Review

A Long and Happy Life is even spannend als troosteloos

Khlebnikov maakte met zijn film over de koppige strijd voor een verloren zaak zijn versie van de klassieker 'High Noon'. Een even spannende als troosteloze film over een eenling die stug zijn moreel kompas blijft volgen.

Alexander Yatsenko in A Long and Happy Life. Beeld
Alexander Yatsenko in A Long and Happy Life.Beeld

Of Sasha nu wil of niet: de lokale autoriteiten gaan de door hem aangevoerde collectieve boerderij overnemen en doorverkopen. Ze weten het echter goed gemaakt, daar tussen de koperkleurige berkenbossen in het noorden van Rusland. Mits hij de overdrachtsdocumenten snel ondertekent, krijgt Sasha ter compensatie een flink geldbedrag. Genoeg voor een onbezorgd bestaan, ver weg van het aardappelveld.

Het is een klassiek vertrekpunt voor een film, de beslissing die Sasha moet nemen aan het begin van het Russische drama A Long and Happy Life. Natuurlijk wil hij niet tekenen: wat moeten de dorpelingen met wie hij samenwerkt zonder hun kolchoz? Maar de onteigening gaat door, hoe dan ook. En dat Sasha's medewerkers nauwelijks het vechten waard zijn, blijkt glashelder uit de scène waarin hij met hen een nachtelijke brand bedwingt: stuurloos en verlamd staan ze te staren naar het vuur, om pas onder zijn bevel tot actie over te gaan. Een geboren leider met een zootje ongeregeld.

Regisseur en medeschrijver Boris Khlebnikov wilde met A Long and Happy Life (Dolgaya Schastlivaya Zhizn) zijn eigen versie maken van de western-klassieker High Noon (1952). Met die film in je achterhoofd houd je je hart vast wanneer de mannen en vrouwen van de boerderij zich tegen de onteigening verzetten en Sasha hun steun betuigen: zoals sheriff Gary Cooper er in High Noon opeens alleen voor staat wanneer zijn stadje door schietgraag gajes wordt bezocht, is het in de variant van Khlebnikov en co-scenarist Alexander Rodionov maar de vraag wat de belofte van de dorpelingen voorstelt. Hoe lang blijven ze in hun 'minirevolutie' aan Sasha's zijde?

A Long and Happy Life, door cameraman Pavel Kostomarov onopgesmukt maar exact gefotografeerd bij natuurlijk licht, valt gemakkelijk te interpreteren als een symbolisch verhaal over de rotte Russische politiek, over inertie, hebzucht en lamgelegde principes. Dat de film het allegorische tegelijkertijd ruim overstijgt, is vooral te danken aan de ferme hoofdrol van Alexander Yatsenko.

A Long and Happy Life (Drama)
Regie: Boris Khlebnikov.
Met: Alexander Yatsenko, Anna Kotova, Vladimir Korobeinikov, Sergey Nasedkin, Eugene Sitiy, Inna Sterligova.
77 min., in 9 zalen.

Terwijl de hem omringende personages vaak op typetjes lijken - de moddervette politicus, de emotionele dronkenlap - houdt Yatsenko als de zwijgzame Sasha mooi het midden tussen vechter en naïeveling. Alsmaar timmerend aan een kippenren, strijdt hij evenzeer voor een verloren zaak als dat hij stug zijn moreel kompas blijft volgen.

Dat dit pad desnoods naar de ondergang leidt - ergens blijft het toch een western - maakt A Long and Happy Life even spannend als troosteloos, en een film die ondanks zijn handzame lengte na afloop flink door je gedachten spookt. Al zijn het maar de beelden van de rivier die langs Sasha's huis blijft kolken, ongeïnteresseerd in diens lot.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden