Recensie Film

A Private War is eerbetoon aan oorlogscorrespondent, zonder een enkel machocliché ★★★★☆

Rosamund Pike heeft zich Colvins raspende stem en haar hoekige motoriek tot in detail eigen gemaakt.

Rosamund Pike in A Private War

Het was een gerichte aanslag, oordeelde een Amerikaanse rechtbank begin dit jaar over de mortieraanval waarbij de Amerikaanse oorlogsjournalist Marie Colvin in 2012 op 56-jarige leeftijd omkwam in de Syrische stad Holms. Moord, uitgevoerd door het regime van Bashar al-Assad.

Colvin was in Homs om te laten zien dat bij de bombardementen door de Syrische regering tienduizenden burgerslachtoffers vielen, en niet alleen rebellen, zoals Assad beweerde. De aanval op het groepje journalisten dat zich in de belegerde stad durfde te wagen, was een aanval op de vrije pers. Naast Colvin werd een jonge Franse fotograaf gedood en raakten twee andere journalisten zwaargewond.

A Private War is een klein monument voor Marie Colvin, een oorlogscorrespondent die over onmatig veel lef en empathie beschikte. Matthew Heinemans regie legt de nadruk op Colvins werk, maar toont ook haar privésores. Met veel drank en bravoure, en soms ook therapie, probeerde ze de stress en de trauma’s onder de duim te houden.

Daarmee omzeilt Heineman de machoclichés die veel films over oorlogscorrespondenten kenmerken. In drama’s als Under Fire (1983) of The Hunting Party (2007), maar ook het recente Another Day of Life over Ryszard Kapuscinski, lijken de journalisten nauwelijks onder de indruk van gevaar; alsof de hele beroepsgroep uit stoere adrenalinejunkies bestaat.

Lees hier het interview met hoofdrolspeler Rosamund Pike: 

Rosamund Pike kruipt in de huid van Marie Colvin: ‘Zelfs over de rol praten kan uitputtend zijn’
In A Private War speelt actrice Rosamund Pike (40) de roemruchte oorlogscorrespondent Marie Colvin, die sneuvelde in Syrië. Een rol die haar fascineerde, maar ook uitputte. 

Colvin had gruwelijke nachtmerries, zoals waarschijnlijk veel van haar collega’s. A Private War bewijst dat het niet nodig is de oorlogscorrespondent op een voetstuk te plaatsen om het vak eer te bewijzen.

Heineman, regisseur van de documentaires City of Ghosts (2017), over burgerjournalisten in het voormalige IS-bolwerk Raqqa in Syrië, en Cartel Land (2015, genomineerd voor een Oscar), over het drugsgeweld in Mexico, weet hoe het voelt wanneer de kogels je om de oren vliegen. Realisme is de troef van zijn speelfilmdebuut. Niet alleen door zijn documentaire-instinct, maar ook door het spel van Rosamund Pike, die zich Colvins raspende stemgeluid en hoekige lichaamstaal tot in de details eigen maakte.

Alleen de dialogen hebben iets kunstmatigs, vooral in de scènes die zich afspelen in Londen. Des te knapper dat de acteurs daar raad mee weten, zodat de soms loden teksten minder opvallen. Heineman en cameraman Robert Richardson (Platoon, Inglourious Basterds) zijn op hun best in de oorlogsscènes. Zonder effectbejag brengt A Private War de hoogspanning waaronder Colvin moest werken indrukwekkend dichtbij. 

A Private War

Drama

★★★★☆

Regie: Matthew Heineman

Met: Rosamund Pike, Jamie Dornan, Stanley Tucci,Tom Hollander.

110 min., in 35 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden