder goed bereikbaar en universiteiten zijn dicht. Er komen geen boeken uit, er zijn minder theatervoorstellingen waardoor ook interviews lastiger zijn te regelen. Mensen hebben minder te verkopen.’

Maar de lezer heeft juist nu meer tijd.
Dat is inderdaad paradoxaal. Ook een vrije dag als Hemelvaartsdag is juist een leesdag, het is een grote frustratie van mij dat we dan geen krant hebben. We hebben dit jaar wel een tableteditie gemaakt op Hemelvaartsdag en Tweede Pinksterdag, het zou goed kunnen dat we dat in de toekomst vaker doen.’

Het heeft toch niet met adverteerders te maken?
‘Dat geldt steeds minder. Jaren geleden schreven we op zaterdag bij wijze van spreken de achterkant van de advertenties vol, maar daar zijn we steeds minder afhankelijk van, de lezer betaalt het overgrote deel van de krant. Daardoor moeten we onze logica ook steeds meer op de lezers richten: bieden we de spullen aan op het moment dat mensen erop zitten te wachten?

‘Het leesgedrag op vakantie is de afgelopen jaren veranderd. In de zomer van 2011 las ik het nieuws van Anders Breivik een dag later in de krant die ik in het buitenland had gekocht in een kiosk. Dat zou nu ondenkbaar zijn. Ik kan om vijf uur ’s ochtends de krant downloaden.

‘Dankzij de website en app kunnen we onze beste verhalen opnieuw onder de aandacht brengen. Je kunt onze mooiste interviews van de afgelopen maanden nog lekker inhalen op de camping. En als je op reis gaat kun je digitaal zoeken naar tips over je bestemming.’

Bied je de lezer andere verhalen aan in de zomer?
‘Als er niet zoveel nieuws is, moeten we zelf veel harder nadenken waar we over willen schrijven en dat zorgt eigenlijk voor een leukere krant. Ik hou van de komkommertijd, daarin kun je de gekste dingen verzinnen. Er is ook meer ruimte voor bijzondere reportages die normaal in de drukte van het nieuws nogal eens het onderspit delven.

‘Toen correspondent Jarl van der Ploeg nog niet zoveel te doen had, schreef hij over het WK verstoppertje spelen in leegstaande Italiaanse dorpen. Dat lijkt een oppervlakkig gegeven, maar in wezen ging het over grote thema’s als de leegloop van het platteland. We hebben correspondenten in de zomer eens gevraagd te vertellen over een populair tv-programma dat heel veel zei over hun land. Dit soort stukken zie je niet als ze naar het grote nieuws worden getrokken, maar ze vertellen misschien nog wel meer over de wereld.’

Wat is het concept van V Zomer?
‘Het idee is dat we het persoonlijke van het magazine combineren met het cerebrale van Sir Edmund. Dichtbij, maar soms ook filosofisch. In V Zomer is er meer ruimte voor beschouwende verhalen die we normaal gesproken laten liggen, zoals de reportage over het Fuck it-zelfhulpkamp en de tips over hoe je de beste vakantie kunt hebben.

‘Dit soort verhalen zijn precies goed voor de vakantieperiode waarin veel mensen nadenken over of ze nog goed bezig zijn. We proberen ook een soort terugkijkend retrogevoel te pakken. Tijdens je vakantie denk je aan eerdere vakanties en een verhaal over een vakantieliefde van twintig jaar geleden past daar goed bij.’

Volkskrant Magazine en Sir Edmund hebben samen 152 pagina’s, V Zomer heeft er 84. Krijg je geen klachten van lezers?
‘Klachten blijven tot nu toe uit. Zelf waren we twee jaar geleden zo enthousiast dat we hebben onderzocht of we de combinatie voor de eeuwigheid zo konden laten. Lezers vonden het voor de zomer prima, maar wilden daarna gewoon weer hun twee vaste bijlagen. Dat maakt het delen binnen het gezin ook een stuk makkelijker.’

Datzelfde onderzoek wees uit dat vaste Sir Edmund-lezers het minst te spreken waren over V Zomer.
Sir Edmund blijft inderdaad het minst overeind. Die hangt het meest aan de actualiteit. In de zomerperiode komen minder boeken uit en er is minder wetenschapsnieuws. V Zomer is meer een uitgebouwd magazine, met stukken die goed te verteren zijn. Sir Edmund-lezers willen juist hard werken en soms een woord opzoeken dat ze niet kennen.

‘Maar het evenwicht kan per nummer verschillen. Afgelopen weekend hadden we Beau van Erven Dorens, maar het komend nummer Hans Dorrestijn en een diepgravend verhaal over Canada van Olaf Tempelman.’

Is V Zomer ook een proeftuin voor nieuwe rubrieken?
‘Zeker, en ook een proeftuin voor nieuwe columnisten. Ik vind Tim Fransen veelbelovend. Ik hoop vooral dat dat journalistieke denken dicht bij de lezers blijft. Maar in de praktijk gaan we na de zomer vaak weer vol terug naar het harde nieuws.’

Waarom hoop je dat?
Ik vind dat een zwakke plek van de krant, dat we niet wat meer schrijven over de onderwerpen die mensen bezighouden. Natuurlijk is politiek belangrijk, maar waarschijnlijk besteedt de lezer meer tijd aan aardsere zaken als hoe vaak je je kinderen moet helpen bij hun huiswerk. Met De Gids besteden we nu meer aandacht aan die dingen. Ik zou ook wel een tuinrubriek willen.’

Wil de Sir Edmund-lezer dat ook?
‘Wel als we het origineel aanpakken. In V Zomer kloppen we aan bij iemand met een bijzonder mooie tuin, dat is heerlijk om te lezen.’

Wat ga je zelf lezen op vakantie?
‘Ik moet altijd op gang komen op vakantie en begin daarom met een toegankelijk boek: Deal van Michel van Egmond. Daarna Spartacus van Erik Brouwer, dan Julian Barnes en tot slot Johan Harstad. Ik hoop dat ik dan pas een week verder ben, maar meestal is de vakantie dan alweer voorbij.’

Nu u meer tijd heeft om te lezen, raadt Pieter Klok u deze verhalen aan

'Het verhaal van Michael Persson over huurders en projectontwikkelaars in Brooklyn is misschien wel ons beste verhaal van het afgelopen jaar, omdat het in detail laat zien hoe geld een stad ontwricht. Ook zijn verhaal over het bedrijf achter de Amerikaanse verslaving aan pijnstillers – en sponsor van de Leidse Universiteit – moet u zeker lezen.

'De reportages van Ana van Es uit het Midden-Oosten zijn altijd de moeite van het lezen waard. Ze schrijft beeldend en precies, waardoor het slagveld heel dichtbij komt. De details zijn altijd verrassend en vaak vervreemdend en absurdistisch. Ana van Es is net teruggekeerd uit Jemen, waar ze als een van de weinige Westerse journalisten de regeringsstrijders en de belegerde stad Sanaa bezocht.

'Elk verhaal van John Schoorl doet mij huilen van het lachen. Hij ziet dingen die anderen niet zien en schrijft het weergaloos op. In principe komen al zijn verhalen van het afgelopen jaar voor herlezing in aanmerking, maar ik beperk me hier tot vier aanbevelingen, te weten: zijn reportage over de ‘verdozing van Nederland’ ofwel de explosieve groei van immense distributiecentra, het interview met de vrouw die tijdens de herdenking in Manchester Don’t look back in anger zong, zijn ontmoeting met schilder Cowan die Donald Trump in 1989 op het witte doek vastlegde en zijn bezoek aan het door de oprichter van Domino’s Pizza gestichte katholieke dorp in Florida.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.