Tv-recensie haro kraak

Achter makkelijk scoren schuilt moeilijk kijken

Een levende quizvraag zat maandag op de eerste rij bij Veronica Inside. Wie is de enige tweeling die ooit in een WK-finale heeft gespeeld? Willy en René van de Kerkhof natuurlijk, zeiden Willy en René van de Kerkhof. Ze zijn inmiddels 67 jaar oud en kwamen een carnavalshitje opvoeren.

Omdat ik in de jaren tachtig geboren ben, ken ik Willy en René vooral van de videoband Oranje in de finale (gratis bij een fles Bokma in 1996) waarop alle hoogtepunten stonden van de WK’s ‘74 en ‘78 en het EK ‘88. Onder meer het doelpunt van René tegen West-Duitsland in ’78, waarna hij met twee armen kaarsrecht in de lucht gestoken over het veld sprintte.

Theo Maassen vroeg zich ooit af of Willy en René verwisseld waren bij de geboorte, ‘zodat Willy eigenlijk René is en René Willy’. Op die grap borduren Willy en René van de Kerkhof nu voort met hun hitje: ‘Ik ben Willy en gij René’, een tekst die ze in koor zingen, waardoor je dus nog niets wijzer wordt.

Wilfred Genee maakte meerdere grappen over wie nou wie was, maar de hele clou van het liedje is ‘Dat maakt niet uit, ik vat ze alle twee’. De broertjes Van der Kerkhof leken vooral uitgenodigd om een stoïcijnse reactie van Johan Derksen, bekend bluesman, uit te lokken. Uiteraard stelde hij niet teleur en zat hij doodstil in een hossende studio.

De patronen maken VI de moeite waard: je kunt je verheugen op de grap.

Daarom was het jammer dat Derksen de kans onbenut liet om over Arno Vermeulen te beginnen, de NOS-commentator waar hij graag grappen over maakt en die hij ooit de wonderlijke bijnaam de Witte Chinees gaf. Een dag eerder zat er een vilein item over Vermeulen in Makkelijk Scoren (VPRO), de sportsatire van Zondag met Lubach-alumni Tex de Wit, Jonathan van het Reve en Diederik Smit.

Op de een of andere manier ergeren veel mensen zich aan Vermeulen. Het zou ermee te maken kunnen hebben dat hij zichzelf bloedserieus neemt en als chef commentatoren van de NOS zichzelf de wedstrijden kan toebedelen die hij wil. Maar Makkelijk Scoren wees op nog een punt: hij zit er nogal vaak naast.

In een geweldige compilatie werden zeker 25 voorbeelden getoond van Vermeulen die een doelpunt aankondigde dat vervolgens niet gemaakt werd. ‘Dat moet de 2-0 zijn.. Nee!’ Vooral door de razendsnel achter elkaar gemonteerde uitroepen ‘Nee!’, bij elke verkeerde voorspelling, kon een lach niet onderdrukt worden.

Over elke commentator zou je, na goed zoeken, een opsomming kunnen maken van fouten of maniertjes. Maar merk maar eens een origineel patroon op. Dat hebben De Wit, Van het Reve en Smit tot kunst verheven, bewezen ze eerder al in ZML en nu weer, zie de items over Kiki Bertens, Mathieu van der Poel en het ABN Amro tennistoernooi.

Achter makkelijk scoren schuilt moeilijk kijken.

Veronica Inside Beeld Veronica
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden