Interview Acteur Dragan Bakema

Acteur Dragan Bakema wordt vaak gecast als slechterik. Nu weten we dat hij óók geweldig zingt, dankzij musical Lazarus

Dragan Bakema Beeld Frank Ruiter

Dragan Bakema (39) speelt de rol van Thomas Newton in de Bowie-musical Lazarus. Hij moest plotseling invallen voor collega Gijs Naber. En het ging hem goed af, getuige de recensies.

Invaller zijn of liever eerste keus?

‘Ach, tachtig procent van alle rollen is vooraf door allerlei handen gegaan en gewisseld. Zo gaat dat in het vak. Vorig jaar al werd door Stage Entertainment groot aangekondigd dat Gijs Naber de hoofdrol in Lazarus zou  spelen. Dat moet dat bedrijf ook doen, want het is goed voor de kaartverkoop. Destijds had ik mij voor de audities gemeld met de vraag of ik de alternate zou kunnen worden voor de rollen van Thomas Newton en van Valentine (de hoofdrol en de bad guy in Lazarus, red.), degene dus die na een paar maanden de rol overneemt, maar dat lukte toen niet. Twee maanden geleden werd ik gebeld of ik kon langskomen. Het bleek dat Gijs de rol had teruggegeven. Ik moest die middag meteen drie nummers zingen, op het kantoor van Stage, zo maar vanuit het niets. Diezelfde avond belden ze met de vraag of ik Thomas Newton wilde gaan spelen.

‘Ik had toen net een rol gekregen in een grote nieuwe tv-serie voor de NPO – negentig draaidagen, veel geld – maar dat moest ik dus afzeggen. Ik koos voor iets waar ik gelukkiger van word. Lazarus is voor mij een verademing na alle rollen die ik de afgelopen jaren heb gespeeld. Dit is de reden waarom ik ooit voor dit vak heb gekozen, waarom ik ben gaan toneelspelen. En ze zijn nog over mij te spreken ook.’

Michael C. Hall of Dragan Bakema?

‘Dragan Bakema. Net zoals je Hamlet door honderd verschillende acteurs kunt laten spelen, kan ik nu Thomas Newton op mijn manier doen. Michael C. Hall speelde hem in de oerversie in New York en later in Londen, ik nu in Amsterdam. David Bowie heeft indertijd heel duidelijk tegen Ivo van Hove en muzikaal leider Henry Hey gezegd dat hij niet wilde dat iemand hem in Lazarus zou gaan imiteren. Het enige dat ik kan doen, is als Dragan op het podium staan.

‘Bowie’s theatraliteit en karakterstudies zijn mijn inspiratiebronnen geweest. Ziggy Stardust was commercieel gezien zijn grootste hit, maar ik heb me vooral laten inspireren door The Thin White Duke. Niet zo vreemd, want dat karakter was hij aan het ontwikkelen tijdens het verfilmen van The Man who Fell to Earth en die roman werd de basis voor Lazarus.’

Ivo van Hove of Albert Verlinde?

‘Die twee zijn in dit geval onlosmakelijk met elkaar verbonden. Albert Verlinde is degene die de slagkracht en middelen heeft om te zeggen: wij gaan in Nederland onze eigen Lazarus maken. Stage Entertainment steekt hiermee zijn nek uit, want het is voor dat bedrijf een atypische musical. Gelukkig betaalt het zich uit, want de kaartverkoop gaat goed.

‘David Bowie had ooit de droom zijn muziek in het theater te brengen. In die droom ­vonden hij en Ivo elkaar, en vervolgens realiseerde Albert deze Nederlandse productie. En door dat alles kan nu mijn droom uitkomen.

‘Het werken met Ivo voelde als een bevrijding. Ivo gaf mij honderd procent vertrouwen. Vanaf het moment dat ik de rol ging spelen, was ik zijn nummer één. En het is hem gelukt van deze groep een ensemble te maken. Waar ik niet van houd, is een voorstelling waarin iedereen zijn eigen ding doet. Het moet geen onemanshow worden, niemand mag ­ijdel zijn of eruit willen springen

De acteur Dragan Bakema: stoere held of romantische zwijmelaar?

‘Geen van beide. Of allebei. Maar bij het casten van rollen zit ik in Nederland in het vakje van ‘agressieve allochtoon’ of ‘foute ex-vriend’. Hoe vaak ik niet hoor: ik wist helemaal niet dat jij kon zingen! Of: ik wist helemaal niet dat jij zo’n lichamelijke acteur was! Nee, natuurlijk weet je dat niet, want daarvoor word ik nooit gevraagd. Ik weet echt wel hoe ik een slechterik moet spelen, maar ik kan ook zingen, en ik doe mijn hele leven al aan lichaamstraining, omdat ik vroeger veel heb geturnd. In Lazarus krijg ik nu de kans dat allemaal te laten zien, zodat iedereen het wél weet.’

Lazarus of Soldaat van Oranje?

Lazarus!  Ik heb een halfjaar de hoofdrol in Soldaat van Oranje gespeeld en qua succes, spektakel en kaartverkoop is dat natuurlijk gigantisch. Maar als je vraagt welke rol ik liever speel, is dat Thomas Newton. Die tijd in Soldaat was niet mijn allerbeste ­periode, ik zat toen nogal in de knoop met mijzelf. Ik was 31, had net een paar belangrijke stappen gezet in mijn leven en was gestopt met alcohol – tot op de dag van vandaag drink ik geen druppel. Ik accepteerde het feit dat ik geen vader zou worden en had vrede met mijn dubbele nationaliteit. Maar dat betekende niet dat de reden waarom ik zo veel dronk weg was. Integendeel: alles kwam nog harder binnen. Ik kon niet genieten, ik was alleen maar boos. Is dit het dan wat ik de rest van mijn leven moet doen, vroeg ik me af, een rol spelen hier, een rol spelen daar, niet al mijn talenten kunnen inzetten? Ik heb grote mensen als Van Hove en Verlinde nodig die iets in mij zien, die in mij geloven.’

De mens Dragan Bakema: tobber of optimist? 

Op zich ben ik een positieve jongen, maar soms snap ik gewoon niet waar het in de wereld over gaat. In die donkere periode omhelsde ik de zinloosheid van het bestaan, voelde ik me nergens thuis. I’m not out there anymore – zo voelde het, ik stond buiten alles. Eigenlijk dezelfde dingen waar Thomas Newton mee worstelt. Ik dacht dat ik vader zou worden, maar mijn toenmalige vriendin kon geen kinderen krijgen. Ik ging vreemd en diegene werd wel zwanger en wilde het houden. Toen wist ik: oké, nu heb ik iets om met mijzelf uit te zoeken. Het is misschien niet volgens het boekje gegaan, maar het heeft mij het mooiste leven bezorgd dat ik me kan voorstellen. Uit dit anti­sprookje is het mooiste prinsesje voortgekomen: onze dochter.

Nederland of Servië?

‘Servië, het land waar mijn moeder vandaan komt en waar ik mij gelukkig voel. Ik kom er al vanaf mijn geboorte, minstens twee à drie keer per jaar. Mijn kinderen hebben Servische namen. Ik heb Nederland en Servië nodig om me een compleet mens te voelen. Wij hebben daar een familiehuis, waar ik altijd aan het verbouwen ben. Het is geen vakantieland voor mij, ik heb daar ook ruzie met de buren en rotdagen. Mijn vrienden in Servië lachen en huilen net zo vaak als ik, ook al hebben ze veel dromen moeten loslaten. Is het leuk rond te moeten komen van 300 euro per maand, zoals mijn vrienden daar? Ik weet het niet. Ik werk in Nederland, word daar goed voor betaald en kan daardoor hopelijk steeds langer in Servië wonen.’

Ik omring mij met collega’s of ik ga mijn eigen gang?

‘Mijn eigen gang, graag, ik ben wel een beetje een lone wolf. Ik kan het doorgaans goed met collega’s vinden, maar in leuke gesprekken na afloop zie ik geen heil meer. Het gaat altijd maar over carrière maken en geld verdienen. Ik vind kunst ongelooflijk belangrijk, het verlost mij van de alledaagse smerigheid. In het verleden heb ik last gehad van het feit dat ik dingen die mij niet bevielen meteen uitsprak. Dat heeft me wel werk gekost, ja, Robert Jan Westdijk heeft me uit zijn film Het echte leven gegooid. Mijn collega Marisa van Eyle zei ooit: ‘Dragan, ook al heb je gelijk, het gaat om de toon waarop je het zegt. Die wordt onthouden.’ Daar heb ik lang over nagedacht. En nu sta ik als onderdeel van een groot ensemble in een mooie productie waarin ik kan laten zien wat ik waard ben. Ja, dat geeft een enorme voldoening.

Dragan Bakema, geboren in Appelscha, 1980.

Volgde de Vooropleiding Theater in Groningen en daarna de Toneelacademie Arnhem, waar hij in 2005 afstudeerde.

Films en tv-series:

Drift (2001)

Loverboy (2003)

De dominee (2004)

Een ingewikkeld verhaal, eenvoudig verteld (2005)

De Troon (2010)

Rembrandt en ik (2011)

The Paradise Suite (2015)

Dokter Deen (2016)

Keizersvrouwen (dit najaar op tv)

Aprilmayandjune (dit najaar in de bioscoop)

Theater:

Richard III, Ro Theater (2006)

Naar Damascus, Toneelgroep Amsterdam (2008)

Tramlijn Begeerte, Toneelgroep Oostpool (2012)

Soldaat van Oranje, de musical (2012)

Het pauperparadijs (2016)

Maakte in 2017 voor de EO het programma The Homeless Experience waarvoor hij drie weken op straat leefde.

Dragan Bakema woont met zijn vriendin en drie kinderen in Amsterdam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden