FilmrecensieValley of the Gods

Absurditeiten te over in Valley of the Gods, maar de bandeloze creativiteit dwingt bewondering af ★★★☆☆

John Malkovich als almachtige, ongrijpbare multimiljardair is hier op zijn best.

Valley of the Gods.

In het universum dat de eigengereide Pools-Amerikaanse regisseur-schrijver-poëet-schilder Lech Majewski optuigt met zijn schaamteloos megalomane Valley of the Gods lijkt het op de een of andere manier tamelijk vanzelfsprekend: de scène waarin een depressieve copywriter te Los Angeles in opdracht van zijn psychiater al zijn pannen aan een touw achter zich aansleept om zich te vereenzelvigen met de absurditeit van het leven. Of het moment waarop een teruggetrokken multimiljardair tijdens een bloedserieus uitgevoerd ritueel de Rolls-Royce Phantom V die ooit toebehoorde aan koningin Elizabeth met een reusachtige katapult van een berg lanceert. Ademende rotsformaties met doorbloede aderen in Navajogebied? Majewski draait zijn hand er niet voor om.

Majewski (eerder in de Nederlandse bioscopen met het unieke cinema-schilderkunst-crossoverproject The Mill and Cross, met Rutger Hauer als Pieter Bruegel) vertelt hier in zekere zin een eenvoudig verhaal. Het bedrijf van Wes Tauros, een Mark Zuckerberg/Jeff Bezos-achtige, almachtige, alwetende en ongrijpbare multimiljardair (John Malkovich op zijn best) tracht een stuk onontgonnen land van de Navajo op te kopen, waarna de inheemse bevolking in verzet komt. Ondertussen wordt de copywriter (Josh Hartnett) uitgenodigd op Tauros’ kasteel om diens levensverhaal op te tekenen.

Maar binnen zijn zorgvuldig afgebakende kaders laat Majewski zijn bizarre fascinaties de vrije loop. De metaforen en grote gebaren regeren in Valley of the Gods. De wereld is doorgedraaid – en dat zullen we weten. Amerika dreigt in zijn gewelddadige expansiedrift het contact met het laatste beetje overgebleven eigen cultuur definitief te verliezen. De film stuurt, hier en daar flirtend met hedendaags superheldenspektakel uit Hollywood, aan op een strijd tussen imperialisme en mythologie, tussen keiharde bedrijfsvoering en spiritualiteit.

Dat zet de toeschouwer ogenschijnlijk doelbewust op afstand. Identificatie met de personages is lastig, zelfs wanneer het verhaal van Tauros zich even richt op persoonlijk verlies en trauma. Daarvoor is de film te zelfbewust, wellicht ook net wat te veel een rariteitenkabinet zonder bewegwijzering. Maar ruimte om Majewski’s bandeloze creativiteit te bewonderen ontstaat hierdoor des te meer. En die ruimte levert aardige vragen op: vormt de groots opgediende absurditeit in deze film niet juist de ideale spiegel van de Amerikaanse cultuur? Wie zich onderdompelt in Majewski’s universum, kan moeilijk anders concluderen.

Valley of the Gods

★★★☆☆

Fantasy

Regie Lech Majewski

Met Josh Hartnett, John Malkovich, Jaime Ray Newman, Bérénice Marlohe, Keir Dullea, Saginaw Grant

130 min., in x zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden