Filmrecensie Bohemian Rhapsody

Acteur Rami Malek glorieert als uitstekende Freddie Mercury-vertolker met getrouw geïmiteerde rockposes (drie sterren)

Bohemian Rhapsody is een amusante, maar ook wat moralistische rockbiografie.

Rami Malek als Freddie Mercury.

De openingsscène van Bohemian Rhapsody gunt de fans alvast een blik op wat komen zal. De snor, de spiegelbril, dat witte hemdje boven de lichtblauwe jeans en die karakteristiek groteske machopas waarmee zanger Freddie Mercury afstapt op wat er achter het gordijn wacht: een dampend Wembleystadion, 1985.

En dan duikt de biografische speelfilm over de Britse rockformatie Queen eerst flink terug in de tijd, geheel volgens de biopic-formule. ‘Hey paki’, roepen collega’s naar Farrokh Bulsara, een timide koffersjouwer op luchthaven Heathrow, die opgroeide in de zoroastrische gemeenschap te Zanzibar. Ook de door hun vorige zanger verlaten bandleden herkennen aanvankelijk geen podiumbeest in het frêle mannetje met overbeet dat zich aanbiedt als nieuwe frontman. Tot die zijn geheime wapen demonstreert: Freddie’s/Farrokhs unieke stem, die dankzij de aangeboren dubbele rij snijtanden nóg meer octaven zou bereiken. 

De prominente gebitsprothese van Mercury-acteur Rami Malek (bekend van de Amerikaanse serie Mr. Robot) is wel even wennen, maar de vervanger van Sacha Baron Cohen (die toch maar van de hoofdrol afzag) blijkt een uitstekend Mercury-vertolker. Bovenal in de vele, door de film vervlochten, opzwepende podiumscènes, waaronder dat vrijwel geheel nagespeelde, legendarische Live Aid-optreden in Wembley. Malek glorieert met de getrouw geïmiteerde rockposes en de podiumheerschappij van de androgyne Queen-zanger. De zangstem van de acteur betreft een mix: beetje Malek, beetje echte Mercury, plus de winnaar van een Mercury-zangwedstrijd.

Alsof het de popster zélf is

De optredens van Queen in de nieuwe band-biopic Bohemian Rhapsody ogen griezelig echt: alsof ze er weer stáán, in Wembley. Welke acteurs speelden eerder zo overtuigend muziekgrootheden? De popcritici van V kozen hun favorieten, van Joaquin Phoenix als Johnny Cash tot Cate Blanchett als Bob Dylan.

Het tot op tweederde door Bryan Singer geregisseerde Bohemian Rhapsody (de Amerikaan haakte om onduidelijke redenen af) werd afgerond door Dexter Fletcher, die echter geen regie-credit kreeg. Hun film wil een biografie zijn van zowel Mercury als diens band, maar verliest bij het aaneenrijgen van de vele Queen-momentjes (zoals de eindeloze hoeveelheid stemopnamen voor dat ‘Galileo Figaro’) wel iets aan vertelkracht. Dat drummer Roger Taylor en gitarist Brian May (vertolkt door een akelig goed gelijkende Gwilym Lee) optraden als ‘consultants’ van de film, blijkt uit momenten waarin Bohemian Rhapsody ook even stilstaat bij de creatieve inbreng van de overige bandleden, van hen die niet Mercury heten: kijk, hij bedacht dat basloopje, en hij de boem-boem-klap van We Will Rock You. Ook hun terugkerende afkeer van Mercury’s hang naar mateloosheid en aanbidding náást het podium (pas nou toch op, jongen!) voelt opgelegd. Bohemian Rhapsody is een amusante, maar ook wat moralistische rockbiografie. 

Bohemian Rhapsody

Drama

3 ster

Regie Bryan Singer

Met Rami Malek, Lucy Boynton, Gwilym Lee, Ben Hardy, Joseph Mazzello

134 min., in 139 zalen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.