RecensieWhat’s in a fairytale?! De Rattenvanger

Acteurs in What’s in a fairytale?! lijken zich nauwelijks raad te weten met het concept ★★☆☆☆

Het dramatische decor is nog het spannendste aan deze hervertelling van De rattenvanger van Hamelen.

What’s in a fairytale?! De Rattenvanger door Toneelgroep Oostpool.Beeld Sanne Peper

Aan de ene kant staat de slungelige burgemeester, met naast hem de succesvolle ondernemer. Aan de andere kant een raadselachtige figuur met halflang blond haar en een volle blonde baard: de rattenvanger, geflankeerd door zijn fluit. Tussen hen in: de mediator, want er is hier sprake van een conflict. De rattenvanger heeft de kinderen van Hamelen weggelokt op de zoete tonen van zijn fluit, en nu, pakweg twee jaar later, wil het stadje – bij monde van de burgervader, die ook een zoon mist – de kinderen terug.

Zo begint What’s in a fairytale?! De Rattenvanger, de nieuwste voorstelling bij Oostpool in een serie van drie waarin regisseur Sarah Moeremans en schrijver Joachim Robbrecht sprookjes een nieuw, actueel leven inblazen. Voor deze laatste baseerden ze zich losjes op de aloude legende die bekendheid zou krijgen via de gebroeders Grimm. In een setting die lijkt op een hoorzitting werpen ze de vraag op hoe je dat heden ten dage het best doet: kinderen opvoeden.

Het decor (Dorothee Curio) sluit alvast naadloos aan bij onheilspellende vertellingen als deze: een donkere wand met dramatisch houtsnijwerk dat later ook nog eens een eigen leven lijkt te gaan leiden; een achtergrond waartegen iedereen klein lijkt.

Maar daarmee hebben we het spannendste van de voorstelling ook wel zo’n beetje gehad. Wat zich voor die wand ontvouwt, is een lange uiteenzetting door genoemde personages van de gang van zaken omtrent de kinderen en hun toekomst. Voor een commissie (het publiek) zetten ze hun weinig opzienbarende zienswijzen en beweegredenen uiteen, bekvechten ze wat en worden ze af en toe tot de orde geroepen door de mediator. Al met al is het verrassend langdradig en geforceerd.

Op enig moment wordt deze zitting ‘geschorst’ en krijgen we een kijkje in de wereld van de kinderen die vrij ronddolen in een sprookjesbos alwaar ze beter af zouden zijn dan thuis. Ook dit is een lang maar mooi vormgegeven intermezzo, met een sterke muzikale inbreng van Wessel Schrik. En dan gaat de zitting verder.

Dit ritueel voltrekt zich een paar keer, en het wordt er niet beter op. De acteurs, (onder wie Joep van der Geest, Sylvia Poorta, Gillis Biesheuvel), spelers van wie je veel kunt verwachten, lijken zich nauwelijks raad te weten met het concept. En als de kinderen uiteindelijk opkomen als een stel boze kleine activisten, kijk je daar welwillend naar, maar meer impact heeft het niet.

What’s in a fairytale?! De Rattenvanger

Theater

★★☆☆☆

Door Toneelgroep Oostpool. Tekst: Joachim Robbrecht. Regie: Sarah Moeremans.

8/2, Stadstheater Arnhem. Tournee t/m 25/3.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden