ColumnCécile à Paris

Achteraf bezien was het een rare modeweek met coronapaniek en het wegblijven van veel pers

De laatste dag van de Parijse modeweek ving aan met de Chanel-show in het Grand Palais, een jaar nadat de laatste collectie van Karl Lagerfelds hand werd geshowd, toen in een winterwonderland vol chalets, dennenbomen en fopsneeuw. Nu was het Grand Palais voor het eerst in jaren onopgesmukt. Geen opstijgende raketten, smeltende ijsberg, Chanel-supermarkt of indoorzee-met-strand, nee, gewoon: een spiegelende catwalk en een simpel wit decor met zwarte biezen. Het uitzinnigste dat er te zien was, was een toeschouwer met een enorme gele zonneklep en een Chanel-mondkapje. 

Toen ik na afloop van de show over die spiegelende catwalk naar de uitgang liep, realiseerde ik me iets te laat dat ik een rok en een netpanty droeg. De rest van de weg schuifelde ik met de knieën tegen elkaar.

De show van Chanel viel op door zijn eenvoud, dit jaar geen winterwonderland of indoorzee.Beeld Getty

Nog twee shows en een paar showrooms te gaan en ook deze fashion week zit erop. Het was een rare week, door alle coronapaniek en het wegblijven van een deel van de Australische, Aziatische, Italiaanse en Amerikaanse pers. Al was Anna Wintour van Vogue US er wel gewoon en verraste de Amerikaanse rapper, ontwerper en messias Kanye West een select groepje met een spontane Sunday Service op de zondagochtend en een Yeezy-show in de avond. De Nederlandse pers was niet uitgenodigd, en dat kon me niet minder schelen.

Tegelijkertijd was het ook een modeweek zoals altijd: een verzameling van de allermooiste kleren, topexposities en een meute uitzonderlijk goed, duur, onpraktisch en idioot bloot geklede mensen. Het blijft wonderlijk hoe modetypes met een chauffeur en/of een enorm uithoudingsvermogen in weinig meer dan een colbertje en een beha op hooggehakte sandaaltjes door een februaristorm kunnen paraderen, met de bête nonchalance van een barrevoetse wandeling in het gras. Het is ook wonderlijk hoe je zo aan hoge prijzen went dat je niet meer blikt of bloost als je hoort dat een wollen trui 1.200 euro moet gaan kosten.

Morgen ben ik weer thuis, tijd om te terug te schakelen. En me niet meer bezig te houden met kasjmieren jassen, maar met het jassen van de piepers.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden