Actrice Shireen Strooker (1935-2018): eigengereide en expressieve vernieuwer

Actrice Shireen Strooker is op 82-jarige leeftijd overleden in haar woonplaats Midden-Beemster. Zij is vooral bekend van haar grote rol in het Werkteater, het collectief dat de toneelwereld vernieuwde.

Actrice Shireen Strooker in 2010. Beeld ANP Kippa

Haar familie heeft haar overlijden donderdag bekend gemaakt. Strooker leed al enige tijd aan een ernstige vorm van Alzheimer, een ziekte die in 2011 bij haar werd vastgesteld. Strooker was naast actrice – vooral bekend uit de gloriejaren van Het Werkteater – ook actief al regisseur. Zo maakte zij voor Joop van den Ende in 1992 de toneelproductie Hoog Tijd met Mary Dresselhuys en John Kraaijkamp, en regisseerde ze bij Het Nationale Toneel in Den Haag.

Nadat Strooker in 1957 van de toneelschool kwam, werkte ze bij een aantal grote Nederlandse gezelschappen. Niettemin zal haar naam altijd verbonden blijven aan Het Werkteater, het roemruchte theatercollectief dat in 1970 mede door haar werd opgericht en waarvan ook Joop Admiraal, Olga Zuiderhoek, Helmert Woudenberg, Peter Faber, Hans Man in ’t Veld, Cas Enklaar en Marja Kok deel uitmaakten. Het Werkteater keerde zich af van het reguliere schouwburgcircuit en ging met voorstellingen over maatschappelijke onderwerpen als psychiatrie, ouderenzorg en homoseksualiteit het land in. Er werd gespeeld in tenten en op kermissen, in verpleeghuizen, gevangenissen en jeugdcentra.

Bezieling

Strooker was daarin een opvallende actrice: fel, eigengereid, zeer betrokken en expressief. Voor sommigen was ze misschien een lastige tante, maar ze werkte met een enorme bezieling en betrokkenheid aan producties die voor haar relevant waren en voor het theater vaak vernieuwend. Nadat de gouden jaren van het Werkteater voor haar in 1985 wel zo’n beetje voorbij waren, richtte ze een eigen gezelschap op: Stichting Strooker, waarmee ze kleine producties realiseerde. Als actrice was ze te zien in films als Rooie Sien en Een Zwoele Zomeravond, de verfilming van een van de grote Werkteater-successen.

Ook op latere leeftijd bleef zij in het theater actief. Zo maakte ze met haar collega Maja Kok de voorstelling Maarten en Nicolien (naar de boeken van Voskuil) en ook de film Mar & Sien hebben een hele rondvaart gemaakt, die onder meer over de ziekte van Alzheimer ging. Ook speelde ze de vrouwenrol in Hersenschimmen, naar de roman van Bernlef in regie van Guy Cassiers, en in de MightySociety-reeks van Eric de Vroedt.

Rijk en gevarieerd

Strooker had een rijk en gevarieerd privéleven. Ze had een relatie met Ton Lensink waaruit dochter Devika Strooker werd geboren. Daarna trouwde ze met Peter Faber en kreeg met hem twee zoons. Tot aan zijn overlijden in 2004 vormde ze een hecht koppel met zanger en cabaretier Bram Vermeulen. Over zijn dood zei ze in 2005 in de Volkskrant: ‘Ik haat dat woord weduwe. Ik ga ook niet zwaar depressief thuis zitten, dat ligt niet in mijn aard, dan zou ik doodgaan. Gisteren werd ik ineens zingend wakker, terwijl ik het de dag ervoor toch behoorlijk zwaar en moeilijk had gehad. Ja, dat wil ik: iedere dag zingend wakker worden.’

Aanvullingen en verbeteringen
In een eerdere versie van deze necrologie stond dat Strooker één zoon had met acteur Peter Faber. Ze had twee zoons met hem. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.