Recensie The Man. The Music. The Show.

Acteur Hugh Jackman zingt warm en krachtig, soms met de souplesse van een crooner, dan weer met de hoge uithalen van een musicalacteur ★★★★☆

De zingende acteur is op wereldtournee met een vlotte, goed uitgedachte show. 

Hugh Jackman tijdens zijn optreden in de O2 Arena in Londen. Beeld Getty / WireImage

‘Ik hoop niet dat er alleen Wolverine-fans in het publiek zitten, want dan wordt het een lange avond’, zegt Hugh Jackman met een brede glimlach in de inleiding van zijn concert in het Sportpaleis van Antwerpen. Jackman weet dat de meeste mensen hem zullen kennen als een actieheld, als een Australische bonk spieren die de lange scherpe messen uit zijn klauwen laat schieten wanneer er gevaar dreigt. Jackman (50) is wereldberoemd door zijn vertolking van Wolverine, een superheld uit het team van de X-Men, die hij speelde in negen films tussen en 2000 en 2017.

Maar Hugh Jackman heeft nog een andere grote liefde: de musical. Naar eigen zeggen is hij op zijn gelukkigst als hij naast acteren ook kan zingen en dansen. Dat deed hij al veelvuldig in de theaters van zijn geboorteland Australië en op theaterwalhalla Broadway in New York, van zijn eerste musicalrol als dommige spierbundel Gaston in de Australische The Beauty and the Beast in 1996 tot aan hoofdrollen in de Amerikaanse klassieker Oklahoma! en de verfilming van musical Les Misérables uit 2012.

Nu is daar ook een wereldtournee met een concert langs de grootste arena’s, met de pompeuze titel The Man. The Music. The Show. De grote vraag hierbij: is Hugh Jackman als showman populair genoeg om zalen van 15 duizend man of meer te vullen? Deze zondagavond in Antwerpen, enkele dagen voor Jackmans show in de Amsterdamse Ziggo Dome, lijkt het antwoord ‘ja’ te zijn. Het Sportpaleis is tot aan de bovenste ring gevuld met uiteenlopend publiek: jonge meiden, oudere stellen, homo’s, uitgelaten groepjes vriendinnen die hun liefde voor Jackman door de zaal gillen, maar ook puberjongens die actieheld Wolverine weleens in het echt willen zien.

Deze grote tournee van Jackman lijkt dus op het juiste moment te komen. De belangrijkste reden daarvoor is The Greatest Showman, de musicalfilm uit 2017 waarin Jackman in de huid kroop van P.T. Barnum, de circusbaas die in 19de-eeuws Amerika een verzameling freaks, onder wie een dwerg en een vrouw met baard, om zich heen verzamelt. Een film die door recensenten werd bekritiseerd om zijn over-de-topgehalte en sentimentaliteit, maar ook een die langzaam een grote culthit werd en een trouwe fanschare kreeg, wegens zijn aantrekkingskracht op buitenstaanders, op mensen die afwijken van de norm. De boodschap van buitenbeentjes die de kracht vinden om zich aan de wereld te tonen zit verweven door de hele film. Vooral ook in de pakkende liedjes van Benj Pasek en Justin Paul, een liedjes schrijvend duo dat de laatste jaren furore maakte met hun muziek voor de film La La Land en de hitmusical Dear Evan Hansen.

Relaxed, warm, krachtig en flamboyant

Jackman opent zijn concert dan ook met het lied The Greatest Show, een opzwepend popnummer dat prima tot zijn recht komt in zo’n grote concertarena. Met zijn uitgebreide videodecor, een orkest van twintig man, groepen dansers en diverse gastzangers maakt Jackman algauw duidelijk dat dit een mooie avond gaat worden. In zwart kostuum staat hij relaxed op het podium en maakt charmant contact met de zaal. Ook zijn zangstem valt positief op: warm en krachtig, de ene keer met de souplesse van een crooner, dan weer met de harde, hoge uithalen van een musicalacteur. Het bijbehorende acteerwerk in zijn gezicht is in close-up te volgen op videoschermen.

Snel blijkt ook dat de popliedjes uit The Greatest Showman maar een klein deel van de avond vormen: Jackman grijpt zijn kans om in zijn eigen biografie te duiken en het publiek mee te nemen langs muzikale favorieten. Daarbij kiest hij niet voor de makkelijke weg en krijgt het publiek naast bekende crowdpleasers ook een aantal lange, serieuze musicalnummers te horen.

Een ruim blok is ingeruimd voor een eerbetoon aan Peter Allen, een Australische zanger die met zijn extravagante kostuums een soort kruising van Liberace en Gerard Joling was. Jackman kroop in 2004 in de huid van Allen in de biografische musical The Boy from Oz, en won een Tony Award voor de rol. Als Jackman in zijn concert in strak zilveren glitterpak transformeert tot Peter Allen, gaat hij voluit en nodigt hij een man uit het publiek uit voor een intieme dans. Geestig dat Jackman ook deze flamboyante kant in zich heeft. Kort daarna weet hij te ontroeren met zijn bewondering voor deze ‘Australische legende’, die in 1992 op zijn 48ste overleed aan de gevolgen van aids.

Zo zitten er nog veel meer smaken en emoties in deze vlotte, goed uitgedachte show. Jackmans enthousiasme werkt zo aanstekelijk dat je hem enkele kleffe opmerkingen over zijn vrouw Deborra Lee-Furness (die in het publiek zit) graag vergeeft. Tot de hoogtepunten behoren een viering van de Australische wildernis met een gastoptreden van een groep aboriginalmuzikanten. Net zo makkelijk zet Jackman dan weer een zwart hoedje op voor een uitvoering van Singin’ in the Rain, gevolgd door een spetterende tapdansact, waarin hij zelfs nog even in zijn Wolverine-personage schiet. Met de titel ‘The Greatest Showman’ zette Jackman vooraf hoog in, maar hij heeft er echt iets moois van gemaakt.

The Man. The Music. The Show

Theater

12/5, Sportpaleis Antwerpen

17/5, Ziggo Dome, Amsterdam. Wereldtournee t/m 15/10.

Een veelzijdige filmster

Naast het spelen van superheld Wolverine is Hollywoodster Hugh Jackman ook zeer bedreven in andere filmgenres: tot zijn bekendste rollen behoren de ambitieuze illusionist uit de thriller The Prestige (2006), een door onsterfelijkheid geobsedeerde wetenschapper in The Fountain (2006) van arthousefilmer Darren Aronofsky en een romantische cowboy in liefdesepos Australia (2008). Eerder dit jaar was hij in de bioscopen met The Front Runner, waarin hij een Amerikaanse presidentskandidaat speelt die vlak voor de verkiezingen van 1988 in een ongekende mediastorm belandt. Voor de komende tijd staat de film Bad Education gepland, over een groot corruptieschandaal op een middelbare school in New York, met Jackman als de fraudeur. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden