Acteurs in Antigone drijven als eilanden langs elkaar heen

Juliette Binoche pepert het publiek te zeer het lijden van Antigone in. Daar kan ook het fraaie decor niet tegenop. De voorstelling blijft te plechtig, te afstandelijk en appelleert nergens aan inleving.

Scène uit Antigone.Beeld Jan Versweyveld

Juliette Binoche dus, de Franse (film)actrice in de rol van Antigone, het opstandige, gedreven meisje dat de wetten tart. In Van Hoves enscenering van Sofokles' tragedie oogt ze leeftijdloos en sterk. Maar haar acteren is zodanig emotioneel ingevuld dat van meet af aan duidelijk is dat we hier naar een groot drama gaan kijken.

Het begin van de voorstelling is ronduit spectaculair: op een immens breed speelvlak komt Antigone op in een stevige tegenwind. Fraaie projecties tegen de achterwand en aanzwellend geluid zijn de voorbode van de nakende tragedie. Antigone wil haar dode broer begraven maar koning Kreon, die hem beschouwt als een landverrader, weigert dat. Van het ontzielde lichaam moet een afschrikwekkende werking uitgaan.

Op bezoek bij Ivo in Londen

Reportage van Hein Janssen in Londen over regisseur Ivo van Hove in Londen, die daar met twee theaterstukken een hit is. Bij Ivo blijft het mysterie intact en de twijfel aanwezig: ongewoon spel voor de Engelsen.

Snik

Ook hier ontwierp Jan Versweyveld een allesbepalend decor: op de enorme achterwand zijn kale, kille landschappen te zien, en ook de dode Antigone zien we op een gegeven moment op megaformaat. Het decor zelf wordt omlijst door een set kantoormeubelen en bureaus. Het is esthetisch allemaal zeer verantwoord, maar ook een fraaie verpakking die het gebrek aan inhoudelijk theater maar moeilijk kan verbergen.

Binoche heeft voortdurend een snik in haar stem en spreekt regelmatig op een nogal schreeuwerige toon. 'Kijk mij eens lijden!' - dat is wat we ingepeperd krijgen. Ook de andere acteurs, met name Kreon (Patrick O'Kane), gaan mee in die technisch misschien knappe, maar ook murw makende speelstijl. Bovendien ontbreekt een onderlinge band tussen de acteurs; als eilanden drijven ze langs elkaar heen.

Al met al ademt Antigone een tergende plechtigheid en ernst, inclusief al die imponerende decoratie. Daardoor blijft de voorstelling afstandelijk en appelleert zij nergens aan inleving, emotie of mededogen. Terwijl het onderwerp - kiezen voor principes of meegaan met de rest - daar wel degelijk om vraagt.

Antigone, van Sofokles door Barbican London en Théâtres de la Ville Luxembourg i.s.m. Toneelgroep Amsterdam. In Barbican Londen t/m 28/3; van 15 t/m 18/4 in Stadsschouwburg Amsterdam.

A view from the bridge ****

In de andere Van Hove voorstelling, A view from the bridge, valt de kaalheid in deze Van Hove-regie op, ziet Hein Janssen. De spanning in het drama loopt gestaag op en wordt gespeeld door fantastische acteurs.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden