Bilal Wahib, een van de tien uitverkoren Shooting Stars op het filmfestival van Berlijn.

ReportageShooting Star filmfestival Berlijn

Acteur Bilal Wahib (21) gaat de wereld veroveren. En om te beginnen bestormt hij Berlijn

Bilal Wahib, een van de tien uitverkoren Shooting Stars op het filmfestival van Berlijn. Beeld Jan Welchering

Op het filmfestival van Berlijn is Wahib is onderscheiden als Shooting Star; dé manier om internationaal op te vallen.

VRIJDAG 21 FEBRUARI

Vlucht Amsterdam-Berlijn, groepsfoto’s, introductie, ontmoeten jury, borrel en welkomstdiner

Het had weinig gescheeld of acteur Bilal Wahib had zijn vliegtuig naar Berlijn gemist. Niet dat hij te laat was, maar het inchecken van de koffers duurde eindeloos, de rij bij security was enorm, de minuten tikten weg en plotseling was het: ‘Bilal Wahib, we are off-loading your luggage.’

‘Toen herkende een bewaker me uit de televisieserie Mocro Maffia. ‘Hé, bro’, zei ik, ‘ik moet er echt door. Kun je me helpen?’ ‘Nee, dat kan ik echt niet doen’, zei hij. Dus ik weer: ‘Broer, alsjeblieft. Ik heb echt belangrijke afspraken.’ En toen zei hij: ‘Oké, go.’ Mocht ik zo langs die rij.’

Wahib grijnst breed in de lobby van het NH-hotel Mitte in Berlin. Van die belangrijke afspraken is geen woord gelogen. Wahib (Fissa, De Libi) is dit jaar een van de ‘Shooting Stars’, tien van de meest veelbelovende jonge Europese acteurs en actrices die tijdens het filmfestival in Berlijn de kans krijgen zich internationaal op de kaart te  zetten. Ze krijgen een prijs, maar – waarschijnlijk belangrijker – ze worden ook vier dagen lang door de European Film Promotion (EFP) tijdens borrels, etentjes en interviews voorgesteld aan belangrijke vertegenwoordigers van de internationale filmwereld - van casting regisseurs tot journalisten en producenten.  

Inmiddels is hij klaar voor het eerste programma-onderdeel: op de foto met zijn collega-Shooting Stars. Zijn gezicht is gepoederd en hij draagt een spijkerpak van Dsquared en een grote witte jas van Filling Pieces, het Amsterdamse designermerk van een vriend. ‘Je moet een beetje je best doen hè? Ik was even bang dat mijn Engels niet goed genoeg is, dus ik dacht: ik neem gewoon mijn hele kledingkast mee. Heb ik ook genoeg als er een rood wijntje overheen gaat. Mijn manager Boris zit nu nog in de trein, die heeft ook nog twee koffers kleding bij zich.’

Of hij met zijn management verder nog iets van een tactiek heeft besproken? Hebben ze bedacht hoe hij in Berlijn voor de dag wil komen? Wahib lacht. ‘Nee man! Als ik ooit een Gouden Kalf win, ga ik dat ook niet voorbereiden. Ik ga me gewoon zo presenteren als in een casting video: ‘Hello, I am Bilal, nice to meet you all! I am 21 and I am coming from the Netherlands.’ Mezelf zijn, dat is mijn kracht. What you see is what you get en als je iets anders wilt, dan kan ik het voor je spelen.’ En concurrentie? Van bijvoorbeeld de Georgiër Levan Gelbakhiani (die in Cannes indruk maakte met And then we danced) of de Duitser Jonas Dassler (Der Goldene Handschuh)?  Wahib kan het goed vinden met de Shooting Stars die hij tot dan toe heeft ontmoet, zegt hij. ‘Ze zijn echt nice. En als ik hun Engels hoor, denk ik: dat van mij valt ook best mee.’

Shooting Stars op de rode loper, Wahib geheel rechts. Beeld Getty

ZATERDAG 22 FEBRUARI

Perspresentatie, fotoshoot, interviews, receptie Medienboard Berlin-Brandenburg, diner, feest Henneman

‘Je bent de jongste van alle Shooting Stars. Zit nog op school’, zegt presentator Edith Bowman tijdens de officiële perspresentatie. ‘Kon je hier makkelijk vrij voor krijgen?’

Het is kwart voor tien ’s ochtends, de internationale pers zit met kleine oogjes en een croissantje op schoot op ongemakkelijke blauwe blokken in de Audi Berlinale Lounge. Wahib, in zwart leren pak, draait zich naar de toehoorders. ‘Dat is geen probleem. Ik zeg ze daar altijd gewoon dat ik filmacteur wil worden.’ De verslaggevers lachen.

Met zijn energie geeft Wahib – ‘ik heb ADHD’ – de wat brave presentatie een beetje pit. Nathan Moszkowicz, zoon van Bram Moszkowicz en de oprichter van Wahibs managementbureau Namam, is tevreden. ‘Was goed, man. Kort, maar goed.’

De andere Shooting Stars, zegt Moszkowicz, bleven een beetje hangen in correcte praatjes. ‘Bilal valt op omdat hij een gek is. Hij ziet er ook uit als een filmster. Ik weet zeker dat mensen hém onthouden.’

Ondertussen zingt Wahib de titelsong van De Libi voor de camera’s van het Duitse RTL. Selfie met de journalisten? Graag. Bij het afscheid vraagt hij oprecht geïnteresseerd wat de verslaggevers zelf nog gaan doen, de rest van de dag. Hand, klopje op schouder, oogcontact. ‘It was véry nice to meet you.’

Wahib is enorm innemend, beaamt de Nederlandse filmjournalist René Mioch. Er zo ontspannen in staan is een enorm voordeel, zegt hij. ‘In deze omgeving wordt er steeds een beroep op je gedaan om anders te zijn dan je bent. Letterlijk, als je in een film speelt, maar ook in de wereld er omheen. Het is het grootste risico van een jonge ster: jezelf verliezen.’ En, benadrukt Mioch, Wahibs charme werkt ook visueel. ‘Kijk naar die foto die gisteren is gemaakt. Hij staat in het midden, zuigt alle aandacht naar zich toe. Dat is sterrenkwaliteit.’

Aankomst in een sponsorauto. Beeld Getty

ZONDAG 23 FEBRUARI

Televisie-interview, brunch, speeddaten met casting directors, première Paradise Drifters, borrel, receptie NRW Film Fund

‘Je hebt tien minuten.’ De vrouw van EFP die Wahib begeleidt, benadrukt het een aantal keer in het busje dat hem van de speeddates met de casting directors via het hotel naar de feestelijke première van Paradise Drifters moet brengen. Tien minuten om zijn spijkerbroek te verwisselen voor zijn zandkleurige Filling Pieces-pak.

‘Dat red ik. Ik red het zelfs in twee’, zegt Wahib. ‘Maar omdat de liften steeds zo traag zijn, komen er nog acht minuten bij.’

Voor iemand die maar een uur of vier heeft geslapen, is hij jaloersmakend opgewekt. Nog geen twaalf uur eerder stond hij op de dansvloer in de Malzfabrik, een oud fabriekspand in de wijk Tempelhof. Hij was een van de vijfhonderd genodigden voor het in de Nederlandse filmwereld legendarische Henneman-feest: georganiseerd door het agentschap van Vanessa Henneman, om Nederlands filmtalent informeel te laten kennis maken met internationale producenten, casting directors, regisseurs. 

Sindsdien heeft Wahib ook nog een televisie-interview gedaan en twee uur lang gespeeddatet met zeker vijftig casting directors: in de feestzaal van het statige Berlijnse Huis van Afgevaardigden moest hij steeds aanschuiven bij een tafel met vijf filmprofessionals. Tien minuten per tafel, dan – meedogenloos – een belletje. Wahib sprak met Britten, Amerikanen, Nederlanders, een Roemeen. ‘Dan moet het wel een zwijgende rol zijn, ik ga natuurlijk geen Roemeens leren. Duits misschien wel. Gisteren bij Henneman kwam er een Duitse casting director naar me toe die me vast even wilde spreken vóór deze speeddates. Hij zei: ik heb zo veel werk voor je als je hierheen komt. Lijkt me tof om te proberen.’

Het festivalbusje stopt voor het hotel. ‘Ik voel me echt beroemd zo, rennen, busje in, busje uit. Ik zit echt te genieten.’

‘Tien minuten’, benadrukt de begeleidster nog een keer nadrukkelijk.

Wahib: ’Ze zijn echt streng hier, man. Ik hou daar wel van.’

Bij de achteringang van de uitverkochte bioscoop Urania omhelst Wahib regisseur Mees Peijnenburg. Ze zijn in Urania voor de première van Paradise Drifters , Peijnenburgs film waarin Wahib de tiener Yousef speelt.  Wahib is een van de twee Shooting Stars die daadwerkelijk te zien is in een film tijdens de Berlinale. Wat de fijne bijkomstigheid heeft, dat hij zijn vrienden, onder wie tegenspelers Jonas Smulders en Tamar van Waning, even kan zien.

Daarbij: het contrast tussen Wahib zelf en de jongen op het scherm kan haast niet groter zijn. In de roadmovie speelt Wahib een eenzame jongen zonder familie, een stille, in zichzelf gekeerde binnenvetter.

Tijdens het nagesprek bij de film: heel beweeglijk, open blik, big smile. ‘In werkelijkheid praat ik juist heel veel’.

Na de voorstelling komt zijn agent Boris de Krom naar hem toe. ‘Ik had er echt moeite mee om je te zien bij die zelfmoordpoging’, zegt hij. Wahibs moeder en stiefvader, die de film in Berlijn voor het eerst zagen, knikken instemmend.

Tweede reden waarom het prettig is dat Paradise Drifters hier draait: zo kan hij laten zien dat wie ingetogen acteerwerk zoekt, bij hem ook aan het goede adres is. ‘Beetje klein, beetje mooi, dat is mijn ding.’

Speeddaten met castingdirectors. Beeld Harald Fuhr / efp

MAANDAG 24 FEBRUARI

Doorloop prijsuitreiking, rode loper, prijsuitreiking, EFP feest voor de shooting stars

Waarom is Wahib dit jaar verkozen tot een van Europa’s meest veelbelovende acteurs? De jury was onder de indruk van zijn ‘authentieke energie’ aldus het juryrapport. ’Geraakt door zijn kinderlijke vriendelijkheid, gegrepen door zijn rauwe gewelddadigheid en ondersteboven gegooid door zijn oprechte angsten.’

Voordat Wahib het podium op komt in het afgeladen Berlinale Palast noemt een van de juryleden hem ‘adembenemend intens’ en ‘een zelfverzekerde stem voor de toekomst’.

Wahib gooit zijn armen omhoog, maakt V-tekens. De prijs krijgt hij uit de handen van de voormalige Shooting Star Alexander Fehling, bekend van televisieserie Homeland en de film Inglourious Basterds (2009). Of Fehling, als alle Shooting Stars op het podium staan, nog advies heeft voor de jonge acteurs? Nou, misschien dit: ‘Het gaat erom dat je zélf uitzoekt wat je wilt. Fuck verwachtingen van anderen.’

Wahib applaudisseert vol overgave.

Wahib bij de prijsuitreiking van de Shooting Stars. Beeld Getty

 Shooting Stars

Shooting Stars is een initiatief van de European Film Promotion (EFP) om Europese jonge acteurs internationaal onder de aandacht te brengen. Elk jaar mogen de Europese landen een acteur of actrice voordragen. Ze moeten tussen de 16 en 32 jaar zijn, een succesvolle carrière hebben in hun eigen land en vloeiend Engels spreken. Vervolgens kiest een internationale jury welke tien veelbelovende talenten in Berlijn worden beloond met een prijs. Het programma bestaat al twintig jaar en blijkt een uitstekende graadmeter voor jong talent. Eerdere Shooting Stars waren onder anderen Alicia Vikander, Carey Mulligan, Riz Ahmed, Marwan Kenzari en Daniel Craig.

Bilal Wahib

Bilal Wahib (1999) zit nog op de toneelschool maar heeft al een imposant film-cv opgebouwd. Zo was hij te zien in de Nederlandse Oscarinzending Layla M. (2016), Fissa (2016), Broeders (2017) en De Libi (2019). Ook speelde hij in onder andere de televisieserie Mocro Maffia en was hij tafelheer bij De wereld draait door. Zijn nieuwste film, Paradise Drifters, ging in première tijdens het Filmfestival in Rotterdam en zal vanaf 2 april te zien zijn in de bioscoop.

Lees ook dit interview met acteur Bilal Wahib

Acteur Bilal Wahib (20): ‘Je moet te veel willen om er te komen. En je moet bereid zijn om er hard voor te werken’
Volkskrant Magazine is 20 jaar oud, evenals deze bekendere Nederlander: acteur Bilal Wahib.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden