Interview Bilal Wahib

Acteur Bilal Wahib (20): ‘Je moet te veel willen om er te komen. En je moet bereid zijn om er hard voor te werken’

Bilal Wahid. Beeld Monique Bröring

Volkskrant Magazine is 20 jaar oud, evenals deze bekendere Nederlander: acteur Bilal Wahib.

Bilal Wahib (20)

Aan de cocktails met een aanstormende wereldster.

Je hoeft je grote dromen niet voor je te houden, vindt Bilal El Mehdi Wahib (20). Dus hij zei het gewoon, anderhalf jaar geleden in de Volkskrant: ‘Dit jaar wil ik vijf liedjes uitbrengen. Voor ik mijn diploma heb gehaald, wil ik een rol spelen bij Toneelgroep Amsterdam. En ik wil zo snel mogelijk een Gouden Kalf.’

Zijn geduld wordt nog even op de proef gesteld, al speelde hij deze zomer een veelgeprezen hoofdrol in De Libi, de film die regisseur Shady El-Hamus samen met co-scenarist Jeroen Scholten van Aschat op zijn jonge leven baseerde. ‘De Libi heeft een schwung waar menig Nederlandse speelfilm een puntje aan kan zuigen’, schreef de Volkskrant. En over Wahib: ‘Virtuoos wisselt hij tussen bluf, ernst en ongedurigheid, in een rol die hem letterlijk op het lijf werd geschreven.’

Bilal en zijn vrienden Kevin (Oussama Ahammoud) en Gregg (Daniël Kolf) maken er in de film een missie van om op de gastenlijst van de Amsterdamse club Jimmy Woo te komen. Zijn eindexamen kan hem gestolen worden, Bilal fantaseert liever over een toekomst als rapper onder contract bij het label Top Notch. In het echte leven bracht Bilal Wahib bij Top Notch de titelsong van De Libi uit, geproduceerd door zijn jeugdvriend Monsif.

Het acteren gaat lekker, maar het uitbrengen van muziek verloopt tot zijn frustratie trager dan hij zou willen. ‘Als het alleen aan mij had gelegen, waren die vijf nummers al lang uit. Ik mag niet klagen, er lopen gesprekken over een contract. De motor begint te draaien, maar je kunt volgens mij niet te veel ambitie hebben.’

Hoe vaak zeggen mensen tegen jou iets als ‘Bilal, rustig aan, je bent pas 20’? 

‘Mijn moeder zegt het geregeld: ‘Bilal, je wil te veel.’ Maar ik zeg dan: je moet te veel willen om er te komen. En je moet bereid zijn om er hard voor te werken. Je kunt elke dag doodgaan, toch? Dus waarom zou ik drie jaar wachten als ik het ook nu al kan proberen, en als ik nu al de opportunities krijg?’

Wahib is net terug van een vakantie in Valencia met zijn vriendin Sophie. Vanaf volgende week kruipt hij weer in de huid van zijn Mocro Maffia-personage ‘Mo de Show’, het tweede seizoen van die populaire serie is vanaf april 2020 te zien bij streamingdienst Videoland. Hij heeft een rol in de Avrotros-dramaserie Commando’s, er volgen opnamen voor een andere serie waar hij nog niks over mag zeggen en hij debuteert als tafelheer bij De wereld draait door. Met een brede lach: ‘We mogen weer shinen!’

Op de Amsterdamse Toneelschool volgt hij vanwege zijn drukke schema sinds het eerste jaar een lesrooster op maat. ‘Anders was ik waarschijnlijk al van school af gegaan.’ Grijnst: ‘Of van school gestuurd.’

Hij kwam er via een andere weg binnen dan gebruikelijk is. De Toneelschool is een hbo-opleiding, maar Wahib maakte zijn vmbo-t niet af. Hij heeft adhd, in de brugklas werd hij vanwege zijn gedrag – vechten, schelden – van school gestuurd, waarna hij op het speciaal onderwijs belandde. ‘Daar gebeurden de gekste dingen’, vertelde hij eerder. ‘Als je al een aap bent en je wordt in een kooi gezet met allemaal andere apen, dan word je een gorilla.’

Toen hij zich realiseerde dat hij zijn eindexamens niet zou halen, belde hij Hugo Metsers van acteeropleiding Faaam. Zo ging het kort daarna ook met de Toneelschool: bellen, vragen of hij alsjeblieft toelating mocht komen doen. Het mocht, maar in de auditieperiode had hij al opnamen voor de film Broeders en de korte film Malik, ook geregisseerd door Shady El-Hamus.

Hij is knap, muzikaal en verbaast regisseurs met zijn intuïtieve spel, zijn improvisatietalent, zegt zijn mentor Martin Verheesen. Tel daar zijn aanstekelijke energie bij op, plus een charmante lach waarmee hij iedereen inpakt. ‘Een Bilal op de set laten rondlopen is goed voor de sfeer.’

Het is niet moeilijk voor te stellen als hij donderdagmiddag uit de lift stapt op de bovenste verdieping van het W, een vijfsterrenhotel met Paleis op de Dam-zicht, Louis Vuitton-riem in een cargobroek van Daily Paper.

Zijn manager – hij zit bij hetzelfde management als Lil Kleine – blijft in de buurt en maakt foto’s met zijn telefoon. Wahib drinkt twee glazen witte wijn, na afloop bestelt hij een Pornstar Martini. De kapper die zich zo bij hem thuis in Amsterdam-West meldt om zijn haar naar standje Mo de Show terug te trimmen kan wel even wachten.

Waar komt die haast om grootse dingen te bereiken vandaan?

‘Ik denk dat die hongerigheid te maken heeft met waar ik vandaan kom. In de Westerparkbuurt was het een beetje armoedig, maar ik zat op de basisschool op de Herengracht, waar iedereen zijn broodje kaas belegde met kaas van een speciale kaasboer. Dat hadden wij thuis niet. De moeder van een vriend was advocaat, mijn moeder werkte in een doodnormaal winkeltje. Ik chillde veel met kinderen van school. De vader van mijn vriend Marvin woonde aan een gracht. Ik logeerde daar soms, en dan dacht ik: dit wil ik later ook.’

Je mentor noemt jou ‘killerzakelijk’ en gedisciplineerd. 

‘Ik heb altijd wel begrepen dat je hard moet werken als je iets wilt bereiken. Iemand anders kan jou een zetje geven, maar uiteindelijk moet je zelf actie ondernemen.’

Martin denkt dat die houding misschien ook wel te maken heeft met de omgeving waarin je bent opgegroeid.

‘Dat klopt wel. In mijn buurt moet je je mannetje staan. Ik ben nooit de breedste geweest. Als het op vechten aankwam stond ik 1-0 achter, maar als het moet eet ik je op met woorden.

‘Voor mij betekent je mannetje kunnen staan: voor jezelf opkomen, jezelf kunnen zijn. In je comfortzone komen op een plek waar je eigenlijk de underdog bent.’

Zijn strenge vader zal ook zo zijn invloed hebben gehad, vermoedt hij. ‘Mijn vader is geboren in Casablanca, hij kwam naar Nederland met het idee: zoals het bij mij thuis is gegaan, zo gaat het hier ook. Ik neem hem dat niet kwalijk, mijn moeder ook niet, het is zo gelopen, maar als ik zelf kinderen heb ga ik het anders doen. Minder autoritair.’

Zijn ouders zijn gescheiden. Zijn vader is terug verhuisd naar Marokko, zijn moeder trouwde met een Nederlandse man. Wahib woont bij haar en zijn zus. 

Was je moeder bij de première van De Libi?

‘Nee.’

Waarom niet?

‘Ik voel me daar ongemakkelijk bij. Er zit veel grove taal in de film, en de seksscènes hoef ik niet samen met mijn moeder te bekijken. Dat is ook een cultuurdingetje. Als wij vroeger tv keken en er kwam een zoen- of seksscène voorbij, dan werd die weggezapt. Dat noemen we haschoema – ‘schaam je’. 

‘Mijn moeder heeft altijd precies geweten wat ik doe, maar we praten er niet over, daar komt het op neer. Ze heeft De Libi wel gezien, in de bioscoop met haar collega’s.’

Weet je wel wat ze ervan vond? 

‘Ze kwam lachend thuis, en toen ging ze naar haar kamer. Ze vond het grappig. Maar het is dus niet iets waar we het uitgebreid over hebben. Deze film is ook nog eens op mijn leven geïnspireerd, dat maakte het nog extra een dingetje. Het is gebaseerd op de jongere Bilal, dat wel. Nu ik 20 ben denk ik anders over bepaalde dingen.’

Noem eens een voorbeeld.

‘Ik vind mezelf best wel volwassen geworden man! Scènes zoals die op De Wallen, waarin ik seks heb met een vrouw; ik heb het echt gedaan, maar ik zou het nooit meer doen. Naar een artiest rennen die aan het optreden is om een beetje fame te krijgen, vroeger deed ik zulke dingen echt. Ken je Gio, de zanger? Hij had een hit met rapper Keizer. Toen Keizer een keer ziek was, pakte ik tijdens een show de mic om zijn stuk te doen.’

En daar kwam je net als in de film mee weg?

‘Ja.’ Lacht. ‘Misschien omdat ik best wel hard kwam?’

Deze jongen heeft zo veel mee dat afgunst op de loer ligt, zei je mentor. Hij vraagt zich af of jij je daartegen kunt weren, vooral omdat je zelf absoluut geen afgunst lijkt te kennen.

‘Er is genoeg plek voor iedereen, dat is wat ik van huis uit heb geleerd. Als ze jou willen voor een film en je lijkt precies op mij, dan moeten ze voor jou gaan. Maar bij de volgende productie kiezen ze mij, want je hebt diversiteit nodig; je kunt niet steeds dezelfde mensen casten. Mijn Marokkaanse achtergrond zie ik ook als een voordeel. De enige twee jongens die nu echt dik gaan, van mijn leeftijd, zijn Ousamma en ik. Ik ben blij als hij een rol pakt, en hij is blij als ik een rol pak.’

Wahib zette trots op een foto van hem en Oussama Ahammoud op Instagram, toen die deze maand genomineerd werd voor een Gouden Kalf voor beste acteur in een televisiedrama, als Muis in Mocro Maffia

Is het op school weleens lastig dat jij in films en series speelt terwijl de meeste anderen het gewone lesprogramma volgen?

‘Soms wel. Ik val een beetje buiten de boot, ook omdat ik buiten school niet veel met de mensen uit mijn leerjaar chill. Dat heeft er ook mee te maken dat bijna iedereen uit mijn jaar op kamers is gegaan in Amsterdam, terwijl ik hier al mijn hele leven woon en dus ook vrienden buiten school heb. Dat is een andere wereld.’

Komen die twee werelden soms samen?

‘Nee. Ik kan me goed aanpassen, maar voor sommige van die jongens is dat minder makkelijk. Ik heb een vriend die ook graag acteur wil worden, maar... Kijk, ik kan hem op school voorstellen, maar dan wil ik wel zeker weten dat zijn telefoon niet vijf keer afgaat tijdens de auditie. ‘Sorry, ik moet even dit, sorry ik moet even dat.’

Op school en in de filmwereld houden ze van afspraken nakomen. Ben je ziek, maakt niet uit. Je komt gewoon naar de set, en als je daar écht ziek blijkt te zijn en je moet kotsen brengen ze je naar huis. Ik kan me daar in vinden. 

‘De jongens die het nu ook een beetje willen, hebben meestal niet de drang die ik heb, snap je? Ze willen een rolletje in Mocro Maffia, maar het is niet zo dat ze allemaal acteur willen worden.’

Tot nu toe is Wahib alleen te zien geweest in films en tv-series. Hij zegt dat hij al vijf keer benaderd is voor een rol in een grote toneelproductie, maar de docenten op school en hijzelf vinden dat hij daar nog niet klaar voor is. 

Je wordt tot nu toe vooral gecast als het type dat dicht bij jou staat: een heteroseksuele twintiger van de straat. 

‘Ik mag van de Toneelschool rollen aannemen, als er maar ontwikkeling in zit. Ik moet allround worden, zodat ik auditie kan doen voor allerlei rollen, maar uiteindelijk ben je ook wel afhankelijk van wat je aangeboden krijgt. Ik zou graag een advocaat spelen bij wie zijn afkomst verder geen rol speelt. Ik wil een keer een goeie horrorfilm maken. Een goeie jood spelen. Een boeddhist.

‘Een acteur, ik weet niet meer wie, heeft het ooit precies zo verwoord als ik het voel. Ik zeg het even in mijn woorden: de Bilal van 10 wilde de Bilal van 20 zijn, en de Bilal van 20 wil eigenlijk de Bilal van 30 zijn. Ik hoop dat dat altijd zo zal blijven. Ik wist tien jaar geleden niet precies waar het heen zou gaan, en nu weet ik het nog steeds niet, maar ik ben wél verder gekomen.’

De Jimmy Woo binnenkomen zal geen probleem meer zijn.

Hij pakt zijn portemonnee en haalt er grijnzend een zwart pasje uit. ‘Ik heb nu een Jimmy-membership. Gekregen op de afterparty van De Libi.’

Niet dat hij voortdurend aan het feesten is. Hij brengt tegenwoordig veel tijd door met zijn vriendin. Ze zijn samen op zoek naar een huisje in Amsterdam. ‘Klein beginnen. En dan over twintig jaar dat grachtenpand. Ik zou ook wel een huisje willen ergens in een Dorpsstraat. Bijvoorbeeld in Almen. Matthijs van Nieuwkerk woont daar, hoorde ik laatst van de moeder van mijn vriendin. Zij woont daar ook, dus we gaan er weleens naartoe. Ken je dat, dat je ’s avonds de deur open hebt staan en dat je dan helemaal niks hoort? Ik dacht dat die rust niks voor mij was, maar ik vind het eigenlijk heel fijn. Ik word oud man!’

Maar je bent pas 20!

Weer die lach. ‘Snap je?’

CV Bilal Wahib

1999 geboren in Amsterdam
2014 rol in tv-serie Brugklas (Avrotros)
2016 speelt in SpangaS (KRO-NCRV), Nieuwe Buren (RTL4) en de films Fissa, De Held en Layla M.
2017 telefilm Malik en film Broeders van Hanro Smitsman
2017 – heden Amsterdamse Toneelschool
2018 rol in Taal is zeg maar echt mijn ding, ‘Mo de Show’ in Mocro Maffia
2019 hoofdrol in De Libi van Shady El-Hamus, tafelheer in De Wereld Draait Door

Bilal Wahib woont in Amsterdam.

Gouden Kalf

De Libi, de film waarin Bilal Wahib de hoofdrol speelt, kan zaterdag 4 oktober een Gouden Kalf winnen voor beste scenario. Mocro Maffia is genomineerd voor beste televisiedrama. Wahibs goede vriend Oussama Ahammoud (18) is genomineerd in de categorie beste acteur televisiedrama, voor de rol van Muis in Mocro Maffia

Oussama Ahammoud had zich altijd al voorgenomen om later ‘iets groots’ te doen, vertelt hij in dit interview. ‘Je moet een bepaalde mindset hebben. Echt in je talent geloven.’

Nederlanders vertellen openhartig over de rol die afkomst speelt in hun leven. ‘Opeens werd er op mij en mijn broertje het labeltje ‘zwart’ geplakt.’

En hoe zit het met andere bekende Nederlandse twintigers?

Famke Louise over fans, feminisme en onlinecultuur: ‘Ik kan ook niet wachten tot er meer vrouwelijke artiesten komen’
Als 16-jarige begon ze te vloggen op YouTube, vier jaar later vliegt Famke Louise (voluit Famke Louise Meijer, uit Almere) als artiest de wereld over om haar bijna een miljoen Instagramvolgers te entertainen. Een gesprek over fans, feminisme en de kracht van marketing.

Een schaakpartij met voetballer Matthijs de Ligt. Hoe zou dat zijn?
John Schoorl wilt schaken met Matthijs de Ligt. Bij schaken is het niet te bedoeling dat je gaat praten, dat is wel zo handig voor een interview. Dan weet je bij voorbaat dat iemand niks zegt. Maar helaas ligt het schaakverzoek heel erg onder op de stapel terechtgekomen, op het bureau van het management. Maar hoe zou het zijn?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden